Supreme Court dismisses election law complaint; statutory deadlines cannot be extended by civil procedure rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the Committee's request to extend the deadline for filing a complaint regarding the rejection of its establishment. Although the complaint was mailed on the first business day after statutory holidays, the Court held that the election law requires physical delivery to the court, not mere mailing. Furthermore, the Court ruled that civil procedure rules allowing for the restoration of missed deadlines do not apply to the strict timelines of the presidential election process.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 90a ust. 1, 2 ustawy o wyborze Prezydenta RP; Art. 40 d ust. 3, 4 ustawy o wyborze Prezydenta RP; Art. 168, 169 k.p.c.; Election law deadlines are strict and cannot be extended by civil procedure rules; physical delivery is required for compliance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SW 5/10
POSTANOWIENIE
Dnia 1 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)
SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)
SSN Andrzej Wróbel
w sprawie z wniosków pełnomocnika Komitetu Wyborczego Kandydata na
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej P. P.
o przywrócenie terminu do złożenia skargi na uchwałę Państwowej Komisji
Wyborczej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie odmowy przyjęcia zawiadomienia o
utworzeniu Komitetu Wyborczego oraz o uznanie, że termin do złożenia skargi
został zachowany
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2010 r.,
postanawia:
odrzucić wnioski.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniesioną po
terminie skargę Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej P. P. na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 27 kwietnia 2010 r.
w sprawie odmowy przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu tego Komitetu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Najwyższy ustalił, że termin do
wniesienia skargi rozpoczął bieg dnia 29 kwietnia 2010 r., w którym doręczono
pełnomocnikowi Komitetu zaskarżoną uchwałę. Dwa dni upłynęło dnia 1 maja 2010
r. Ten dzień, jak i dwa następne dni, były dniami ustawowo wolnymi od pracy.
Zgodnie z art. 90a ust. 2 tej ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej termin upłynął pierwszego dnia roboczego po tych dniach tj. 4 maja 2010
r. Tego dnia skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora
publicznego. Zdaniem Sądu Najwyższego nie jest to jednak równoznaczne z
wniesieniem skargi do Sądu Najwyższego. Nie stosuje się bowiem w tym zakresie
przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż ustawa o wyborze Prezydenta
RP zawiera odrębną regulację w art. 90a ust. 1. Według tego przepisu ilekroć w
ustawie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi lub odwołania do sądu
albo organu wyborczego należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi lub
odwołania w sądzie lub organie wyborczym. Wobec tego do zachowania terminu do
złożenia przedmiotowej skargi niezbędne było jej faktyczne (fizyczne) dostarczenie
do Sądu Najwyższego najpóźniej dnia 4 maja 2010 r.
Pismem z dnia 25 maja 2010 r. pełnomocnik Komitetu Wyborczego
Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej P. P. wniósł o:
- przywrócenie terminu do złożenia skargi odrzuconej postanowieniem Sądu
Najwyższego z dnia 6 maja 2010 r. „ze względu na ważne okoliczności życiowe
określające sytuację związaną z podpisywaniem i złożeniem SKARGI polegające
na braku możliwości obiektywnego podpisania Skargi wcześniej niż 04-05-2010 co
uniemożliwiło doręczenie w tym dniu Skargi do SN (notoryjne) w trybie złożenia
bezpośredniego i skorzystano z doręczenia pocztowego i okoliczności te natury
obiektywnej uzasadniają i konieczne jest przywrócenie terminu do skutecznego
złożenia SKARGI w sensie prawnym w terminie właściwym co waliduje doręczenie
SKARGI i uruchamia tryb skargowy wobec UCHWAŁY PKW- ZPOW-23/10 dn. 2704-2010.Wobec okoliczności braku możliwości podpisania i doręczenia Skargi do
SN jest uzasadnione przywrócenie terminu”;
- o uznanie terminu 4 maja 2010 r. za dochowany „wobec dokonania ważnego
doręczenia pocztowego stosowanego powszechnie w Polsce jako standardowego
doręczenia i też tego dokonanego w kontekście powyższych okoliczności związanej
z podpisaniem i doręczeniem SKARGI”;
- o uznanie terminu doręczenia skargi za dochowany „ze względu na stan wyższej
konieczności powstały po katastrofie samolotu z Prezydentem RP bo sytuacja
powyższa spowodowała nienormalną sytuację w Państwie też co oczywiste w
procesie obierania Prezydenta RP i liczą się w tej sytuacji sprawy istoty rangi
najwyższej a nie elementy nieistotne natury porządkowej typu termin albo spór o to
czy go dochowano”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
O tym, że pełnomocnik Komitetu Wyborczego Kandydata na prezydenta RP
P. P. złożył skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej odmawiającej
przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu Komitetu, z naruszeniem przewidzianego
terminu, rozstrzygnął Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. III SN
3/10.
Dwa z trzech wniosków przedstawionych w piśmie pełnomocnika Komitetu
Wyborczego na Prezydenta RP P. P. z dnia 25 maja 2010 r. dotyczą bezpośrednio
zmiany powołanego postanowienia Sądu Najwyższego i uznanie – przeciwstawnie
do podstaw tego postanowienia – że skarga została złożona w terminie.
Rozpoznanie sprawy po raz drugi w celu weryfikacji orzeczenia w tej sprawie
przez Sąd Najwyższy już podjętego jest niedopuszczalne. Stosownie bowiem do
art. 40 d ust. 4 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. nr 47, poz. 544 ze zm.) od
orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.
Także pierwszy z wniosków rozpatrywanego pisma zmierza do weryfikacji
orzeczenia Sądu Najwyższego poprzez – jak to wnioskodawca określił –
„przywrócenie terminu złożenia skargi odrzuconej”. Ten wniosek jest również
niedopuszczalny.
Określony w art. 40 d ust. 3 powołanej ustawy termin do wniesienia skargi (2
dni od daty doręczenia pełnomocnikowi postanowienia o odmowie przyjęcia
zawiadomienia o utworzeniu Komitetu) jest jedynym z terminów „procesu
wyborczego” uregulowanych w ustawie. Ustawa o wyborze Prezydenta RP nie
przewiduje możliwości zmiany terminów prawa wyborczego, także tego terminu, o
którym jest mowa w rozpoznawanej sprawie. Wiąże się to z ustawowo określoną
konstrukcją przebiegu „procesu wyborczego”, którego szczególne zdarzenia i ich
suma, poczynając od trybu zgłoszenia kandydatów po ustalenie ważności wyboru
Prezydenta Rzeczypospolitej, mają wyraźnie określoną konstrukcję (ramy)
czasową.
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym wynikającym ze skargi, którą
można złożyć tylko w terminie przez prawo wyborcze przewidzianym nie podlegają
zastosowaniu przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące tzw. terminów
sądowych, które w razie ich uchybienia bez winy strony mogą być przywrócone
przez Sąd. Przewidziana w przepisach postępowania cywilnego instytucja
uchybienia i przywrócenia terminu nie może być zastosowania do terminów prawa
wyborczego. Jest to w tym przypadku procedura nieodpowiednia do reżymu
czynności procesu wyborczego, które muszą odbywać się w zakreślonych
przedziałach
czasowych.
Odnosząc
powyższe
do
sytuacji
wynikającej
z
rozpatrywanej sprawy można zauważyć, że wnioskujący powołując się na
określone w Kodeksie postępowania cywilnego (por. art. 168 § 1 i art. 169 § 1
k.p.c.) warunki wniosku o przywrócenie terminu, wystąpił o to w dniu 25 maja 2010
r. Tymczasem upłynęły terminy przewidziane w prawie wyborczym na zgłoszenie
kandydata na Prezydenta oraz na sporządzenie i ogłoszenie przez Państwową
Komisję Wyborczą listy kandydatów (art. 41 ust. 1 i art. 43 ustawy o wyborze
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej).
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy odrzucił niedopuszczalne
wnioski.