Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 48/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses presidential election protest due to lack of standing and failure to prove statutory grounds.

Numero d'incarto III SW 48/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed a protest against the validity of the presidential election filed by an individual claiming the Electoral Code violated the Constitution. The petitioner lacked standing to file the protest and failed to meet the specific statutory requirements for challenging election results under the Electoral Code. The court ruled that constitutional review of the Electoral Code must occur in a separate proceeding before the Constitutional Tribunal, not within the election protest procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego; Art. 321 § 3 Kodeksu wyborczego; Art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego: A protest against election validity requires proof of specific statutory grounds and standing; general constitutional objections to the Electoral Code must be raised in a separate Constitutional Tribunal proceeding, and judges cannot make private commitments or pay compensation outside their official duties.

Parole chiave

Generato dall'IA
presidential election protest lack of standing Electoral Code validity Constitutional Tribunal review judicial immunity election procedure statutory requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego
o Trybunale Konstytucyjnym, a zatem nie należy i nie mieści się w przedmiotowej materii protestowej wyczerpująco określonej w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 321 § 3 Kodeksu wyborczego
322 § 1 Kodeksu wyborczego pozostawił bez dalszego biegu wniesiony protest przez osobę, która nie wykazała swoich uprawnień do jego wniesienia oraz nie spełniła warunków wymaganych od prawidłowo i należycie sporządzonego protestu wyborczego, o których mowa w art. 321 § 3 w związku z art.
Art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego
Art. 324 § 1 i 2 Kodeksu wyborczego
Art. 63 Konstytucji
Protestująca wniosła „zgodnie z art. 63 Konstytucji oraz w trybie wyborczym o wydanie orzeczenia, z którego będzie wynikać, że Sąd Najwyższy stwierdza nieważność wyborów, które odbyły się w dniu 24.05.2015 r.” i zostały przeprowadzone na podstawie „ustawy niezgodnej z Konstytucją”.
Art. 191 ust. 1 Konstytucji
Ponadto wnosząca protest wnioskowała, „aby w trybie wyborczym i zgodnie z art. 191 ust.
art. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
Ponadto wnosząca protest wnioskowała, „aby w trybie wyborczym i zgodnie z art. 191 ust.
art. 37 Konstytucji
art. 63 Konstytucji
Protestująca wniosła „zgodnie z art. 63 Konstytucji oraz w trybie wyborczym o wydanie orzeczenia, z którego będzie wynikać, że Sąd Najwyższy stwierdza nieważność wyborów, które odbyły się w dniu 24.05.2015 r.” i zostały przeprowadzone na podstawie „ustawy niezgodnej z Konstytucją”.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SW 48/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)‎SSN Bogusław Cudowski‎SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) w sprawie z protestu M. P. ‎przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,‎przy udziale:‎1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,‎2) Prokuratora Generalnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2015 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

M. P. wniosła protest przeciwko ważności wyborów prezydenckich, które „odbyły się w dniu 24.05.2015 r. oraz wnioski w trybie wyborczym”. Wnosząca protest twierdziła, że Kodeks wyborczy, na podstawie którego odbyły się zakwestionowane wybory „nie spełnia podstawowych wymogów opisanych w Konstytucji”, ponieważ „W/w ustawa nie posiadała przed jej WYDANIEM, przez centralne organy państwie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego”, które „orzeczenie jest konieczne by można stwierdzić, że dana ustawa jest zgodna z Konstytucją, pod która podlegamy zgodnie z art. 37 Konstytucji”.

Dlatego „jest całkowicie niedopuszczalne aby jakiekolwiek wybory mogły odbywać się na podstawie ustaw, które ewidentnie rażąco naruszają konstytucyjne prawa władzy zwierzchniej RP i nigdy nie powinny być obowiązujące”. Protestująca wniosła „zgodnie z art. 63 Konstytucji oraz w trybie wyborczym o wydanie orzeczenia, z którego będzie wynikać, że Sąd Najwyższy stwierdza nieważność wyborów, które odbyły się w dniu 24.05.2015 r.” i zostały przeprowadzone na podstawie „ustawy niezgodnej z Konstytucją”. Ponadto wnosząca protest wnioskowała, „aby w trybie wyborczym i zgodnie z art. 191 ust. 1, pkt 1, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego złożył wniosek do Trybunału Konstytucyjnego, by ten sprawdził w CAŁOŚCI ustawę - Kodeks Wyborczy, pod kątem zgodności z Konstytucją, tak jak zrobił to z ustawą o ogródkach działkowych”.

Równocześnie „dla uzyskania gwarancji, że sędziowie rozpoznający moje wnioski oraz przedmiotowy protest, mnie nie oszukają stwierdzając, że obecna ustawa Kodeks Wyborczy jest zgodna z Konstytucją”, wnioskowała, „by w odpowiedzi na moje pismo napisali mi oświadczenie, z którego będzie wynikać, że w przypadku gdyby się kiedykolwiek okazało, że rozpatrzyli moje sprawy nienależycie oraz, że Kodeks Wyborczy w jakikolwiek sposób narusza moje konstytucyjne prawa, to wypłacą mi dobrowolnie, z prywatnych pieniędzy, odszkodowanie w wysokości 50.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wydania decyzji w powyższych sprawach”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiony protest był dotknięty nieusuwalnymi w postępowaniu protestowym podmiotowymi i przedmiotowymi wadami prawnymi, które uniemożliwiały nadanie protestowi dalszego biegu, nie tylko dlatego, że wnosząca protest nie wykazała swojego podmiotowego uprawnienia do wniesienia takiego protestu, które przysługują i wymagają podania, że jej nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym (konkretnie nazwanym) z obwodów głosowania (art. 82 § 2 Kodeksu wyborczego). Ponadto protest nie był wniesiony przeciwko wyborowi określonej (konkretnej) osoby na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (tj. prezydenta-elekta A. D.), a także nie został oparty na kodeksowo określonych podstawach wnoszenia protestu z powodu:

1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom prezydenckim, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów (art. 82 § 1 pkt 1 Kodeksu wyborczego), lub 2) naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik zaskarżonego wyboru (art. 82 § 1 pkt 2 Kodeksu wyborczego). W konsekwencji żądania i wnioski wnoszącej protest nie tylko nie spełniały wymienionych kodeksowych podstaw składania protestu wyborczego, tj. nie zawierały jakichkolwiek konkretnych ani weryfikowalnych w postępowaniu protestowym zarzutów, ale także nie wskazywały żadnych dowodów, na których protestująca oparła swój protest, poza jej subiektywnym odczuciem o niekonstytucyjności Kodeksu wyborczego „w całości”.

Odnosząc się do tej kwestii Sąd Najwyższy wyjaśnia, że postępowanie protestowe wymaga rozstrzygnięcia „o ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej” nie później niż w 30 dniu po podaniu wyników wyborów (art. 324 § 1 i 2 Kodeksu wyborczego), przeto nie daje już „terminowej” możliwości oceny złożonego rzekomo „w trybie wyborczym” wniosku do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego o weryfikację zgodności z Konstytucją Kodeksu wyborczego „w całości”, ani w jakimkolwiek jego, a zwłaszcza konkretnie oznaczonym zakresie.

Zgodnie z polskim porządkiem konstytucyjnym, jak i ustawowym, wejście w życie ustawowych aktów prawnych nie wymaga uprzedniego zbadania ich zgodności z Konstytucją RP. Badanie zgodności ustaw z Konstytucją jest możliwe tylko w odrębnym postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Konstytucji oraz ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, a zatem nie należy i nie mieści się w przedmiotowej materii protestowej wyczerpująco określonej w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego pozostawił bez dalszego biegu wniesiony protest przez osobę, która nie wykazała swoich uprawnień do jego wniesienia oraz nie spełniła warunków wymaganych od prawidłowo i należycie sporządzonego protestu wyborczego, o których mowa w art. 321 § 3 w związku z art. 82 § 1 i 2 (a contrario) Kodeksu wyborczego.Incydentalnie należało wskazać, że sędziowie Sądu Najwyższego wydali tę opinię jako osoby sprawujące państwowe urzędy sędziowskie, które wykonują czynności z zakresu wymiaru sprawiedliwości lub rozstrzygają inne sprawy określone w ustawach (art. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym).

Wykluczało to sporządzanie przez sędziów Sądu Najwyższego prywatnych (pozaurzędowych) oświadczeń lub podejmowanie pozaurzędowych (prywatnych) zobowiązań wobec wnoszącej protest (jak i wobec jakichkolwiek stron lub uczestników innych publicznych procedur sądowych), w tym zobowiązania się do wnioskowanego przez protestującą wypłacenia jej „z prywatnych pieniędzy, odszkodowania w wysokości 50.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wydania decyzji w powyższych sprawach” w jakichkolwiek przypadkach, a w szczególności „gdyby się kiedykolwiek okazało, że rozpatrzyli moje sprawy nienależycie oraz, że Kodeks wyborczy w jakikolwiek sposób narusza moje prawa konstytucyjne”.