Election protest dismissed for failure to report violations to the voting protocol and lack of evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the election protest filed by the candidate's trust committee regarding alleged voting irregularities. The committee alleged that caregivers voted for residents without consent, but the local election commission had already recorded this assistance in the voting protocol. The court ruled that since the specific allegations were not formally reported to the protocol and lacked corroborating evidence, they were inadmissible under the relevant election law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 54 ust. 1 i 1a ustawy o wyborze Prezydenta RP; Election protests are inadmissible if specific violations are not reported to the voting protocol and lack supporting evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 25 października 2000 r.
III SW 46/00
Bezzasadny jest protest wyborczy męża zaufania komitetu wyborczego
kandydata na Prezydenta RP, uczestniczącego w pracach obwodowej komisji
wyborczej, jeżeli podniesione w nim zarzuty dotyczące naruszenia art. 54
ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544) nie zostały zgłoszone do
protokołu wyborczego tej komisji, a brak jest innych dowodów potwierdzających ich wiarygodność (art. 75 ust. 1 i 1a tej ustawy).
Przewodniczący: SSN Józef Iwulski, Sędziowie SN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2000 r. sprawy z protestu Komitetu Wyborczego kandydata na Prezydenta RP Janusza Korwin-Mikke
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, z udziałem uczestników
postępowania: 1) Okręgowej Komisji Wyborczej w K., 2) Prokuratora Generalnego,
3) przedstawiciela Państwowej Komisji Wyborczej
p o s t a n o w i ł:
wydać opinię, że zarzuty protestu są bezzasadne.
Uzasadnienie
Komitet Wyborczy kandydata na Prezydenta RP Janusza Korwin-Mikke wniósł
protest przeciwko wyborowi Prezydenta, zarzucając „przestępstwo przeciwko wyborom popełnione w Obwodowej Komisji Wyborczej [...] w Gminie K. w Okręgu Wyborczym [...] województwie m., siedziba komisji Dom Pomocy Społecznej ul. H. w K.”. W
uzasadnieniu powyższego zarzutu podniesiono, że stosownie do informacji podanej
przez męża zaufania Komitetu Wyborczego kandydata na Prezydenta RP Janusza
Korwin-Mikke - Jarosława D., w Obwodowej Komisji Wyborczej [...] w K. „w co najm-
niej połowie przypadków skreślenia na kartce wyborczej zamiast uprawnionych do
głosowania wyborców (mieszkańców domu pomocy społecznej), dokonywało kilka
opiekunek. Większość z tych skreśleń (sto kilkadziesiąt) dokonywały trzy opiekunki.
Polegało to na tym, że opiekunka brała od swego podopiecznego kartkę wyborczą
bez pytania się go o zgodę, wypełniła ją, a następnie oddawała mu ją celem wrzucenia do urny wyborczej”. Nawiązując do powyższego zarzutu, w proteście tym podniesiono dodatkowo, że „Analizując wyniki wyborów w obwodach zamkniętych na terenie Gminy K., a także wyniki w innych obwodach zamkniętych na terenie naszego
kraju, stwierdzam, że w ogromnej ilości przypadków istnieje niezwykłe odchylenie
statystyczne. W jednej komisji wszystkie głosy oddane zostały na Aleksandra Kwaśniewskiego, w innej na Mariana Krzaklewskiego, itd. A z punktu widzenia matematyki
przy prawidłowych wyborach takie odchylenia są niemożliwe”.
Okręgowa Komisja Wyborcza [...] w K. w piśmie z dnia 19 października 2000 r.
uznała powyższy protest za bezzasadny, ponieważ „powszechnie wiadomo, że pensjonariuszami Domu Pomocy Społecznej przy ul. H. w K. są osoby, które nie są
zdolne do samodzielnej egzystencji, zwłaszcza mające trudności z poruszaniem się,
a zatem korzystanie z pomocy przy głosowaniu znajduje oparcie w przepisie art. 54
ustawy. Zarzuty przedstawionego Sądowi Najwyższemu protestu przeciwko wyborom oparte są na nieznanych uprzednio Okręgowej Komisji Wyborczej twierdzeniach,
że karty wyborcze wypełniały, bez zgody wyborców, osoby im towarzyszące, w co
najmniej połowie przypadków.”, bowiem do „Protokołu głosowania” tej Obwodowej
Komisji Wyborczej jedynie wpisany został zarzut, który sformułowano, jak następuje:
„Około połowa osób głosujących korzystała z pomocy swoich opiekunów podczas
głosowania. (Szły z nimi za parawan)”.
Państwowa Komisja Wyborcza w piśmie z dnia 20 października 2000 r. również zwróciła uwagę na to, że w czasie dyżuru pełnionego przez jej członków w dniu
głosowania nie zgłoszono zdarzenia będącego przedmiotem protestu, natomiast zarzut wpisany do treści „Protokołu głosowania” w Obwodowej Komisji Wyborczej [...] w
K. nie daje podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów, jeśli zważyć, że art. 54
ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
(jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544) wyraźnie stanowi, iż osoby
niepełnosprawne mogą przy głosowaniu korzystać z pomocy innych osób, co – jak to
ujęła Państwowa Komisja Wyborcza: „dotyczy tylko pomocy fizycznej przy czynności
głosowania, a nie zastępowania wyborców w wyrażaniu woli”.
Prokurator Generalny w piśmie dnia 24 października 2000 r. stwierdził, że zarzuty zgłoszone przez męża zaufania Komitety Wyborczego kandydata na Prezydenta RP Janusza Korwina-Mikke do „Protokołu wyborczego” Obwodowej Komisji
Wyborczej [...] w K. „nie świadczą o naruszeniu przepisów ustawy o wyborze Prezydenta RP” oraz zwrócił uwagę na to, że zarzuty przytoczone w proteście wyborczym
nie pokrywają się z zarzutami zgłoszonymi uprzednio przez tę samą osobę do protokołu wyborczego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Art. 54 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że:
„Osoby niepełnosprawne mogą korzystać przy głosowaniu z pomocy innych osób nie
będących członkami obwodowej komisji wyborczej i mężami zaufania kandydatów”.
W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że mąż zaufania Komitetu Wyborczego
kandydata na Prezydenta RP - Janusza Korwin-Mikke w pkt.10 „Protokołu wyborczego” Obwodowej Komisji Wyborczej [...] w K. wpisał następującą uwagę: „Około połowa osób głosujących korzystała z pomocy swoich opiekunów podczas głosowania.
(Szły z nimi za parawan)”. Natomiast w adnotacji do pkt.11 tego „Protokołu głosowania” pozostali członkowie tej Komisji Wyborczej uwagę tę opatrzyli następującym
wyjaśnieniem: „co do zarzutu członkowie Komisji tłumaczą konieczność pomocy stanem zdrowotnym pensjonariuszy. Osoby te prosiły o pomoc w większości przypadków”. Oznacza to, że treść „Protokołu głosowania” Obwodowej Komisji Wyborczej
[...] w K. nie daje podstaw dla zasadnego sformułowania zarzutu naruszenia art. 54
ustawy polegającego na przekroczeniu określonych tym przepisem granic, w jakich
„osoby niepełnosprawne mogą korzystać przy głosowaniu z pomocy innych osób”.
Jest znamienne, że zarzuty podniesione w rozpoznawanym proteście wyborczym
sformułowane zostały w inny sposób, aniżeli w „Protokole głosowania”, a ponadto
wyprowadzono z nich w sposób dowolny daleko idące, a nie poparte żadnymi dowodami, wnioski dotyczące oceny wyników głosowania w wyborach Prezydenta RP,
także w innych tzw. zamkniętych obwodach głosowania.
Z tych względów, na podstawie art. 75 ust. 1 i 1a ustawy o wyborze Prezydenta wydano opinię jak w sentencji.