Supreme Court dismissed protest against non-elected candidate's vote count under Presidential Election Act.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed a protest filed by Józef P. against the election results of a candidate who did not win the presidency. The petitioner argued that election irregularities involving campaign flyers affected the vote count for a non-elected candidate. The court ruled that the law only permits protests regarding the validity of the winner's election, not the results of unsuccessful candidates.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 72 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta RP; Art. 69 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta RP: A protest under the Presidential Election Act may only challenge the validity of the election of the person declared elected, not the vote totals of unsuccessful candidates.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 16 października 2000 r.
III SW 41/00
Pismo zawierające zarzuty przeciwko osobie, która nie została wybrana
na urząd Prezydenta RP nie jest protestem w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy z
dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544).
Przewodniczący: SSN Walerian Sanetra ( sprawozdawca), Sędziowie SN:
Beata Gudowska, Katarzyna Gonera .
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2000 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z protestu Józefa P. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
p o s t a n o w i ł:
uznać, że protest Józefa P. z dnia 10 października 2000 r., nie jest protestem
wyborczym w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst : Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz.
544).
Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 października 2000 r., nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 10 października 2000 r., Józef P. wniósł protest w związku z tym, że została – jego zdaniem - naruszona ordynacja wyborcza, a to dlatego, że w czasie mszy
na placu kościelnym w C. rozrzucono ulotki popierające Mariana Krzaklewskiego.
Akcja ta wpłynęła - zdaniem wnoszącego protest - „na lepszy wynik wyborczy wymienionego kandydata”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do
Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz.
544) stanowi, że protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może być
wniesiony z powodu naruszenia przepisów ustawy albo z powodu dopuszczenia się
przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ
na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy). Wynika stąd jednoznacznie, że protest
może dotyczyć jedynie ważności wyboru tej osoby, która została wskazana jako wybrany Prezydent w podanym do publicznej wiadomości obwieszczeniu Państwowej
Komisji Wyborczej. (art. 69 ust. 1 ustawy). Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia protestu przeciwko kandydatowi (wynikowi wyboru kandydata), który nie został
wybrany na urząd Prezydenta, jak trafnie przyjął Sąd Najwyższy w postanowieniu z
dnia 23 listopada 1995 r., III SW 61/95 (OSNAPiUS 1996 nr 2, poz. 25). W swoim
piśmie z 10 października 2000 r. Józef P. protestuje przeciwko wynikowi (w znaczeniu ilości oddanych głosów wyborców) osiągniętemu przez jednego z kandydatów,
który nie został wybrany na urząd Prezydenta. Takie pismo wykraczające poza zakres przedmiotowy protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej, o jakim stanowi art. 72 ust. 1 ustawy, nie jest protestem wyborczym w rozumieniu
tego przepisu.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.