Election protest dismissed for lack of formal grounds and failure to allege criminal offenses or code violations.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the election protest filed by R. S. against the validity of the European Parliament elections. The petitioner argued that the election was invalid due to the President's lack of authority to call it and alleged missing voter turnout requirements, while the Electoral Commission and General Prosecutor noted the absence of specific criminal or procedural violations. The court ruled that the protest failed because it did not allege any criminal offenses or breaches of election code affecting the voting process, thus lacking the formal grounds required by law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 82 § 1 Kodeksu wyborczego; Art. 241 § 1, 3 Kodeksu wyborczego: An election protest is admissible only if it alleges a criminal offense against elections or a breach of election code provisions affecting the voting process or results; protests lacking such specific grounds must be dismissed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SW 38/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Beata GudowskaSSN Zbigniew Hajn w sprawie z protestu wyborczego R. S.przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego,przy udziale:1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,2) Prokuratora Generalnego,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2014 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
W piśmie z dnia 2 czerwca 2014 r. R. S. i na podstawie art. 241 § 1 i 3, oraz art. 336 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.), wniósł do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 25 maja 2014 r. – ze względu między innymi na pozbawienie go czynnego i biernego prawa wyborczego w związku z zarządzeniem wyborów przez osobę niebędącą Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej. Poza tym, wnoszący protest zakwestionował przepisy Kodeksu wyborczego na podstawie, których zostały przeprowadzone wybory, gdyż w jego ocenie brak jest w nich zapisu o wymaganej frekwencji, która decydowałaby o ważności wyborów.W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza podniosła, że zgodnie z art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego protest przeciwko ważności wyborów może być wniesiony z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów.
Jednak wnoszący protest nie sformułował w nim zarzutów tego rodzaju, a zatem protest nie spełnił wymogów formalnych. Ponadto zawarte w proteście liczne, niepoparte dowodami zarzuty, dotyczące różnych organów Państwowych, w tym m.in.: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, prokuratury, sądów oraz Państwowej Komisji Wyborczej stanowią pomówienia godzące w podstawy ustroju demokratycznego Państwa. Państwowa Komisja Wyborcza jednocześnie zauważyła także, że zgodnie z art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego protest przeciwko ważności wyborów może być wniesiony z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów.
Wnoszący protest nie sformułował w nim zarzutów tego rodzaju. Protest nie spełnił zatem wymogów formalnych i jaki taki –powinien pozostać bez dalszego biegu.Prokurator Generalny w odpowiedzi na protest, wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Prokurator wskazał, że wniesiony protest nie zawiera zarzutów lub dowodów, na których wnoszący protest opiera swoje zarzuty, a sformułowania zawarte w proteście mogą stanowić nadużycie konstytucyjnego prawa do wniesienia protestu wyborczego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie. Zasady i tryb przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz warunki ważności tych wyborów określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy. Zasady te zostały zawarte w przepisach ogólnych art. 82 i art. 83 zamieszczonych w rozdziale 10 działu I Kodeksu wyborczego oraz - w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w przepisach szczególnych art. 241 - 243 zamieszczonych w rozdziale 8 działu III tego aktu, do których art. 336 ustawy, odsyła w kwestii protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego.
W świetle art. 82 § 2 - 5 Kodeksu wyborczego prawo wniesienia protestu przysługuje wyborcom, których nazwiska są umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania oraz przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej i pełnomocnikowi wyborczemu. Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby. Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego katalog zarzutów, na jakich można oprzeć protest.
Są nimi: 1/ dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalanie wyników głosowania lub wyników wyborów oraz 2/ naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalania wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Reasumując, przedmiotem protestu wyborczego jest ważność wyborów lub wyboru określonej osoby, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i delikty wyborcze rzutujące na przebieg głosowania i ustalanie jego wyników lub ustalanie wyników samych wyborów.
Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 ustawy). W rozpoznawanej sprawie skarżący podniósł zarzuty, które w świetle obowiązujących przepisów nie mogą stanowić podstawy protestu przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła do Parlamentu Europejskiego, tym samym jego pismo nie spełniło warunków, jakim powinien odpowiadać protest wyborczy. Z tych względów Sąd Najwyższy pozostawił je bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).