Political party's failure to bank donations is not excused by accounting documentation errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the political party's appeal against the rejection of its financial report. The court found that the party failed to deposit 9,600 PLN in donations into a bank account, violating the strict requirement to keep funds only in banks. The party argued that this failure was caused by accounting irregularities and a change in the treasurer, but the court ruled that such administrative errors do not justify breaching the mandatory banking obligation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych; Art. 26a ustawy o partiach politycznych: The obligation for political parties to collect funds exclusively in bank accounts is absolute and cannot be excused by accounting documentation errors or internal administrative mistakes.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 25 października 2006 r.
III SW 26/06
Nieodprowadzenie na rachunek bankowy partii politycznej kwot przekazanych do kasy z tytułu darowizn od osób fizycznych, a tym samym naruszenie
art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (jednolity
tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.), nie może być usprawiedliwione
nieprawidłowościami w zakresie dokumentacji księgowej.
Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Krystyna
Bednarczyk, Józef Iwulski, Roman Kuczyński (sprawozdawca), Zbigniew Myszka,
Małgorzata Wrębiakowska-Marzec, Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi partii politycznej Unia Polityki Realnej na uchwałę
Państwowej Komisji Wyborczej z 17 lipca 2006 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego,
o d d a l i ł skargę.
Uzasadnienie
Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z dnia 17 lipca 2006 r., podjętą na
podstawie art. 38a ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.), postanowiła odrzucić sprawozdanie Unii Polityki Realnej o źródłach pozyskania środków finansowych w 2005 r. W
uzasadnieniu tej uchwały Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła w szczególności, że partia ta uzyskała w 2005 r. przychody/wpływy w wysokości 62.117,63 zł.
Środki te zostały zgromadzone na rachunku bankowym partii, z czego na rachunku
bankowym zgromadzono środki, pochodzące z wpłat od osób fizycznych z tytułu
składek członkowskich (22.346,26 zł), darowizn (29.368,78 zł) oraz z odsetek od
środków na rachunku bankowym (47,59 zł). Ponadto partia uzyskała przychody do
kasy, pochodzące ze składek członkowskich (4.755,00 zł), a także z innych
wpłat/darowizn w kwocie (9.600,00 zł). Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie
art. 38a ust. 1 w związku z art. 34a ust. 2 ustawy zwróciła się do partii o wyjaśnienie,
czy darowizny pozyskane do kasy partii zostały odprowadzone na rachunek bankowy. Na podstawie przedłożonych dokumentów, w szczególności zapisów raportów
kasowych centrali partii, Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła, że Unia Polityki
Realnej nie odprowadziła na rachunek bankowy kwoty 9.600,00 zł, pozyskanej do
kasy z tytułu darowizn od osób fizycznych. Stanowiło to naruszenie art. 24 ust. 8
ustawy, na podstawie którego partia może gromadzić środki finansowe jedynie na
rachunkach bankowych, a w kasie mogą pozostawać jedynie przychody wymienione
w art. 26a ust. 2 ustawy.
Unia Polityki Realnej na powyższe rozstrzygnięcie Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego za 2005 r. wniosła
skargę do Sądu Najwyższego. Z wyjaśnień partii wynikało, że niedopełnienie obowiązku wskazanego w art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych spowodowane
było nieprawidłowościami w zakresie prowadzenia dokumentacji księgowej, a nieprzedłożenie Państwowej Komisji Wyborczej - w zakreślonym ustawowo terminie istniejących dowodów księgowych potwierdzających zwrot darczyńcom korzyści majątkowych w nieprzekraczalnym terminie 30 dni od daty dokonania darowizny, wynikało przede wszystkim z faktu, że na przełomie miesiąca nastąpiła zmiana na stanowisku skarbnika partii. Nowy skarbnik nie była w stanie w krótkim okresie uporządkować istniejącego bałaganu rachunkowego. Dopiero po wydaniu postanowienia z dnia
17 lipca 2006 r. odnalazły się załączone do niniejszego pisma dowody, które partia
postanowiła przekazać niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jedną z istotnych gwarancji mających zapewnić skuteczną realizację zasady
jawności źródeł finansowania partii politycznych (art. 23a ustawy o partiach politycznych), jest wprowadzony przez art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych w sposób jednoznaczny i kategoryczny zarazem obowiązek, w myśl którego: „partia polityczna może gromadzić środki finansowe jedynie na rachunkach bankowych” - wyjątek w tym względzie dopuszczony został dopiero na mocy art. 26a ustawy o partiach politycznych, który wszedł w życie z dniem 10 sierpnia 2002 r. w wyniku zmiany
ustawy o partiach politycznych (Dz.U. Nr 127, poz. 1089), a który w sposób niemniej
ścisły i precyzyjny stanowi, że „obowiązek gromadzenia środków pieniężnych przez
partię polityczną na rachunkach bankowych nie dotyczy kwot ze składek członkowskich w wysokości nie przekraczającej od jednego członka w jednym roku najniższego miesięcznego wynagrodzenia za pracę pracowników obowiązującego w dniu poprzedzającym wpłatę, pozostawionych w terenowych jednostkach organizacyjnych
partii - z przeznaczeniem na pokrycie wydatków związanych z bieżącą działalnością”.
Stąd każde naruszenie przez partię polityczną obowiązku prawnego, o którym mowa
jest w art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych, powodować musi odrzucenie
przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania finansowego danej partii politycznej (art. 38a ust. 1 pkt 3 i art. 38a ust. 2 pkt 3 ustawy o partiach politycznych).
W rozpoznawanej sprawie ze sprawozdania Unii Polityki Realnej o źródłach
pozyskiwania środków finansowych w 2005 r. w sposób niezbity wynika, że ujętą w
tym sprawozdaniu kwotę 9.600,00 zł partia ta pozyskała poza obrotem bankowym kwota ta nie została zgromadzona na rachunku bankowym partii, a tym samym partia
ta naruszyła obowiązek wynikający z art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 516 k.p.c. w
związku z art. 34b ust. 2 i art. 38b ustawy o partiach politycznych orzekł jak w sentencji.