SCC dismissed election committee complaint as inadmissible because it targeted a defect notice rather than the final rejection decision.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the election committee's appeal against the Electoral Commission's order to correct a defect in its formation notice. The court held that the appeal targeted the intermediate notice regarding the missing party consent, which is not a final rejection. Consequently, the court ruled that only the subsequent decision refusing to accept the committee's notice is legally challengeable.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 64h ust. 2 i 3 Ordynacji wyborczej; only the final decision refusing acceptance of an election committee's notice is appealable, while intermediate orders to correct defects are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 22 września 2006 r.
III SW 24/06
Postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie wezwania
do usunięcia wad zaświadczenia o utworzeniu komitetu wyborczego (art. 64h
ust. 2 i 3 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad
powiatów i sejmików województw, jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 159, poz.
1547 ze zm.) nie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego.
Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie
SN: Krystyna Bednarczyk, Józef Iwulski, Jerzy Kwaśniewski, Zbigniew Myszka,
Herbert Szurgacz, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2006 r. sprawy ze skargi Komitetu Wyborczego Samoobrona Narodu Polskiego
na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odmowy przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu Komitetu Wyborczego Samoobrona Narodu Polskiego,
o d r z u c i ł skargę.
U z a s a d ni e n i e
Komitet Wyborczy Samoobrony Narodu Polskiego, w którego imieniu działali
przewodniczący i pełnomocnik, 20 września 2006 r. wniósł do Sądu Najwyższego
skargę (datowaną 19 września 2006 r.) „na postanowienie PKW o odmowie przyjęcia
zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego Samoobrony Narodu Polskiego”.
Ze skargi oraz ze złożonej wraz z nią kopii uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z
dnia 18 września 2006 r. wynika, że przedmiotem zaskarżonej uchwały jest wezwanie pełnomocnika wyborczego komitetu wyborczego pod nazwą Komitet Wyborczy
Samoobrona Narodu Polskiego do usunięcia wady zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego polegającej na niedołączeniu do zawiadomienia zgody organu
statutowego innej partii politycznej albowiem część nazwy partii Samoobrona Narodu
Polskiego nie odróżnia się wyraźnie od części nazwy utożsamianej z partią Samo-
obrona Rzeczypospolitej Polskiej, która pierwsza uzyskała wpis do ewidencji partii
politycznych.
Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o odrzucenie skargi i podała, że odmowa przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego nastąpiła dopiero
uchwałą z dnia 21 września 2006 r.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Zgodnie z art. 64h ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza
do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr
159, poz. 1547 ze zm.) , jeżeli zawiadomienie o utworzeniu komitetu wyborczego ma
wady, Państwowa Komisja Wyborcza w terminie 3 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wzywa pełnomocnika wyborczego komitetu wyborczego do ich usunięcia w
terminie 3 dni. W przypadku nieusunięcia wad w terminie Państwowa Komisja Wyborcza odmawia przyjęcia zawiadomienia. Natomiast w myśl następnego ustępu
tego artykułu (art. 64h ust.3) pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia
skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o
odmowie przyjęcia zawiadomienia.
Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że zaskarżalne jest tylko postanowienie (wydane w formie uchwały), którego przedmiotem jest odmowa przyjęcia zawiadomienia. Nie podlega zaskarżeniu w drodze skargi postanowienie w sprawie wezwania do usunięcia wad zawiadomienia. Rozpoznaniu podlegają tylko środki
prawne przewidziane prawem i w przypadkach (w odniesieniu) aktów w prawie wymienionych. Nie można też przyjąć, że dopuszczalna jest skarga wniesiona przed
wydaniem skarżonego postanowienia, niejako antycypująca je.
Z tych względów skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.