Supreme Court dismisses presidential election protest alleging charity event violated election silence. Protest rejected as no legal violation found.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed a protest against the validity of the presidential election alleging violations of election silence by charity organizers. The petitioner claimed that distributing blue heart signs at polling stations influenced voters, but the Court found no evidence of prohibited campaign activities. The court ruled that conducting a legal charity collection does not constitute an election violation under the relevant statutes.
Regesto Legislator
Generato dall'IAUstawa o wyborze Prezydenta RP art. 72 ust. 1; art. 76b pkt 2; art. 76c ust. 1; art. 77; Przepisy te zabraniają agitacji w lokalach wyborczych i na 24h przed/głosowanie; Przeprowadzenie legalnej akcji charytatywnej nie stanowi naruszenia tych przepisów.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SW 184/10
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lipca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Roman Kuczyński
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z protestu T. K.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
postanawia:
pozostawić protest bez dalszego biegu.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2010 r., T. K. wniósł protest wyborczy „na podstawie
ustawy Konstytucja RP, ustawy o wyborze Prezydenta RP oraz pozostałych
stosownych przepisów obowiązującego prawa w zakresie stwierdzenia ważności
wyboru Pana Bronisława Marii Komorowskiego w wyborach przeprowadzonych
przez Państwową Komisję Wyborczą w dniu 4 lipca 201O r. na urząd Prezydenta
RP”, wnosząc o „orzeczenie nieważności wyników ogłoszonych w dniu 5 lipca 2010
r. przez PKW wyborów na skutek rażącego naruszenia przepisów prawa o tzw.
ciszy wyborczej poprzez istotne i ciągłe naruszenie zakazu agitacji wyborczej
bezpośrednio przed lokalami wyborczymi w dniu 4 lipca 2010 r. przez
organizatorów i wolontariuszy Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy z
siedzibą w Warszawie, mającego miejsce na obszarze całego terytorium
Rzeczpospolitej Polskiej, których działanie wywierało bezpośredni wpływ na
podjęcie przez wyborców decyzji o oddaniu głosu na kandydata Bronisława Marię
Komorowskiego przez wyborców biorących udział w wyborach w II turze
głosowania w dniu 4 lipca 2010 r. a przez to naruszenie przepisów prawa przepisów ustawy o wyborze Prezydenta RP o równym traktowaniu kandydatów w
wyborach przeprowadzonych w dniu 4 lipca 2010 r., co miało istotny i bezpośredni
wpływ na ogólny i całkowity wynik wyborów”, oraz o „orzeczenie o powtórnym
przeprowadzeniu głosowania w ramach II tury w wyborach na Prezydenta RP w
terminie ustalonym w orzeczeniu Sądu”.
W ocenie wnoszącego protest działania w dniu 4 lipca 2010 r. „dokonywane
przez wolontariuszy Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy m.in.
bezpośrednio przed lokalami wyborczymi obwodowych komisji wyborczych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w godzinach między 6.00 a 20.00 noszą
znamiona
ciągłego
naruszania
stosownych
przepisów
prawa
dotyczących
zachowania obowiązku ciszy wyborczej poprzez ich obchodzenie podczas
głosowania w II turze w wyborach na Prezydenta RP w tym dniu. Działanie takie
kwalifikuje się co najmniej jako lekkomyślne przestępstwo popełnione w skali
całego kraju, które w swoim wyrazie miało niezwykle subtelny przebieg i
zasadniczo miało wyraźny wpływ na zachowanie wyborców a przez to na
ostateczny wynik wyborów Prezydenta RP”. Ponadto, wnoszący protest podniósł ,
że „wynik wyborów na urząd Prezydenta RP zarówno w I turze głosowania w dniu
20 czerwca 2010 r. jak i w dniu 4 lipca 2010 r. wskazuje, że różnica między
kandydatami Bronisławem Marią Komorowskim a Jarosławem Aleksandrem
Kaczyńskim jest niewielka i wynosi ok. 5%. W tych okolicznościach działanie Pana
Jerzego Owsiaka oraz Fundacji Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy poprzez jej
licznych wolontariuszy w dniu 4 lipca 2010 r. miało cechy działania istotnie
wpływającego na zachowania wyborców poprzez sugestię wywieraną za pomocą
zestawienia barw użytych na naklejce w kształcie serca wręczanej (...) głosującym
wyborcom. Mogło mieć to istotny wpływ na zachowanie wyborców, szczególnie tych
niezdecydowanych do ostatniej chwili co do sposobu ich zachowania w lokalu
wyborczym podczas stawiania znaku X na karcie do głosowania”. W ocenie
wnoszącego protest „miało to istotny wpływ na ostateczny wybór kandydata w
przeprowadzonych w dniu 4 lipca 2010 r. wyborach w osobie Bronisława Marii
Komorowskiego, który w kampanii wyborczej posługiwał się kolorem jasno
niebieskim odpowiadającym kolorowi tła oraz kolorem białym odpowiadającym
kolorowi napisu na wizerunku w kształcie serca Wielkiej Orkiestry Świątecznej
Pomocy, w postaci naklejki wręczanej wyborcom bezpośrednio przed lokalami
wyborczymi w dniu wyborów 4 lipca 2010 r. między godz. 6.00 a 20.00”.
W odpowiedzi na protest, Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że
wnoszący protest formułując w nim zarzut złamania przez Fundację Wielkiej
Orkiestry Świątecznej Pomocy tzw. ciszy wyborczej, w trakcie akcji charytatywnej
„Stop powodziom” w dniu ponownego głosowania, jako jedyny przejaw naruszenia
ciszy wyborczej przez Fundację podał, wręczanie przez kwestujących pod lokalami
wyborczymi wolontariuszy, osobom wrzucającym datki, niebieskich serduszek z
napisem „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy". W ocenie wnoszącego protest
zmiana koloru serduszka z tradycyjnie używanego przez Fundację czerwonego na
niebieski miała związek z kolorami rzekomo dominującymi w kampanii wyborczej
kandydatów uczestniczących w ponownym głosowaniu: niebieskim — Bronisława
Komorowskiego i czerwonym — Jarosława Kaczyńskiego. Państwowa Komisja
Wyborcza uznała, że wnoszący protest nie wskazał w nim żadnych naruszeń
ustawowego zakazu prowadzenia przez Fundację Wielkiej Orkiestry Świątecznej
Pomocy agitacji wyborczej w dniu głosowania przez prowadzenie akcji „Stop
powodziom", a z treści protestu nie wynika, w jaki sposób opisane w nim zdarzenia
miałyby naruszać przepisy ustawy, nie narusza ich bowiem samo przeprowadzenie
w dniu głosowania akcji charytatywnej.
W związku z powyższym Państwowa Komisja Wyborcza uznała, że zarzuty
protestu są bezzasadne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo
zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta
Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września
1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z
2010 r. Nr 72, poz. 467 zwana dalej ustawą) stanowi, że wnoszący protest powinien
sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których
opiera swoje zarzuty (art. 73 ust. 3). Protest przeciwko wyborowi Prezydenta
Rzeczypospolitej może być wniesiony z powodu naruszenia przepisów ustawy albo
z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie
lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy). Wynika
stąd, że protest może dotyczyć jedynie ważności wyboru tej osoby, która została
wskazana jako wybrany Prezydent w podanym do publicznej wiadomości
obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej (art. 69 ust. 1 ustawy). Wnoszący
protest wskazując zarzut złamania przez Fundację Wielkiej Orkiestry Świątecznej
Pomocy tzw. ciszy wyborczej, w trakcie akcji charytatywnej „Stop powodziom” w
dniu drugiej tury wyborów, jako jedyny przejaw naruszenia ciszy wyborczej przez
Fundację
podał
wręczanie
przez kwestujących
pod
lokalami
wyborczymi
wolontariuszy niebieskich serduszek z napisem „Wielka Orkiestra Świątecznej
Pomocy".
W ocenie Sądu Najwyższego sformułowania zawarte w proteście nie
stanowią w istocie zarzutu naruszenia ustawy o wyborze Prezydenta, ani zarzutu
dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom. Zgodnie z art. 76b pkt 1
ustawy, kampania wyborcza rozpoczyna się z dniem ogłoszenia postanowienia
Marszałka Sejmu o wyborach i nie można jej prowadzić na 24 godziny przed dniem
głosowania i w dniu głosowania aż do jego zakończenia (pkt 2). W art. 76c ustawa
zabrania także na 24 godziny przed dniem głosowania aż do zakończenia
głosowania, podawania do wiadomości publicznej wyników przedwyborczych
badań (sondaży) opinii publicznej dotyczących przewidywanych zachowań
wyborczych
i
wyniku
wyborów,
a
także
wyników
sondaży
wyborczych
przeprowadzonych w dniu głosowania. Zakazane jest także, zgodnie z art. 77
ustawy, w dniu głosowania oraz na 24 godziny przed tym dniem zwoływanie
zgromadzeń, organizowanie pochodów i manifestacji, wygłaszanie przemówień,
rozdawanie ulotek, jak też prowadzenie w inny sposób agitacji na rzecz
kandydatów, oraz wszelkie formy agitacji w lokalach wyborczych. Tym samym
przepisy ustawy w sposób szczegółowy podają katalog zachowań które są
zabronione. Co więcej należy wskazać iż w art. 77 zamieszczono katalog
zachowań wymagający „czynnych” działań sztabów wyborczych bądź ich
zwolenników. Za takie działania nie można uznać przeprowadzenia w dniu
głosowania legalnej akcji charytatywnej, a z treści protestu nie wynika, w jaki
sposób opisane w nim zdarzenia miałyby naruszać przepisy ustawy, nie narusza
ich bowiem z pewnością samo przeprowadzanie publicznej zbiórki pieniędzy.
Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.