Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 15/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses election protest by association as non-qualified voter under Electoral Code.

Numero d'incarto III SW 15/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed an election protest filed by an association against the validity of European Parliament elections. The association alleged criminal misconduct by the Electoral Commission but failed to meet formal requirements, as only individual voters or specific election officials could file such protests. Consequently, the court ruled the protest inadmissible due to the association's lack of standing under the Electoral Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 82 § 2-5 Kodeksu wyborczego; Art. 101 ust. 2 Konstytucji RP: Only voters registered in a specific polling station or designated election officials are authorized to file election validity protests; associations lack standing.

Parole chiave

Generato dall'IA
election protest standing voter eligibility requirements Electoral Code provisions association legal capacity European Parliament elections

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Prokurator wyraził pogląd, że przedmiotowy protest powinien w związku z tym pozostać bez dalszego biegu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 101 ust.
art. 82 § 2 i 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy
18 k.k., w sposób oczywisty manipulując wynikami wyborów i cofając po kilkudziesięciu minutach wyniki wyborów o 6% w dół w stosunku do komunikatu z godziny 9.00”.W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że zgodnie z art. 82 § 2 i 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.
art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego
Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby.
art. 241 § 3 ustawy
83 zamieszczonych w rozdziale 10 działu I Kodeksu wyborczego oraz - w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w przepisach szczególnych art. 241 - 243 zamieszczonych w rozdziale 8 działu III tego aktu, do których art.
art. 243 § 1 ustawy
82 § 2 i 5 Kodeksu wyborczego nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia protestu wyborczego, w związku z tym Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).
art. 18 k.k
w związku z art. 18 k.k., w sposób oczywisty manipulując wynikami wyborów i cofając po kilkudziesięciu minutach wyniki wyborów o 6% w dół w stosunku do komunikatu z godziny 9.00”.W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że zgodnie z art.
art. 101 ust. 2 Konstytucji
Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art.
art. 101 ust. 2 Konstytucji RP
Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SW 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Beata Gudowska‎SSN Zbigniew Hajn w sprawie z protestu wyborczego Stowarzyszenia "R." w G.‎przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego,‎przy udziale:‎1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,‎2) Prokuratora Generalnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2014 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 28 maja 2014 r. Stowarzyszenie „R.” w G., wniosło do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 25 maja 2014 r. – stwierdzając, że „zaobserwowało karygodną nierzetelność Państwowej Komisji Wyborczej” w kwestii podawanych w komunikatach, cząstkowych wyników wyborów, a „PKW zapewne popełniła przestępstwo między innymi z art. 248, 249 k.k. w związku z art. 18 k.k., w sposób oczywisty manipulując wynikami wyborów i cofając po kilkudziesięciu minutach wyniki wyborów o 6% w dół w stosunku do komunikatu z godziny 9.00”.W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że zgodnie z art. 82 § 2 i 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.

Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.), protest przeciwko ważności wyborów z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przez właściwy organ wyborczy przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania, przewodniczący właściwej komisji wyborczej i pełnomocnik wyborczy komitetu wyborczego. W świetle powyższego stowarzyszenie nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia protestu, tym samym protest nie spełnił wymogów formalnych.

PKW wniosła o pozostawienie protestu bez dalszego biegu.Prokurator Generalny w odpowiedzi na protest, wyraził opinię, że Stowarzyszenie „R.” w G. nie jest podmiotem legitymowanym do wniesienia protestu wyborczego, o jakim mowa w przepisach ustawy Kodeks wyborczy. Prokurator wyraził pogląd, że przedmiotowy protest powinien w związku z tym pozostać bez dalszego biegu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie.

Zasady i tryb przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz warunki ważności tych wyborów określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy. Zasady te zostały zawarte w przepisach ogólnych art. 82 i art. 83 zamieszczonych w rozdziale 10 działu I Kodeksu wyborczego oraz - w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w przepisach szczególnych art. 241 - 243 zamieszczonych w rozdziale 8 działu III tego aktu, do których art. 336 ustawy, odsyła w kwestii protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego.

W świetle art. 82 § 2 - 5 Kodeksu wyborczego prawo wniesienia protestu przysługuje wyborcom, których nazwiska są umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania oraz przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej i pełnomocnikowi wyborczemu. Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby. Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego katalog zarzutów, na jakich można oprzeć protest.

Są nimi: 1/ dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalanie wyników głosowania lub wyników wyborów oraz 2/ naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalania wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.Reasumując, przedmiotem protestu wyborczego jest ważność wyborów lub wyboru określonej osoby, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i delikty wyborcze rzutujące na przebieg głosowania i ustalanie jego wyników lub ustalanie wyników samych wyborów.Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 ustawy).W rozpoznawanej sprawie skarżące stowarzyszenie zgodnie z art. 82 § 2 i 5 Kodeksu wyborczego nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia protestu wyborczego, w związku z tym Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).