Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 127/15 Generato dall'IA

Polish Supreme Court dismisses election protest for lacking criminal charges or election code violations affecting results.

Numero d'incarto III SW 127/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Polish Supreme Court dismissed a protest against the validity of parliamentary and senatorial elections filed by M. S. The protestant alleged the election was an undemocratic plebiscite violating the Constitution and international declarations, and demanded the return of state funds for gold. The court ruled that the protest failed to meet statutory requirements because it did not cite specific criminal offenses or election code violations affecting the voting process or results. Consequently, the protest was left without further proceedings under Article 243 § 1 of the Election Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego; Art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego: An election protest must be based on specific criminal offenses or election code violations affecting the voting process or results; failure to meet these requirements results in dismissal without substantive review.

Parole chiave

Generato dall'IA
election protest requirements validity of elections criminal offenses affecting voting election code violations dismissal without review Polish election law procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego
241 § 3 tego Kodeksu), przeto został z mocy art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego pozostawiony bez dalszego biegu oraz bez dokonywania ocen w zakresie ujawnionych na wstępie zarzutów, oczekiwań ani co najmniej „specyficznych” żądań protestującego.
art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego
Protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby na posła lub senatora powinien być oparty na zarzutach, o których mowa w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego, którymi są:
rozdział XXXI Kodeksu karnego
art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego
82 § 1 Kodeksu wyborczego, a ponadto nie zawierał weryfikowalnych dowodów, na których protestujący oprał swoje zarzuty (w rozumieniu art. 241 § 3 tego Kodeksu), przeto został z mocy art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SW 127/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Iwulski (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca)‎SSN Maciej Pacuda w sprawie z protestu wyborczego M. S. ‎przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,‎przy udziale:

1) Prokuratora Generalnego,‎2) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 listopada 2015 r,, postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

W dniu 1 listopada 2015 r. wpłynął do Sądu Najwyższego protest M. S. przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, które odbyły się w dniu 25 października 2015 r., w którym protestujący domagał się uznania odbytych wyborów za „niedemokratyczny plebiscyt” przeprowadzony na podstawie Kodeksu wyborczego, który jest sprzeczny „w pewnych zapisach” z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka i Europejską Konwencja Praw Człowieka, a ponadto „łamie przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która to jest sprzeczna sama w sobie jak i w niektórych zapisach z powołanym wyżej aktami prawa międzynarodowego i którą „należy niezwłocznie poprawić lub napisać od nowa”.

Ponadto wnoszący protest domagał się „za łamanie” praw przekazania „ze środków finansowych Skarbu Państwa na moja wyłączna własność metalu o symbolu chemicznym ‘Au ‘liczbie atomowej 769, nazywanego po łacinie ‘aurum „w wadze 999999 gramów”.W uzasadnieniu protestujący odwoływał się do „dowodów” uzyskanych z rozmaitych stron internetowych, a także „ubolewał” nad niską frekwencją w referendum „odnośnie jednomandatowych okresów wyborczych”, którego wyniki nie doprowadziły „do żadnych zmian nielogicznego, sprzecznego w zapisach do Konstytucji RP, krzywdzącego Kodeksu wyborczego”.

Odnosząc się do protestu Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że wnoszący protest nie sformułował w nim zarzutu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom oraz nie wskazał żadnego naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego, dlatego protest powinien zostać pozostawiony bez dalszego biegu na podstawie art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego. Podobne stanowisko zajął Prokurator Generalny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiony protest nie spełniał żadnych wymagań prawnych niezbędnych do poddania go merytorycznemu rozpoznaniu. Protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby na posła lub senatora powinien być oparty na zarzutach, o których mowa w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego, którymi są:

1) dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalanie wyników głosowania lub wyników wyborów oraz 2) naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalania wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Oznacza to, że przedmiotem protestu wyborczego jest ważność wyborów lub wyboru określonej osoby, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze lub delikty wyborcze, które miały wpływ na przebieg głosowania, ustalanie jego wyników lub ustalanie wyników samych wyborów.

Wniesiony protest nie spełniał żadnych z przytoczonych wymagań formalnych z art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego, a ponadto nie zawierał weryfikowalnych dowodów, na których protestujący oprał swoje zarzuty (w rozumieniu art. 241 § 3 tego Kodeksu), przeto został z mocy art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego pozostawiony bez dalszego biegu oraz bez dokonywania ocen w zakresie ujawnionych na wstępie zarzutów, oczekiwań ani co najmniej „specyficznych” żądań protestującego.