Supreme Court dismisses presidential election protest regarding first-round voting errors as they do not affect the final result.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed a protest against the validity of the Polish presidential election filed by E. K. regarding alleged errors in voting ballots. The petitioner claimed she received a ballot with candidates in the wrong order, which she argued rendered her vote invalid and influenced the first-round results. The court ruled that since the election proceeded to a second round and the petitioner's complaint concerned only the first round, it fell outside the statutory scope of a validity protest.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 72 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta RP; Art. 69 ust. 1 ustawy: A protest against the validity of a presidential election may only concern the validity of the election of the person declared elected, and complaints regarding the first round of voting do not constitute grounds for challenging the validity of the election when a second round is held.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SW 109/10
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lipca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Roman Kuczyński
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z protestu E. K.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
postanawia:
pozostawić protest bez dalszego biegu.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2010 r., E. K. wniosła protest wyborczy, wskazując na
„duże prawdopodobieństwo, że pojawienie się nieprawidłowych kart do głosowania
w Obwodowej Komisji Wyborczej nr […] miało bardzo istotny wpływ na wyniki
wyborów w I turze - na ich zniekształcenie”. Według relacji wnoszącej protest, w
dniu 20 czerwca 2010 r. ok. godz. 6:50, w lokalu Obwodowej Komisji Wyborczej Nr
[…], otrzymała ona na kartę do głosowania i oddała swój głos. Jednak w czasie
rozmów z bliskimi członkami rodziny oraz znajomymi stwierdziła, że otrzymała od
Komisji Wyborczej nieprawidłową (inną kartę do głosowania), gdyż w poz. nr 1
widniało nazwisko Komorowski Bronisław, a nie Jurek Marek, podczas gdy na
prawidłowych kartach do głosowania kandydaci umieszczeni byli w kolejności
alfabetycznej nazwisk. Według twierdzeń wnoszącej protest, nie był to pojedynczy
przypadek wydania wyborcy nieprawidłowej karty do głosowania, co uzasadnia
zarzuty protestu. Ponadto, wnosząca protest uzyskała w PKW w Warszawie w dniu
21czerwca 2010 r. telefonicznie informację, że głos oddany na takiej karcie jest
liczony jako głos nieważny.
W odpowiedzi na protest, Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że karty
do głosowania dla całego kraju drukowane były w jednej drukarni na zamówienie
Krajowego Biura Wyborczego. Karty zostały wydrukowane zgodnie z uchwałą
Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 31 maja 2010 r. w sprawie zarządzenia
druku kart do głosowania w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu
20 czerwca 2010 r. (M.P. Nr 42, poz. 602). Na kartach tych kandydaci na
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej byli wymienieni w kolejności alfabetycznej
nazwisk, zgodnie z wymogami art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o
wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr
72, poz. 467, zwana dalej ustawą). Jednocześnie PKW wskazała, że zgodnie z
protokołem z wyników głosowania, we wskazanej Komisji Obwodowej oddano 5
głosów nieważnych, więc nawet jeżeli doszło do wskazanej w proteście
nieprawidłowości, to z uwagi na duże różnice głosów między kandydatami — nie
miało to wpływu na wynik wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Okręgowa Komisja Wyborcza Nr […], wskazała że „sytuacja opisana w
proteście(...) nie mogła się zdarzyć”, bowiem „wszystkie obwodowe komisje
wyborcze otrzymały karty do głosowania centralnie drukowane i paczkowane”, zaś
do OKW „nie docierały sygnały o nieprawidłowościach dotyczących treści lub formy
kart do głosowania”. W dalszej części pisma, OKW poinformowała, że „w pierwszej
turze wyborów (...) głosowało 680 wyborców, którzy oddali 675 głosów ważnych
oraz 5 nieważnych. Ilość głosów nieważnych w tej komisji jest zbliżona do
przeciętnej liczby głosów nieważnych oddanych w poszczególnych obwodowych
komisjach wyborczych na terenie miasta […]”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo
zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta
Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września
1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z
2010 r. Nr 72, poz. 467 zwana dalej ustawą) stanowi, że wnoszący protest powinien
sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których
opiera swoje zarzuty (art. 73 ust. 3). Protest przeciwko wyborowi Prezydenta
Rzeczypospolitej może być wniesiony z powodu naruszenia przepisów ustawy albo
z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie
lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy). Wynika
stąd jednoznacznie, że protest może dotyczyć jedynie ważności wyboru tej osoby,
która została wskazana jako wybrany Prezydent w podanym do publicznej
wiadomości obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej. (art. 69 ust. 1 ustawy).
Wnosząca protest wskazała na możliwość ewentualnych nieprawidłowości podczas
głosowania w pierwszej turze wyborów - w lokalu Obwodowej Komisji Wyborczej Nr
[…]. Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej mogą przebiegać w dwóch
głosowaniach (turach) zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy, gdy - w pierwszym
głosowaniu), żaden z kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej nie uzyska
więcej niż połowy ważnie oddanych głosów. Drugie głosowanie jest kontynuacją
wyborów prezydenckich, ale nie jest kontynuacją pierwszego głosowania, a zarzut
co do prawidłowości głosowania w pierwszej turze wykracza poza zakres
przedmiotowy protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej, o
jakim stanowi art. 72 ust. 1 ustawy.
Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.