Polish Supreme Court dismisses delay complaint for failing to specify grounds under the Delay Act.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed Andrzej K.'s complaint regarding procedural delay in his criminal case. The applicant alleged that the courts failed to address a defense request but did not specify the request's content or timing. The court ruled that vague allegations without concrete facts do not constitute valid grounds for a delay complaint under the relevant statute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 9 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki: A complaint for procedural delay must be substantiated with specific facts; vague assertions without detailed grounds are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 14 stycznia 2005 r.
III SPP 126/04
Zarzut nieuwzględnienia bliżej nieokreślonego wniosku obrońcy nie stanowi przytoczenia okoliczności uzasadniających skargę na przewlekłość postępowania, co powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 9 ust. 1 w związku z
art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie
prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843).
Przewodniczący SSN Stanisław Kosmal (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Antoni Kapłon, Zygmunt Stefaniak.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia
2005 r. sprawy ze skargi Andrzeja K. na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego w Warszawie,
p o s t a n o w i ł:
skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie i przed Sądem Najwyższym o d r z u c i ć.
Uzasadnienie
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 lutego 2001 r. [...] - po
ponownym rozpoznaniu sprawy - Andrzej K. został skazany za dwa przestępstwa z
art. 148 § 1 k.k. z 1969 r. oraz za przestępstwa z art. 286 k.k. z 1969 r. i 203 § 1 k.k.
z 1969 r. na łączną karę 25 lat pozbawienia wolności.
Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez wszystkie strony procesowe Sąd
Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 18 grudnia 2001 r. [...] zaskarżony wyrok
utrzymał w mocy.
Od wyroku sądu odwoławczego kasację wniósł obrońca Andrzeja K.
Po jej rozpoznaniu Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 22 października 2002 r.
[...] uchylił wyrok sądu apelacyjnego i sprawę przekazał temu sądowi do ponownego
rozpoznania.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z
20 października 2003 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż poprawił jedynie podstawę prawną skazania oskarżonego.
Kasację od tego ostatniego wyroku wniósł ponownie obrońca Andrzeja K.
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 maja 2004 r. [...] kasację obrońcy
oddalił.
W dniu 17 grudnia 2004 r. Andrzej K. złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie [...], toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie oraz
przed Sądem Najwyższym, z tego powodu, iż oba wspomniane wyżej sądy nie rozpoznały wniosku jego obrońcy adwokata Piotra D. złożonego w dniu 13 lipca 1999 r.
Wnosząc o stwierdzenie przewlekłości, skarżący domagał się równocześnie
sumy pieniężnej w wysokości 10.000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę Andrzeja K. należało, na zasadzie art. 9 ust. 1 ustawy z 17 czerwca
2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucić albowiem nie przytacza ona okoliczności uzasadniających przedstawione w niej żądanie.
Skarga podnosi jedynie, iż wskazane w niej Sądy rzekomo nie uwzględniły bliżej nieokreślonego wniosku obrońcy skarżącego, co nie może być przedmiotem rozważań sądu orzekającego o przewlekłości postępowania.
Zauważyć ponadto trzeba, iż bliżej nieokreślony wniosek obrońcy Andrzeja K.
był złożony w lipcu 1999 r., a zatem jeszcze przed rozstrzygnięciem sprawy przez
Sąd Okręgowy w Warszawie, którego wyrok był następnie dwukrotnie oceniany
przez Sąd Apelacyjny w Warszawie oraz dwukrotnie przez Sąd Najwyższy.