Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SO 26/11 Generato dall'IA

Supreme Court rejects appeal claiming right to challenge election validity rulings under Constitution Art. 101.2.

Numero d'incarto III SO 26/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request to annul four prior rulings regarding the validity of parliamentary and senatorial elections. The applicant incorrectly assumed Article 101, paragraph 2 of the Constitution granted a right to challenge these specific decisions. The court clarified that the Constitution only establishes a right to file a protest, which must strictly adhere to procedural timelines and statutory rules governing such protests.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 101 ust. 2 Konstytucji RP; Art. 241 § 1 Kodeksu wyborczego; The Constitution grants voters the right to file a protest against election validity, but this does not constitute a general right to challenge final Supreme Court rulings on election validity.

Parole chiave

Generato dall'IA
election validity Constitutional protest Supreme Court ruling procedural deadline election protest procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 101 ust. 2 Konstytucji RP
Wnioskodawca bezpodstawnie upatruje w art. 101 ust. 2 Konstytucji RP
art. 241 § 1 Kodeksu wyborczego
Termin ten nie podlega przywróceniu (art. 241 § 1
art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego
i art. 243 § 1 zdanie drugie Kodeksu wyborczego – por.
art. 242 § 1 Kodeksu wyborczego
w formie postanowienia, opinię w sprawie protestu (art. 242 § 1 Kodeksu
art. 244 § 1 Kodeksu wyborczego
(art. 244 § 1 Kodeksu wyborczego – art.
art. 101 ust. 2 Konstytucji RP
Wnioskodawca bezpodstawnie upatruje w art. 101 ust. 2 Konstytucji RP

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SO 26/11

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Halina Kiryło

SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku B. W.

o uchylenie uchwał Sądu Najwyższego w sprawach III SW 529/97, III SW 138139/01, III SW 199-200/05 i III SW 121-122/07,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 lutego 2012 r.,

odrzuca wniosek.

UZASADNIENIE

B. W. pismem z dnia 16 grudnia 2011 r. wniósł o uchylenie uchwał Sądu

Najwyższego: z dnia 11 grudnia 1997 r., III SW 529/97 w sprawie ważności

wyborów do Sejmu RP przeprowadzonych dnia 21 września 1997 r.; z dnia 5

grudnia 2001 r., III SW 138-139/01 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do

Senatu RP przeprowadzonych dnia 23 września 2001 r.; z dnia 15 grudnia 2005 r.,

III SW 199-200/05 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do Senatu RP

przeprowadzonych dnia 25 września 2005 r.; z dnia 17 stycznia 2008 r., III SW 121122/07 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do Senatu RP przeprowadzonych

dnia 21 października 2007 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wnioskodawca bezpodstawnie upatruje w art. 101 ust. 2 Konstytucji RP

prawa do zakarżenia uchwał Sądu Najwyższego w sprawie ważności wyborów do

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Konstytucja

w powołanym przepisie art. 101 ust. 2 stanowi, że wyborcy przysługuje prawo

zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na

zasadach określonych w ustawie. Zasady określające procedurę wnoszenia

protestów wyborczych reguluje obowiązująca od 1 sierpnia 2011 r. ustawa z dnia

5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112 ze zm.; dalej jako:

„Kodeks wyborczy”); poprzednio zasady te określała ustawa z dnia 12 kwietnia

2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360 ze zm.; dalej jako:

“Ordynacja wyborcza”).

Zgodnie z Kodeksem wyborczym protest przeciwko ważności wyborów do

Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia

ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Termin ten nie podlega przywróceniu (art. 241 § 1

i art. 243 § 1 zdanie drugie Kodeksu wyborczego – por. art. 79 ust. 1 i art. 81 ust. 1

zdanie drugie poprzednio obowiązującej Ordynacji wyborczej). Sąd Najwyższy

rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym i wydaje,

w formie postanowienia, opinię w sprawie protestu (art. 242 § 1 Kodeksu

wyborczego – art. 80 ust. 1 Ordynacji wyborczej). Sąd Najwyższy w składzie całej

Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, na podstawie

sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą

oraz opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów, rozstrzyga o ważności

wyborów oraz o ważności wyboru posła, przeciwko któremu wniesiono protest

(art. 244 § 1 Kodeksu wyborczego – art. 82 ust. 1 Ordynacji wyborczej).

Uchwały Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1997 r., III SW 529/97 w

sprawie ważności wyborów do Sejmu RP przeprowadzonych dnia 21 września

1997 r.; z dnia 5 grudnia 2001 r., III SW 138-139/01 w sprawie ważności wyborów

do Sejmu i do Senatu RP przeprowadzonych dnia 23 września 2001 r.; z dnia 15

grudnia 2005 r., III SW 199-200/05 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do

Senatu RP przeprowadzonych dnia 25 września 2005 r.; z dnia 17 stycznia 2008 r.,

III SW 121-122/07 w sprawie ważności wyborów do Sejmu i do Senatu RP

przeprowadzonych dnia 21 października 2007 r. zakończyły – zgodnie z

Konstytucją RP i Kodeksem wyborczym oraz zgodnie z poprzednio obowiązującą

Ordynacją wyborczą – procedurę rozstrzygania o ważności wyborów.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy – uznając niedopuszczalność

rozpatrywanego wniosku – postanowił o jego odrzuceniu.