Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SO 17/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against its own ruling as inadmissible under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III SO 17/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected an appeal filed by a party acting without legal counsel against a prior ruling dismissing the appeal. The appellant argued that the mandatory representation rule did not apply to proceedings regarding the appointment of counsel. The court held that appeals against Supreme Court rulings are inadmissible as they are not listed in the specific provisions governing such appeals.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1, 2, 3 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 351 § 1 k.p.c.; Appeals against Supreme Court rulings are inadmissible as they are not enumerated in the statutory list of appealable decisions; requests to supplement rulings regarding matters not decided in the original proceeding are rejected.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal Supreme Court rulings mandatory representation appointment of counsel civil procedure code supreme court jurisdiction procedural defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Przepis art. 871 § 1 k.p.c.
Art. 130 § 5 k.p.c.
Art. 871 § 2 k.p.c.
zasady przewidziane są w art. 871 § 2 k.p.c., który to przepis nie wymaga przymusu
Art. 370 k.p.c.
podstawie art. 370 k.p.c. w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
w związku z art. 39821 k.p.c. oraz art.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
oraz art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 351 § 1 k.p.c.
orzeczenia w przedmiocie wniosku który został zwrócony. Zgodnie z art. 351 § 1
Art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SO 17/06

POSTANOWIENIE

Dnia 10 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca)

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z zażalenia D. D. i wniosku o uzupełnienie postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 26 lipca 2006 r. w sprawie III SO 14/06,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 listopada 2006 r.,

1. odrzuca zażalenie

2. oddala

wniosek

o

uzupełnienie

postanowienia

Sądu

Najwyższego z dnia 26 lipca 2006 r. III SO 14/06.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2006 r. III SO 14/06 Sąd Najwyższy

odrzucił zażalenie D. D. na zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2006 r.

zwracające zażalenie na poprzednie zarządzenie z dnia 16 marca 2006 r. o

zwrocie skargi na przewlekłość postępowania oraz o zwrocie wniosku o

ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Sąd Najwyższy uznał za niedopuszczalne

zażalenie na zarządzenie wydane przez Sąd Najwyższy stwierdzając, że od

orzeczeń i zarządzeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze.

Od tego postanowienia D. D. działający bez adwokata lub radcy

prawnego wniósł zażalenie, w którym zarzucił, że zarządzenie o zwrocie wniosku o

ustanowienie radcy prawnego z urzędu narusza przepis art. 87 1 § 2 k.p.c., na

podstawie którego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym o zwolnienie od

kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu nie

obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Jednocześnie skarżący złożył wniosek

o uzupełnienie zaskarżonego postanowienia przez umieszczenie w nim orzeczenia

o odmowie ustanowienia radcy prawnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przepis art. 871 § 1 k.p.c.

ustanawia generalną zasadę obowiązkowego zastępstwa strony przez adwokata

lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Na podstawie art.

130 § 5 k.p.c. pisma procesowe sporządzone z naruszeniem tej zasady podlegają

zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków. Przy zastosowaniu zasady ogólnej

wniesione przez skarżącego zażalenie powinno zostać zwrócone. Wyjątki od tej

zasady przewidziane są w art. 871 § 2 k.p.c., który to przepis nie wymaga przymusu

adwokacko-radcowskiego między innymi w postępowaniu o ustanowienie adwokata

lub radcy prawnego z urzędu. Ponieważ skarżący po wydaniu pierwszego

zarządzenia o zwrocie skargi na przewlekłość postępowania złożył taki wniosek,

jego kolejne zażalenie można traktować jako złożone w postępowaniu, o którym

mowa w art. 871 § 2 k.p.c.

Zażalenie to jest jednak niedopuszczalne. Zażalenia na postanowienia

sądu przysługują tylko wówczas, gdy ustawa dopuszcza taki środek zaskarżenia.

Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienia wymienione

w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. Są to postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające

skargę kasacyjną oraz niektóre inne postanowienia sadu drugiej instancji kończące

postępowanie w sprawie. Nie są tu wymienione postanowienia wydawane przez

Sąd Najwyższy, co oznacza, że postanowienia Sądu Najwyższego nie podlegają

zaskarżeniu. Zażalenie jako niedopuszczalne podlega więc odrzuceniu na

podstawie art. 370 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. oraz art. 3941 § 3 k.p.c.

Nie może także zostać uwzględniony wniosek o uzupełnienie

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2006 r. przez wydanie orzeczenia

o odmowie ustanowienia radcy prawnego. Postanowienie to zostało wydane w

wyniku rozpoznania zażalenia na zarządzenie o zwrocie zażalenia i zwrocie

wniosku o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ten ostatni wniosek nie był

przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym rozpoznającym zażalenie,

lecz wcześniejszego postępowania zakończonego zarządzeniem o zwrocie

wniosku. Postanowienie odnosiło się jednie do zażalenia i nie mogło zawierać

orzeczenia w przedmiocie wniosku który został zwrócony. Zgodnie z art. 351 § 1

k.p.c. strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku (także postanowienia),

jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania. W tym przypadku żądanie określone w

zażaleniu dotyczyło uchylenia zarządzenia o zwrocie wniosku a nie merytorycznego

rozstrzygnięcia wniosku. Wniosek podlega więc oddaleniu na podstawie art. 351 §

1 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.