Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SK 66/12 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed due to withdrawal; preliminary reference to EU Court withdrawn as moot.

Numero d'incarto III SK 66/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant withdrew the complaint, rendering the proceedings mandatoryly terminated. The appellant had previously requested a preliminary ruling from the Court of Justice of the European Union regarding the interpretation of Article 13 of the Access Directive. Consequently, the Supreme Court withdrew its own reference to the EU Court, deeming the question moot following the withdrawal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 K.p.c.; Art. 267 ust. 3 TFUE: Withdrawal of a cassation appeal by the appellant obligatorily terminates the proceedings, necessitating the withdrawal of any preliminary reference to the Court of Justice of the European Union as the subject matter becomes void.

Parole chiave

Generato dall'IA
withdrawal of cassation appeal mandatory termination of proceedings preliminary ruling withdrawal mootness of EU reference access to electronic networks

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego
Zgodnie z art. 39821 w związku z art.
Art. 267 ust. 3 TFUE
Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na podstawie art. 267 ust. 3 TFUE z
Art. 13 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SK 66/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Halina Kiryło (sprawozdawca)

SSN Maciej Pacuda

w sprawie z powództwa Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji z siedzibą w W.

przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej

z udziałem zainteresowanych: P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i

Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji

o ustalenie pozycji rynkowej i nałożenie obowiązków regulacyjnych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 25 lutego 2014 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 26 lipca 2012 r.,

1. umarza postępowanie kasacyjne;

2. cofa

pytanie

prawne

skierowane

do

Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przedstawione w pkt 1

postanowienia z dnia 16 października 2013 r., zarejestrowane

w Trybunale pod sygnaturą C-633/13.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z dnia 26 lipca 2012 r., zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w W. z dnia 25 października 2011 r. w punkcie I w ten sposób, że

nadał nowe brzmienie punktowi czwartemu decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji

Elektronicznej z dnia 18 grudnia 2008 r. oraz w odniesieniu do kosztów procesu, a

w pozostałym zakresie oddalił apelację Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji

z/s w W. (powód).

Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 44 Prawa telekomunikacyjnego w

związku z art. 8 ust. 3 dyrektywy 2002/19 i art. 288 TFUE przez przyjęcie, że

wymóg

uzyskania

zgody

Komisji

Europejskiej

na

nałożenie

obowiązku

regulacyjnego na podstawie art. 44 Prawa telekomunikacyjnego nie oznacza, że

Komisja musi wydać w tym przedmiocie decyzję, podczas gdy wymóg udzielenia

zgody Komisji w formie decyzji wynika wprost z art. 8 ust. 3 dyrektywy 2002/19.

Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji oraz o skierowanie przez Sąd

Najwyższy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego.

Postanowieniem z dnia 16 października 2013 r. Sąd Najwyższy wystąpił do

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na podstawie art. 267 ust. 3 TFUE z

pytaniem prawnym o treści „czy artykuł 13 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do

sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych

połączeń (dyrektywa o dostępie) (Dz. Urz. UE L 108, s. 7-20) należy interpretować

w ten sposób, że w ramach obowiązków związanych z kontrolą cen, krajowe

organy regulacyjne mogą nałożyć na operatorów posiadających znaczącą pozycję

na rynku obowiązek polegający na zakazie stosowania zawyżonych stawek za

zakańczanie połączeń głosowych w sieci telefonicznej takich operatorów?”.

Pismem z dnia 11 lutego 2014 r., pełnomocnik powoda cofnął skargę

kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 39821 w związku z art. 391 § 2 Kodeksu postępowania

cywilnego Sąd Najwyższy jest związany oświadczeniem skarżącego o cofnięciu

skargi

kasacyjnej.

Cofnięcie

skargi

powoduje

obligatoryjne

umorzenie

postępowania. Dotyczy to także sprawy takiej jak niniejsza, w której Sąd Najwyższy

przedłożył Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne na

podstawie art. 267 ust. 3 TFUE.

Umorzenie postępowania kasacyjnego powoduje, że rozstrzygnięcie przez

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przedstawionego w niniejszej sprawie

przez Sąd Najwyższy pytania prejudycjalnego stało się bezprzedmiotowe. Celowe

jest zatem wycofanie przedłożonego pytania.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia.