Cassation appeal dismissed due to withdrawal; preliminary reference to EU Court withdrawn as moot.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant withdrew the complaint, rendering the proceedings mandatoryly terminated. The appellant had previously requested a preliminary ruling from the Court of Justice of the European Union regarding the interpretation of Article 13 of the Access Directive. Consequently, the Supreme Court withdrew its own reference to the EU Court, deeming the question moot following the withdrawal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 1 K.p.c.; Art. 267 ust. 3 TFUE: Withdrawal of a cassation appeal by the appellant obligatorily terminates the proceedings, necessitating the withdrawal of any preliminary reference to the Court of Justice of the European Union as the subject matter becomes void.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SK 66/12
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)
SSN Halina Kiryło (sprawozdawca)
SSN Maciej Pacuda
w sprawie z powództwa Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji z siedzibą w W.
przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej
z udziałem zainteresowanych: P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i
Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji
o ustalenie pozycji rynkowej i nałożenie obowiązków regulacyjnych,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 25 lutego 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.
z dnia 26 lipca 2012 r.,
1. umarza postępowanie kasacyjne;
2. cofa
pytanie
prawne
skierowane
do
Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przedstawione w pkt 1
postanowienia z dnia 16 października 2013 r., zarejestrowane
w Trybunale pod sygnaturą C-633/13.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z dnia 26 lipca 2012 r., zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w W. z dnia 25 października 2011 r. w punkcie I w ten sposób, że
nadał nowe brzmienie punktowi czwartemu decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji
Elektronicznej z dnia 18 grudnia 2008 r. oraz w odniesieniu do kosztów procesu, a
w pozostałym zakresie oddalił apelację Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji
z/s w W. (powód).
Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 44 Prawa telekomunikacyjnego w
związku z art. 8 ust. 3 dyrektywy 2002/19 i art. 288 TFUE przez przyjęcie, że
wymóg
uzyskania
zgody
Komisji
Europejskiej
na
nałożenie
obowiązku
regulacyjnego na podstawie art. 44 Prawa telekomunikacyjnego nie oznacza, że
Komisja musi wydać w tym przedmiocie decyzję, podczas gdy wymóg udzielenia
zgody Komisji w formie decyzji wynika wprost z art. 8 ust. 3 dyrektywy 2002/19.
Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji oraz o skierowanie przez Sąd
Najwyższy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego.
Postanowieniem z dnia 16 października 2013 r. Sąd Najwyższy wystąpił do
Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na podstawie art. 267 ust. 3 TFUE z
pytaniem prawnym o treści „czy artykuł 13 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do
sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych
połączeń (dyrektywa o dostępie) (Dz. Urz. UE L 108, s. 7-20) należy interpretować
w ten sposób, że w ramach obowiązków związanych z kontrolą cen, krajowe
organy regulacyjne mogą nałożyć na operatorów posiadających znaczącą pozycję
na rynku obowiązek polegający na zakazie stosowania zawyżonych stawek za
zakańczanie połączeń głosowych w sieci telefonicznej takich operatorów?”.
Pismem z dnia 11 lutego 2014 r., pełnomocnik powoda cofnął skargę
kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 39821 w związku z art. 391 § 2 Kodeksu postępowania
cywilnego Sąd Najwyższy jest związany oświadczeniem skarżącego o cofnięciu
skargi
kasacyjnej.
Cofnięcie
skargi
powoduje
obligatoryjne
umorzenie
postępowania. Dotyczy to także sprawy takiej jak niniejsza, w której Sąd Najwyższy
przedłożył Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne na
podstawie art. 267 ust. 3 TFUE.
Umorzenie postępowania kasacyjnego powoduje, że rozstrzygnięcie przez
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przedstawionego w niniejszej sprawie
przez Sąd Najwyższy pytania prejudycjalnego stało się bezprzedmiotowe. Celowe
jest zatem wycofanie przedłożonego pytania.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia.