Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SK 55/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interpretation issues, citing procedural pragmatism.

Numero d'incarto III SK 55/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the electronic communications authority's cassation appeal for substantive review. The authority argued that serious interpretative doubts existed regarding the Civil Procedure Code's provisions on restoring deadlines and service of appeals. The court rejected this, noting the appellant failed to identify specific interpretative conflicts or serious doubts as required by law, and found no public interest in resolving the procedural question.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to specify which provisions require Supreme Court interpretation and to demonstrate serious interpretative doubts or conflicting case law, as mere application of law does not suffice.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility interpretative doubts requirement Civil Procedure Code procedural pragmatism public interest standard deadline restoration service of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 380 k.p.c.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 380 k.p.c. w związku z
Art. 168 § 1 k.p.c.
art. 168 § 1 k.p.c. i art.
Art. 169 § 1 i 4 k.p.c.
i art. 169 § 1 i 4 k.p.c. i art.
Art. 171 k.p.c.
i art. 171 k.p.c. w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu
Art. 386 § 3 k.p.c.
oraz art. 386 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 47958 § 2 k.p.c.
Art. 47959 § 2 k.p.c.
k.p.c. oraz art. 386 § 3 k.p.c. w związku z art. 479 58 § 2 k.p.c. i art. 47959 § 2 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego,
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy z mocy art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 4799 § 1 k.p.c.
podstawie art. 4799 § 1 k.p.c. oraz czy po wydaniu postanowienia o przywróceniu
Art. 87 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
przewidziana została w niemającym zastosowania w niniejszej sprawie art. 87 § 3

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SK 55/13

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło

w sprawie z powództwa E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej

o ustalenie wysokości opłat za usługi dostępu,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 20 lutego 2014 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 grudnia 2012 r.,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na

rzecz E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

K. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów

zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z 20 grudnia 2012 r., oddalił apelację Prezesa

Urzędu Komunikacji Elektronicznej od wyroku Sądu Okręgowego w W. – Sądu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 5 kwietnia 2012 r. w sprawie z odwołania E.

Sp. z o.o. w K. od decyzji Prezesa Urzędu z 28 listopada 2007 r.

Prezes Urzędu zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skarga kasacyjną w

całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 380 k.p.c. w związku z

art. 168 § 1 k.p.c. i art. 169 § 1 i 4 k.p.c. i art. 171 k.p.c. w związku z art. 13 § 2

k.p.c. oraz art. 386 § 3 k.p.c. w związku z art. 479 58 § 2 k.p.c. i art. 47959 § 2 k.p.c.

w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Prezes Urzędu

powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawa budzących poważne

wątpliwości, polegającą na potrzebie wyjaśnienia, czy w postępowaniu odrębnym w

sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji i poczty regulowanym w przepisach

art. 47957 i n. k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu

do wniesienia odwołania w rozumieniu art. 168 § 2 k.p.c. i art. 169 § 1-3 k.p.c., z

uwagi na błędne pouczenie co do środka zaskarżenia, wnosi się do Sądu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów w terminie tygodnia od czasu ustania przyczyny

uchybienia, czy też może wnosi się go za pośrednictwem Prezesa Urzędu, a także,

czy wniosek taki podlega doręczeniu pełnomocnikowi strony przeciwnej na

podstawie art. 4799 § 1 k.p.c. oraz czy po wydaniu postanowienia o przywróceniu

terminu Sąd przekazuje temu organowi odwołanie, celem zastosowania trybu

wskazanego w art. 47959 § 1 lub 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu nie kwalifikowała się do przyjęcia celem

jej merytorycznego rozpoznania.

Wskazany we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu do

rozpoznania problem prawny dotyczy stosowania w sprawach z odwołania od

decyzji Prezesa Urzędu instytucji przywrócenia terminu, a konkretnie tego, do kogo

należy złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz samo

odwołanie. W niniejszej sprawie wniosek taki, wraz z odwołaniem, został wniesiony

przez powoda do Sądu Okręgowego w W. – Sądu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów za pośrednictwem Prezesa Urzędu, a zatem w taki sam sposób, w

jaki wnoszone jest – w terminie - odwołanie od decyzji organu. Dodatkowo Prezes

Urzędu formułuje na tle stosowania przepisów o przywracaniu terminu do

wniesienia odwołania w sprawach z zakresu regulacji komunikacji elektronicznej

dwa kolejne problemy prawne: 1) czy wniosek o przywrócenie terminu podlega

doręczeniu pełnomocnikowi Prezesa Urzędu na podstawie art. 479 9 § 1 k.p.c.; 2)

czy po wydaniu postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania

Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje Prezesowi Urzędu odwołanie

celem zastosowania trybu wskazanego w art. 47959 § 1 lub 2 k.p.c.

Z powyższego wynika, że Prezes Urzędu wnosi o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania ze względu na konieczność rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy

kwestii, jak powinny być stosowane przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w

sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji w odniesieniu do trzech wskazanych

problemów prawnych. Tymczasem jako podstawę wniosku Prezes Urzędu wskazał

art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego,

w tym także dotyczącym spraw z zakresu ochrony konkurencji i regulacji, w

przypadku powołania się na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. skarżący winien nie tylko

określić, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ale także wskazać,

na

czym

polegają

poważne

wątpliwości

interpretacyjne

lub

przedstawić

rozbieżności w orzecznictwie sądów. Chodzi przy tym o wątpliwości interpretacyjne,

a nie w zakresie stosowania prawa (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27

września 2012 r., III SK 8/12, LEX 1238131).

Odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu do rozpoznania nie

można

nie

dostrzec,

że

pierwotnym

źródłem

wątpliwości

praktycznych

podniesionych w skardze jest błędne pouczenie powoda przez Prezesa Urzędu co

do sposobu zaskarżenia tej decyzji. Za przyjęciem skargi Prezesa Urzędu do

rozpoznania nie przemawia zatem interes publiczny. Sądy orzekające w niniejszej

sprawie postąpiły w sposób zapewniający powodowi realizację konstytucyjnego

prawa do sądu, posiłkując się przy rozstrzygnięciu podstawowego problemu

praktycznego, jakim jest sposób złożenia wniosku o przywrócenie terminu w takich

sprawach jak niniejsza pragmatyczną konstrukcją, która wprost w prawie polskim

przewidziana została w niemającym zastosowania w niniejszej sprawie art. 87 § 3

Prawa

o

postępowaniu

przed

sądami

administracyjnymi.

Niemożność

przeprowadzenia w takim wypadku tzw. samokontroli przez Prezesa Urzędu nie

narusza uprawnień organu. Samokontrola ma na celu modyfikację pierwotnej

decyzji w wyniku uwzględnienia wniosków i zarzutów podmiotu wnoszącego

odwołanie, nic nie stało na przeszkodzie, by wszystkie bądź niektóre wnioski i

zarzuty odwołania Prezes Urzędu uznał za zasadne na etapie postępowania

sądowego.

Odnosząc się do potrzeby wykładni art. 4799 § 1 k.p.c. wskazać należy, że w

niniejszej sprawie nie ma potrzeby rozstrzygania kwestii, czy postępowanie o

przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Urzędu ma

charakter dwustronny, ponieważ przepis art. 479 9 § 1 k.p.c. znajduje zastosowanie

w toku sprawy, a zatem od chwili doręczenia stronie pozwanej pozwu, którego

odpowiednikiem jest odwołanie. Powoduje to, że nieuprawnione jest wywodzenie z

art. 4799 § 1 k.p.c. obowiązku doręczenia Prezesowi Urzędu odpisu wniosku o

przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skoro dopiero doręczenie

odwołania Prezesowi Urzędu spowoduje stan sprawy w toku.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy z mocy art. 3989 § 2 k.p.c.

orzekł jak w sentencji postanowienia.