Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SK 48/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of argumentation on admissibility grounds under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III SK 48/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal for substantive review. The appellant argued that the lower court failed to address legal issues regarding lack of intent and intentional license violations under the Energy Law. The court determined the appeal was inadmissible because the request to admit it lacked the required legal argumentation demonstrating why the issues were significant for legal practice.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal must include a reasoned request for admission; without such argumentation establishing the significance of the legal issue, the appeal is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility request for admission legal argumentation requirement significant legal issue Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 60 k.c.
mu naruszenie art. 60 i 61 k.c.
Art. 61 k.c.
Art. 56 ust. 1 pkt 12 Prawa energetycznego
mu naruszenie art. 60 i 61 k.c. oraz art. 56 ust. 1 pkt 12 w związku z art. 56 ust. 6
Art. 56 ust. 6 Prawa energetycznego
art. 56 ust. 6 Prawa energetycznego „czy zaniechanie zażądania przez podmiot
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z wymogów skargi kasacyjnej jest
Art. 3989 k.p.c.
w art. 3989 k.p.c. instytucją przedsądu.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 k.p.c
w art. 3989 k.p.c. instytucją przedsądu. Na etapie oceny, czy skarga
art. 3989 § 1 k.p.c
przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
przesłance wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., pełnomocnik skarżącego

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt III SK 24/07

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SK 48/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z powództwa P. – N. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko

Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

o nałożenie kary pieniężnej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 9 marca 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Warszawie

z dnia 31 marca 2010 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 marca 2010 r., oddalił

apelację P.-N. Sp. z o.o. (powód) od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie –

Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 23 czerwca 2009 r., w sprawie

przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o nałożenie kary pieniężnej.

Powód zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną w całości, zarzucając

mu naruszenie art. 60 i 61 k.c. oraz art. 56 ust. 1 pkt 12 w związku z art. 56 ust. 6

Prawa energetycznego. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

powód podnosi, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne: 1) w

odniesieniu do art. 60 i 61 k.c. „czy brak zaopatrzenia oświadczenia woli pozbawia

takie oświadczenie mocy prawnej”; 2) w odniesieniu do art. 56 ust. 1 pkt 12 w zw. z

art. 56 ust. 6 Prawa energetycznego „czy zaniechanie zażądania przez podmiot

trudniący się hurtowym handlem paliwami aktualnego zaświadczenia o wpisie do

ewidencji działalności gospodarczej stanowi zawinione naruszenia warunków

koncesji”; 3) „czy można zarzucić podmiotowi trudniącemu się hurtowym handlem

paliwami zawinione naruszenie warunków koncesji w sytuacji gdy rzekome

naruszenie jest skutkiem zawinionego i umyślnego działania nierzetelnego

kontrahenta”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

1. Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikowała się do przyjęcia celem

merytorycznego rozpoznania.

2. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z wymogów skargi kasacyjnej jest

zawarcie w niej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i odpowiednie

uzasadnienie tego wniosku. Wymóg ten jest ściśle związany z uregulowaną

w art. 3989 k.p.c. instytucją przedsądu. Na etapie oceny, czy skarga

kasacyjna zostanie przyjęta do rozpoznania, Sąd Najwyższy ocenia tylko i

wyłącznie – w oparciu o przedstawioną we wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnieniu argumentację – czy

zachodzą okoliczności wymienione w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania polega

na wyjaśnieniu, dlaczego, w ocenie strony skarżącej, zachodzi któraś z

przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. (postanowienie SN z dnia 11

października 2007 r., sygn. akt III SK 24/07). Treść tego uzasadnienia nie

może być dowolna, lecz musi opierać się na argumentacji jurydycznej.

3. Jeżeli wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania opiera się na

przesłance wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., pełnomocnik skarżącego

ma

obowiązek

przedstawienia

wywodu

uwzględniającego

zarówno

dotychczasowe orzecznictwo (lub wskazującego jego brak) z zakresu

objętego przedstawionym zagadnieniem prawnym, jak i ewentualne poglądy

doktryny.

4. W zakresie dotyczącym istotnego zagadnienia prawnego wniosek o

przyjęcie

niniejszej

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania

nie

zawiera

argumentów, które mogłoby przekonać Sąd Najwyższy o konieczności

rozstrzygnięcia sformułowanych w nim zagadnień. Uzasadnienie wniosku nie

zawiera argumentacji uzasadniającej, dlaczego przedstawione zagadnienia

prawne mają istotny walor dla rozwoju praktyki stosowania prawa, czy

kwestie nimi objęte zostały dostrzeżone w dotychczasowej praktyce, ani jak

były

rozstrzygane

i

na

czym

ewentualnie

polega

wadliwość

dotychczasowego podejścia orzecznictwa lub doktryny.

5. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia.