Supreme Court dismisses appeal on energy cost correction, citing prior binding precedent resolving statutory interpretation issues.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a power plant company against the President of the Energy Regulatory Office. The appellant argued that the appellate court's reduction of the orphaned costs correction required a specific cumulative interpretation of the Energy Costs Act regarding group capitalization and operational activities. The Court rejected this claim because the exact legal question regarding the interpretation of the relevant statutory provisions had already been definitively resolved in a prior Supreme Court decision issued after the lower court's ruling.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 32 ust. 1 ustawy o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej; Art. 2 pkt 1 tej ustawy; The Supreme Court holds that a cassation appeal is inadmissible when the legal issue raised has already been authoritatively settled by a prior Supreme Court judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SK 41/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetykio ustalenie korekty kosztów osieroconych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 stycznia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt VI ACa [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 11 grudnia 2013 r., VI ACa [...] Sąd Apelacyjny w [...] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 12 listopada 2012 r., XVII AmE [...], zmieniający decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes URE) z 31 lipca 2009 r., nr [...], ustalającą wysokość rocznej korekty kosztów osieroconych dla P. S.A. (dawne P. S.A. – powód) na kwotę (-) 8.923.037 zł, przez ustalenie wysokości rocznej korekty kosztów osieroconych dla powoda w kwocie dodatniej (+) 33.454.396 zł, w ten sposób, że obniżył ustaloną dla powoda kwotę kosztów osieroconych do kwoty (+) 31.542.242,15 zł.
W pozostałym zakresie Sąd Apelacyjny oddalił apelację Prezesa URE i rozstrzygnął o kosztach postępowania.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł powód, zaskarżając go w części obejmującej obniżenie wysokości przyznanej powodowi korekty rocznej kosztów osieroconych. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, a mianowicie czy właściwa jest taka wykładnia przepisu art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 1 ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz.U.
Nr 130, poz. 905 ze zm., dalej jako ustawa o KDT) w zw. z załącznikiem nr 7 do ustawy o KDT, zgodnie z którą uwzględnienie w kalkulacji korekty kosztów osieroconych danego wytwórcy wyniku finansowego podmiotu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o KDT wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek, a mianowicie:
1) przynależności tego wytwórcy i tego podmiotu do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o KDT oraz 2) wykonywania przez ten podmiot działalności w tych jednostkach wytwórczych wskazanych w załączniku nr 7 do ustawy o KDT, które zostały przyporządkowane w tym załączniku jako uwzględnione w korektach kosztów osieroconych tego wytwórcy?Sąd Najwyższy zważył co następuje:Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Kwestia wykładni art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 1 ustawy o KDT została rozstrzygnięta w wyroku Sądu Najwyższego z 10 listopada 2016 r., III SK 53/13, który to wyrok został wydany po rozstrzygnięciu wątpliwości w przedmiocie sposobu rozumienia pojęcia grupa kapitałowa z uwzględnieniem prawa unijnego przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2016 r. w sprawie C-574/14 PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Mając na względzie powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.