Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SK 32/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses administrative agency's cassation appeal for failing to properly formulate and justify the legal issue.

Numero d'incarto III SK 32/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the administrative agency's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the plaintiff's request to modify telecommunications fees. The agency argued that the administrative proceedings should be terminated because the fees had already expired, but the court found the agency failed to properly formulate the legal question or provide substantive reasoning beyond citing the lower court's view. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to formulate a legal issue concerning the application or interpretation of the cited laws and fails to provide reasoned justification for the need to resolve that issue.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal issue formulation administrative proceedings termination telecommunications fees code of civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.
Wskazując art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
Wskazując art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego
materialnego, to jest art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art.
Art. 105 § 1 k.p.a.
1 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art. 105 § 1 i art.
Art. 155 k.p.a.
105 § 1 i art. 155 k.p.a.
art. 105 § 1 k.p
1 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art. 105 § 1 i art.
art. 155 k.p
105 § 1 i art. 155 k.p.a.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Wskazując art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
VI ACa 1032/11
VI ACa 1032/11, którego fragment Prezes Urzędu przytoczył w uzasadnieniu.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SK 32/13

POSTANOWIENIE

Dnia 24 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło

w sprawie z powództwa P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej

o umorzenie postępowania administracyjnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 24 stycznia 2014 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 stycznia 2013 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 22 stycznia 2013 r., oddalił apelację

Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Prezes Urzędu)

od wyroku Sądu

Okręgowego w W. z dnia 1 czerwca 2012 r., w sprawie z odwołania P. Sp. z o.o. w

W. Prezes Urzędu zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w

całości.

Zaskarżonemu

wyrokowi

zarzucił

naruszenie

przepisów

prawa

materialnego, to jest art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art.

105 § 1 k.p.a.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Prezes Urzędu

powołał się na potrzebę rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, czy w świetle art.

206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art. 105 § 1 i art. 155 k.p.a.

Prezes Urzędu powinien orzec co do istoty w sprawie z wniosku przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego o zmianę wysokości opłat za dostęp telekomunikacyjny,

określonych decyzją Prezesa Urzędu, jeżeli przedmiotowe opłaty już nie

obowiązują z uwagi na utratę mocy przez decyzja Prezesa Urzędu, czy też

powinien umorzyć postępowanie w tej sprawie?

Uzasadniając potrzebę rozstrzygnięcia powyższego zagadnienia prawnego

Prezes Urzędu przedstawił następującą argumentację. Postępowanie przed

Prezesem Urzędu toczy się na podstawie przepisów k.p.a. ze zmianami

wynikającymi z Prawa telekomunikacyjnego oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o

wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. W konsekwencji do Prezesa

Urzędu stosuje się art. 105 § 1 oraz art. 155 k.p.a. Warunkiem zmiany ostatecznej

decyzji administracyjnej na podstawie art. 155 k.p.a. jest jej funkcjonowanie w

obrocie prawnym. Ustalenie przez organ, że decyzja w obrocie nie funkcjonuje,

czyni postępowanie w sprawie jej zmiany bezprzedmiotowym. Sąd Apelacyjny

przyjmuje natomiast odmienny pogląd wskazując, że decyzja MTR regulowała

wysokość stawek począwszy od 1 maja 2008 r., zaś kolejna decyzja MTR 2008

dotyczyła okresu począwszy od 1 stycznia 2009 r., stąd przynajmniej za okres od 1

maja do 31 grudnia 2008 r. istniała potrzeba rozpoznania wniosku powoda o

zmianę decyzji MTR 2007, co nie pozwala na uznanie bezprzedmiotowości

postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku powoda z 7 listopada

2008 r.”. Podobny pogląd Sąd Apelacyjny zawarł w wyroku z 8 lutego 2012 r.,

VI ACa 1032/11, którego fragment Prezes Urzędu przytoczył w uzasadnieniu.

Zdaniem Prezesa Urzędu, udzielenie odpowiedzi na przedstawione zagadnienie

ma istotne znaczenie dla obrotu prawnego. Decyzje w sprawie dostępu

telekomunikacyjnego należą do najczęściej wydawanych decyzji przez Prezesa

Urzędu. Wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa przez Prezesa Urzędu

stanowić może podstawę do stwierdzenia jej nieważności z urzędu, bądź na

wniosek

strony.

Stwierdzenie

nieważności

podlega

zaś

kontroli

sądów

administracyjnych, które stoją na stanowisku, że w przypadku gdy strona domaga

się w trybie art. 155 k.p.a. zmiany decyzji, która już nie funkcjonuje w obrocie

prawnym, jedynym dopuszczalnym rozstrzygnięciem jest umorzenie postępowania

administracyjnego.

Powód w piśmie zawierającym wniesioną po terminie odpowiedź na skargę

kasacyjną Prezesa Urzędu wniósł o wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia

skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu nie kwalifikowała się do przyjęcia celem

jej merytorycznego rozpoznania.

Wskazując art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi

do rozpoznania, Prezes Urzędu powinien sformułować zagadnienie prawne

dotyczące problemu prawnego objętego zakresem normowania przepisów

powołanych w podstawach skargi kasacyjnych i dotyczącego zastosowania lub

wykładni tych przepisów przez Sąd drugiej instancji. Prezes Urzędu powinien także

w odpowiedni sposób uzasadnić potrzebę rozstrzygnięcia sformułowanego

zagadnienia prawnego oraz przedstawić argumentację przemawiającą za jego

rozwiązaniem w określony sposób.

Uzasadnienie potrzeby rozstrzygnięcia powyższego problemu prawnego nie

zawiera

wywodu

odpowiadającego

wymogom

określonym

w

utrwalonym

orzecznictwie Sądu Najwyższego. Uzasadnienie sprowadza się do referowania i

przytaczania stanowiska Sądu Apelacyjnego, niepopartej żadną argumentacją

polemiki z tym stanowiskiem oraz deklarowaniem znaczenia rozstrzygnięcia tej

kwestii prawnej dla praktyki działania Prezesa Urzędu.

Ponadto, oparte na art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego w związku z

art. 105 § 1 i art. 155 k.p.a. zagadnienie prawne o treści „czy Prezes UKE powinien

orzec co do istoty w sprawie z wniosku przedsiębiorcy telekomunikacyjnego o

zmianę wysokości opłat za dostęp telekomunikacyjny, określonych decyzją Prezesa

UKE, jeżeli przedmiotowe opłaty już nie obowiązują z uwagi na utratę mocy przez

decyzje Prezesa UKE, czy też powinien umorzyć postępowanie w sprawie?” odnosi

się bezpośrednio do sposobu, w jaki powinien działać organ administracji, a nie do

kwestii stosowania lub wykładni przepisów przez sąd orzekający w sprawie z

odwołania od decyzji Prezesa Urzędu.

Sąd Najwyższy dostrzega występujący w niniejszej sprawie problem prawny

wynikający z jednej strony z wydania przez Prezesa Urzędu kolejnych decyzji

dotyczących tych samych obowiązków, które to decyzje są natychmiast wykonalne,

w toku postępowania odwoławczego oraz podejmowanych równolegle prób

wzruszenia tych decyzji za pomocą środków kierowanych do sądów powszechnych

i sądów administracyjnych. Jednakże, jak trafnie wskazano w piśmie procesowym

powoda w postępowaniu kasacyjnym, kwestia podniesiona przez Prezesa Urzędu

w zagadnieniu prawnym skargi kasacyjnej nie znajduje oparcia w ustaleniach

faktycznych poczynionych przez Sądy obu instancji, którymi to ustaleniami Sąd

Najwyższy jest związany. Z ustaleń tych nie wynika zaś, by decyzja Prezesa

Urzędu, która miała być zmieniona na wniosek powoda w trybie art. 155 k.p.a.

utraciła moc obowiązującą w wyniku stwierdzenia jej wygaśnięcia przez Prezesa

Urzędu.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy z mocy art. 398 9 § 2 k.p.c.

orzekł jak w sentencji postanowienia.