Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SK 3/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and failure to cite precedent III SK 31/08.

Numero d'incarto III SK 3/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by Telekomunikacji Polskiej against the President of the Competition and Consumer Protection Office. The appellant argued that the lower courts failed to conduct a detailed analysis of the related market and misinterpreted the necessity requirement under Article 8(2)(5) of the Act on Protection of Competition and Consumers. The Court rejected the appeal because the cassation petition did not contain the required legal argumentation proving the existence of a significant legal issue and failed to distinguish the cited precedent from the current case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 390 k.p.c.; A cassation appeal must contain a legal argumentation demonstrating the existence of a significant legal issue, and the Supreme Court will not re-examine issues already resolved in cited precedents without distinguishing grounds.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue related market analysis dominant position abuse procedural requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.
w oparciu o przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinno ono zawierać
Art. 390 k.p.c.
art. 390 k.p.c. (postanowienie SN z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06,
Art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
do powstania lub rozwoju konkurencji na rynku powiązanym (art. 8 ust.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
w oparciu o przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinno ono zawierać
art. 390 k.p.c
art. 390 k.p.c. (postanowienie SN z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III SK 31/08
sygn. akt III SK 31/08. Sąd Najwyższy w obecnym składzie nie znajduje zaś
V CSK 75/06
(postanowienie SN z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06,
III SK 50/2010

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SK 3/11

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z powództwa Telekomunikacji Polskiej Spółki Akcyjnej w Warszawie

przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

z udziałem Netia Spółki Akcyjnej

o ochronę konkurencji,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 19 maja 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 30 czerwca 2010 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny

wyrokiem z dnia 30 czerwca 2010 r.,

oddalił apelację

Telekomunikacji Polskiej S.A. w Warszawie (powód) od wyroku Sądu Okręgowego

w W. z dnia 27 grudnia 2007 r., w sprawie przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów.

Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w całości.

Wnosząc o przyjęcie jej do rozpoznania powód podnosi, że w sprawie występują

istotne zagadnienia prawne: 1) czy postawienie zarzutu nadużycia pozycji

dominującej poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych

do powstania lub rozwoju konkurencji na rynku powiązanym (art. 8 ust. 2 pkt 5

ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, dalej jako

ustawa) polegające na podwyższeniu cen na rynku wyższego szczebla wymaga

wykazania, iż na rynku powiązanym konkurencja mogła zostać ograniczona w

wyniku praktyki?; 2) czy w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy, przeciwdziałanie

ukształtowaniu warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji

należy rozumieć jako dotyczące jedynie warunków, bez których powstanie lub

rozwój konkurencji nie byłby możliwy (tj. czy warunek niezbędności powinien być

wykazany w toku postępowania dowodowego)?.

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,

powód powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z 19 lutego 2009 r., sygn. akt III SK

31/08. Według powoda z orzeczenia tego wynika, że w przypadku stosowania art. 8

ust. 2 pkt 5 ustawy do zachowań przedsiębiorcy posiadającego pozycję

dominująca, które oddziałują na konkurencję na rynku powiązanym z rynkiem

pozycji dominującej, rynek powiązany powinien być objęty szczegółową analizą.

Tymczasem w niniejszej sprawie zarówno organ ochrony konkurencji, jak i sądy

obu instancji ograniczyły się jedynie do wskazania rynku powiązanego, bez jego

głębszej analizy. Na tej podstawie powód argumentuje, że celem przedstawionego

do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego jest zweryfikowanie i potwierdzenie przez

Sąd Najwyższy ewentualnej konieczności wyodrębnienia rynku powiązanego oraz

wykazania możliwości zaistnienia na tym rynku antykonkurencyjnych skutków. Z

kolei wykazując potrzebę rozstrzygnięcia drugiego z przedstawionych zagadnień

prawnych, powód powołał się na stanowisko doktryny w przedmiocie wykładni art. 8

ust. 2 pkt 5 ustawy oraz stwierdził, że w niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny zajął

odmienne stanowisko, uznając, że jakiekolwiek działanie, które może negatywnie

oddziaływać na konkurentów (ich pozycję rynkową) stanowi działanie skierowane

przeciwko warunkom niezbędnym do powstania bądź rozwoju konkurencji.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

1. Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej

merytorycznego rozpoznania.

2. Zgodnie

z

utrwalonym

rzecznictwem

Sądu

Najwyższego

dotyczącym

wymogów uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

w oparciu o przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinno ono zawierać

wywód oparty na jurydycznej argumentacji, że w sprawie rzeczywiście

występuje istotne zagadnienie prawne. Sformułowanie zagadnienia prawnego

powinno zawierać wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie

problemu prawnego w sposób zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy

przedstawieniu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie

art. 390 k.p.c. (postanowienie SN z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06,

niepublikowane; postanowienie SN z 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SK

50/2010, niepublikowane).

3. Takiego wywodu skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie zawiera. Ponadto,

pierwsze ze sformułowanych zagadnień prawnych zostało rozstrzygnięte w

powołanym przez powoda wyroku Sądu Najwyższego z 19 lutego 2009 r.,

sygn. akt III SK 31/08. Sąd Najwyższy w obecnym składzie nie znajduje zaś

powodów, dla których miałby potwierdzać wyrażone już zapatrywania prawne.

4. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

postanowienia.