Supreme Court dismisses appeal as no legal issue remains after prior ruling on same statutory interpretation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the defendant's cassation appeal for substantive review. The appellant argued that the fine imposed on the company's manager was legally flawed, but the Court noted it had already ruled on this exact statutory interpretation in a previous decision regarding identical facts. Consequently, the Court determined there was no need to interpret the law again or resolve the legal question raised.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 209 ust. 1, 2 Prawa telekomunikacyjnego: When a prior Supreme Court decision has already resolved the same legal issue regarding identical facts and law, a new cassation appeal is inadmissible as it lacks the necessity for further interpretation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SK 25/09
POSTANOWIENIE
Dnia 23 września 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Andrzej Wróbel
w sprawie z powództwa P. H.
przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej
o nałożenie kary pieniężnej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 23 września 2009 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 15 stycznia 2009 r.,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na
rzecz powoda P. H. kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł
tytułem
zwrotu
kosztów
zastępstwa
procesowego
w
postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 r., Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony
wyrok Sądu Okręgowego z dnia 26 maja 2008 r., w pkt 1 w ten sposób, że uchylił
decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej jako Prezes Urzędu) z
dnia 23 maja 2007 r., nr DKE-WPP-029-14/07(17), w pkt 2 w ten sposób, że
zasądził od Prezesa Urzędu na rzecz P. H. (dalej jako powód) kwotę 460 zł tytułem
zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny wskazał, że kara pieniężna została
nałożona na powoda przedwcześnie, ponieważ nie istnieje możliwość nałożenia
kary na kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym bez uprzedniego lub
równoczesnego ukarania przedsiębiorcy. Zdaniem Sądu Apelacyjnego zwrot
„niezależnie od kary pieniężnej”, po którym widnieje znak przestankowy, odnosi się
do sformułowania „o której mowa w ust. 1”, po którym umieszczono kolejny
przecinek, wyróżniając w ten sposób fragment wypowiedzi. Odwołanie się do całej
treści jednostki redakcyjnej przepisu prowadzi do wniosku, że chodzi o spełnienie
hipotezy jednej z norm wyartykułowanych w tymże ust. 1. Z kolei konsekwencją
spełnienia hipotezy normy zawartej w jednym z punktów ust. 1 jest powstanie po
stronie Prezesa Urzędu obowiązku nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorcę.
Słowo „niezależnie” od kary pieniężnej zostało użyte w przepisie w znaczeniu
„obok”, „dodatkowo”. Przeciwna do prezentowanej wykładnia prowadziłaby do
sytuacji, w której organ nie musiałby wszczynać i prowadzić postępowania w
stosunku do przedsiębiorcy, który dopuścił się czynu zabronionego określonego w
art.
ust.
Prawa
telekomunikacyjnego,
a
mógłby
ukarać
jedynie
przedsiębiorcę. Byłoby to sprzeczne z art. 209 ust. 1, który nakazuje regulatorowi
nałożyć karę na przedsiębiorcę, a przyznaje uznanie czy nałożyć karę na członka
organu zarządzającego.
Prezes Urzędu zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną w całości.
Wnosząc o jej przyjęcie do rozpoznania, Prezes Urzędy podnosił, że w sprawie
zachodzi
„potrzeba
wykładni
przepisów
art.
ust.
i
Prawa
telekomunikacyjnego poprzez wyjaśnienie, czy zawarte w przepisie art. 209 ust. 2
Prawa telekomunikacyjnego słowo „niezależnie” rozumieć należy jako „dodatkowo”,
„obok”, „równolegle”, czy też, jako „bez związku z”, „bez względu na”, co w
konsekwencji prowadzi do konieczności wyjaśnienia, czy kary nakładane w myśl
ust. 1 i 2 tego artykułu są rozłączne, czy też występuje między nimi zależność”, a
ponadto w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne „czy kary pieniężne
nakładane na kierującego przedsiębiorstwem na podstawie przepisu art. 209 ust. 2
Prawa telekomunikacyjnego mają charakter akcesoryjny, tj. uzależnione są od
ukarania tego przedsiębiorcy za ten sam czyn, czy też nakładane są na kierującego
przedsiębiorstwem niezależnie (w znaczeniu „bez względu”) od ukarania samego
przedsiębiorcy za to samo przewinienie”.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, powód wniósł o wydanie postanowienia
o odmowie przyjęcia jej do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
1. Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu niekwalifikowała się do przyjęcia celem
merytorycznego rozpoznania.
2. W wyroku z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt III SK 18/09 Sąd Najwyższy
wyjaśnił w jaki sposób należy interpretować zwrot „niezależnie od” w art. 209
ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego, zatem w niniejszej sprawie nie zachodzi
potrzeba wykładni przepisów prawa budzących istotne wątpliwości, ani
rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, skoro Sąd Najwyższy wypowiedział
się już w kwestiach podniesionych w niniejszej skardze kasacyjnej, wydając
rozstrzygnięcie w postępowaniu dotyczącego takiego samego stanu
faktycznego i prawnego.
3. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji
postanowienia.