Supreme Court dismissed cassation, ruling new energy law applies retroactively to pending administrative appeals.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation against a decision imposing a fine on an energy company for failing to submit cogeneration certificates. The company argued that the new energy law should not apply retroactively to proceedings initiated before its entry into force. The court held that the transitional provision explicitly mandates the application of the new, more lenient law to administrative appeals pending at the time of its enactment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 20 of the Act of 8 January 2010 on amending the Energy Law; Art. 398 § 1 k.p.c.: The transitional provision requiring the application of the new law to pending cases establishes retroactive effect for administrative appeals, overriding the principle of non-retroactivity when the new law is more lenient.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SK 19/11
POSTANOWIENIE
Dnia 9 września 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kwaśniewski
w sprawie z powództwa Elektrociepłowni A. Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o nałożenie kary pieniężnej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 9 września 2011 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Warszawie
z dnia 24 listopada 2010 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 grudnia 2008 r., Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
(dalej jako: “Prezes URE” lub “pozwany”) orzekł, że: A. - Elektrociepłownia Spółka z
o.o. (obecnie Elektrociepłownia A. Spółka z o.o.; dalej jako: “powód” lub
“przesiębiorstwo energetyczne”) nie wywiązała się w II półroczu 2007 r. z
określonego w art. 9a ust. 8 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo
energetyczne – Dz.U. z 2006 r., Nr 89, poz. 625 ze zm. - (w brzmieniu
obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) obowiązku uzyskania i przedstawienia do
umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa
w art. 9I ust. 1 Prawa energetycznego, dla energii elektrycznej wytworzonej w
jednostkach kogeneracji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
albo uiszczenia opłaty zastępczej obliczonej w sposób określony w art. 9a ust. 8a
Prawa energetycznego (pkt 1.); za to działanie wymierzył powodowi karę pieniężną
w kwocie 39.727,09 zł, tj. w wysokości 1,52% przychodu z działalności
koncesjonowanej, osiągniętego w 2007 r. (pkt 2.).
Odwołanie od powyższej decyzji wniosło przedsiębiorstwo energetyczne.
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy – Sąd Ochrony Konkurencji
i Konsumentów w Warszawie zmienił zaskarżoną decyzję w pkt 2 w ten sposób, że
zmniejszył wysokość nałożonej kary do kwoty 5.000 zł.
Od powyższego wyroku apelację wniósł pozwany Prezes URE.
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie na
podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację.
Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył skargą kasacyjną Prezes URE.
W ramach podstawy materialnoprawnej (art. 398 3 § 1 pkt 1 k.p.c.)
zarzucono:
a) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 20 ustawy z dnia 8
stycznia 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz o zmianie niektórych
innych ustaw (Dz.U. Nr 21, poz. 104; dalej jako: “Ustawa zmieniająca”);
b) błędne zastosowanie art. 56 ust. 6a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. –
Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, ze zm.) w brzmieniu z dnia
11 marca 2010 r. w związku z art. 20 Ustawy zmieniającej do sprawy zakończonej
decyzją Prezesa URE z dnia 31 grudnia 2008 r.
W ramach podstawy procesowej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) zarzucono
naruszenie art. 316 § 1 k.p.c. przez jego błędne zastosowanie w postępowaniu
apelacyjnym i przyjęcie, że zmiany w ustawie - Prawo energetyczne wprowadzone
Ustawą zmieniającą w tym wprowadzające art. 56 ust. 6a, są zmianami, które
wpływają na stan prawny w niniejszej sprawie.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na dwa
ściśle ze sobą związane zagadnienia prawne.
Chodzi o budzącą wątpliwość wykładnię art. 20 Ustawy zmieniającej, w
zakresie w jakim dotyczy użytego w tym przepisie pojęcia “sprawy” i potrzeby
wyjaśnienia: “czy norma intertemporalna zawarta w tym przepisie ma zastosowanie
jedynie do spraw administracyjnych wszczętych, ale nie zakończonych przed
Prezesem URE, czy ma ona zastosowanie również do spraw sądowych, które w
dniu 11 marca 2010 r. toczyły się na skutek złożenia odwołania od decyzji Prezesa
URE”.
Wiąże się z tym istotne zagadnienie prawne sprawy: “czy przepis art. 56 ust.
6a ustawy - Prawo energetyczne, wprowadzony w życie w dniu 11 marca 2010 r.,
może mieć zastosowanie w sprawie wszczętej na skutek odwołania od decyzji
Prezesa URE, wydanej w dniu 31 grudnia 2008 r. (a więc ponad rok przed jego
wejściem w życie) a nie zakończonej prawomocnym wyrokiem przed 11 marca
2010 r.”.
W argumentacji dotyczącej istnienia przedstawionej wątpliwości podniesiono,
że Sądy powszechne niejednokrotnie orzekały, że nie ma podstaw do uchylenia czy
zmiany przez Sąd Okręgowy decyzji administracyjnej, która w chwili wydania była
prawidłowa, (por. wyroki Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt VI
ACa 1201/06 oraz z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt VI ACa 1288/06).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Okręgowy – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Sąd
Apelacyjny rozpoznają sprawy z odwołania od decyzji organów regulacyjnych
merytorycznie, zatem muszą brać pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w
chwili orzekania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2010 r., III SK
40/09 – Lex nr 585839).
Art. 20 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo
energetyczne oraz o zmianie niektórych innych ustaw stanowiący, że do spraw
wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy ustawy nowej odnosi się również do tych przepisów – jak w
sprawie niniejszej art. 56 ust. 6 a Prawa energetycznego – które modyfikują
dotychczasową
normę
określającą
warunki
“represji
administracyjnej”
za
niewykonanie określonych obowiązków przez przedsiębiorstwo energetyczne.
Jeżeli ustawodawca łagodzący “represję prawnoadministracyjną” (podobnie do
“represji prawnokarnej”) nakazuje stosowanie ustawy nowej (łagodniejszej) w
sprawie niezakończonej, to przesądza w ten sposób o jej działaniu wstecz – w
stosunku do stanu rzeczy z chwili spełnienia przesłanek odpowiedzialności. W
uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie przedstawiono żadnego
argumentu, który uzasadniałby wątpliwości, że nie jest sprawą niezakończoną w
rozumieniu art. 20 ustawy zmieniającej, sprawa w której toczy się postępowanie
odwoławcze
według
przewidzianego
trybu
zaskarżenia
decyzji
organu
regulacyjnego.
Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art.
3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c.