Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III RN 206/99 Generato dall'IA

Supreme Court re-sends case to lower court for missed deadline restoration request mislabeled as appeal.

Numero d'incarto III RN 206/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court set aside the lower court's decision to reject the applicants' submission as an inadmissible appeal. The applicants argued they missed the filing deadline due to lack of notice, submitting a letter titled 'Appeal' that detailed these circumstances. The Court determined this document constituted a valid request to restore the deadline under administrative procedure law rather than a procedural appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 35 ust. 3 ustawy o NSA; art. 58 § 1 i 2 KPA: A party's submission detailing reasons for missing a filing deadline, even if labeled an appeal, constitutes a request to restore the deadline if the circumstances justify it.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative appeal missed deadline restoration of term procedural error Supreme Court administrative procedure inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 35 ust. 3 of the Act on the Supreme Administrative Court
być rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 35 ust.
Art. 58 § 1 and § 2 of the Code of Administrative Procedure
o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm. oraz art. 58
Art. 59 of the Act on the Supreme Administrative Court
§ 1 i 2 KPA w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym).
Art. 27 ust. 2 of the Act on the Supreme Administrative Court
wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając mu rażące naruszenie art. 27 ust.
Art. 45 ust. 1 of the Constitution of the Republic of Poland
NSA oraz w związku z art. 45 ust.1 Konstytucji RP, a w konsekwencji na podstawie
Art. 57 ust. 2 of the Act on the Supreme Administrative Court
art. 57 ust. 2 ustawy o NSA wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku skarżących z dnia 19 października 1999 r., z którego treści wynika,
Art. 236 ust. 2 of the Constitution of the Republic of Poland
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 236 ust.
Art. 393 § 1 of the Code of Civil Procedure
art. 45 ust.1 Konstytucji RP
NSA oraz w związku z art. 45 ust.1 Konstytucji RP, a w konsekwencji na podstawie
art. 236 ust. 2 Konstytucji
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 236 ust.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 12 lipca 2000 r.

III RN 206/99

Pismo, w którym skarżący wskazuje na okoliczności mające świadczyć,

że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie nastąpiło z jego winy, powinno

być rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r.

o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm. oraz art. 58

§ 1 i 2 KPA w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym).

Przewodniczący: SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Andrzej

Wasilewski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2000 r. sprawy z powództwa

Anny i Eugeniusza M. na uchwałę Rady Miejskiej w N.D.M. z dnia 17 czerwca 1998

r., [...] w przedmiocie zmian do projektu planu zagospodarowania przestrzennego M.G. w N.D.M. na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w

Warszawie z dnia 15 listopada 1999 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 listopada 1999 r. [...] odrzucił wniosek Anny i Eugeniusza M. z dnia 19 października 1999

r., który potraktował jako niedopuszczalne „odwołanie” od wcześniejszego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 1999

r., odrzucającego ich skargę na uchwałę Rady Miejskiej w N.D.M. z dnia 17 czerwca

1998 r. [...] w przedmiocie zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru M.-G. w N.D.M.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 14

grudnia 1999 r. wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając mu rażące naruszenie art. 27 ust. 2 oraz

art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

(Dz.U. Nr 74, poz. 362 ze zm.) i art.58 § 1 i § 2 KPA w związku z art. 59 ustawy o

NSA oraz w związku z art. 45 ust.1 Konstytucji RP, a w konsekwencji na podstawie

art. 57 ust. 2 ustawy o NSA wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku skarżących z dnia 19 października 1999 r., z którego treści wynika,

że zwrócili się oni o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Naczelnemu Sądowi

Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono, iż: „rozpoznając skargę Sąd nie wziął pod uwagę,

że w razie zaistnienia ważnych powodów przepis art. 35 ust. 3 ustawy o NSA zobowiązuje sąd administracyjny do przywrócenia na wniosek strony terminu do wniesienia skargi”. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie taki właśnie charakter ma pismo

skarżących z dnia 19 października 1999 r., wniesione z zachowaniem terminu określonego w art. 58 § 2 KPA, w którym podnieśli oni, że „nie zostali pouczeni – poinformowani o trybie wniesienia skargi do Sądu na tę uchwałę”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W piśmie z dnia 19 października 1999 r., wniesionym do Naczelnego Sądu

Administracyjnego w dniu 20 października 1999 r., a zatytułowanym „Odwołanie Postanowienia z dnia 30.9.1999 r.”, skarżący zgłosili swój sprzeciw wobec wcześniejszego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30

września 1999 r., mocą którego odrzucona została, jako wniesiona po upływie terminu, ich skarga na uchwałę Rady Miejskiej w N.D.M. z dnia 17 czerwca 1998 r. w

przedmiocie odmowy uwzględnienia ich zarzutów do projektu miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego dla obszaru M.-G. w N.D.M. W piśmie tym skarżący wskazywali na okoliczności mające świadczyć o tym, że uchybienie terminu do

wniesienia skargi nastąpiło nie z ich winy, a w szczególności argumentowali, iż: „złożyliśmy skargę w ustawowym terminie, co potwierdzamy pismem Burmistrza z dnia

8.X.98 r. [...] i nadmieniamy, że w decyzji nie było napisane adresu Sądu z tych po-

wodów złożyliśmy do uprawnionego do tego Urzędu z tych względów nie mamy ponosić winy prosimy o sądzenie naszej skargi”. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę treść

pisma skarżących, trafnie wywiedziono w rewizji nadzwyczajnej, że w danym wypadku Naczelny Sąd Administracyjny powinien rozpoznać powyższe pismo – zgodnie z

odpowiednią dekretacją przewodniczącego wydziału Naczelnego Sądu Administracyjnego – jako wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art.

35 ust. 3 ustawy o NSA oraz art. 58 § 1 i § 2 KPA w związku z art. 59 ustawy o NSA),

a nie jako niedopuszczalne „odwołanie” od postanowienia Naczelnego Sądu

Administracyjnego z dnia 30 września 1999 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 236 ust. 2

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz.483)

oraz art.39313 §1 KPC w związku art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie

Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania

administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189 ze zm.) orzekł jak w sentencji.