Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III RN 201/00 Generato dall'IA

Supreme Court allows taxpayer exemption from tax withholding when collection endangers their existence.

Numero d'incarto III RN 201/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland allowed the extraordinary review, overturning the Minister of Justice's objection to a lower court ruling. The taxpayer argued that withholding tax threatened his existence, while the Minister contended that such exemptions applied only to specific conditions regarding disproportionate amounts. The court ruled that the statutory provision covering tax exemptions logically extends to tax withholdings, thereby validating the taxpayer's claim.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3 pkt 3 lit. a Ordynacji podatkowej; Art. 22 § 2 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej: The exemption from tax withholding obligations applies when collection endangers the taxpayer's existence, as the general definition of 'tax' includes withholdings.

Parole chiave

Generato dall'IA
tax withholding exemption taxpayer existence extraordinary review tax collection threat Ordynacja podatkowa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3 pkt 3 lit. a Ordynacji podatkowej
Stosownie do art. 3 pkt 3 lit. a Ordynacji podatkowej ilekroć w tej ustawie jest
Art. 22 § 2 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej
wniosek podatnika także na warunkach określonych w art. 22 § 2 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej, to znaczy gdy pobranie zaliczki zagraża ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji.
Art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
pobrania zaliczek na podatek, gdy ich pobranie zagraża ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji (art. 22 § 2 pkt 2 lit.
Art. 39312 KPC
Z powyższych przyczyn, stwierdzając że rewizja nadzwyczajna nie ma usprawiedliwionej podstawy, Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 39312 KPC odpowiednio zastosowanego.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2000 r.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 6 lutego 2002 r.

III RN 201/00

Organ podatkowy może zwolnić podatnika na jego wniosek z obowiązku

pobrania zaliczek na podatek, gdy ich pobranie zagraża ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji (art. 22 § 2 pkt 2 lit. a w związku z

art. 3 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.

Nr 137, poz. 926 ze zm.).

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski

(sprawozdawca), Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, z udziałem Prokuratora Prokuratury Krajowej Ryszarda Walczaka po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2002 r. sprawy ze skargi Jana D. na decyzję

Kierownika Izby Skarbowej w S. - Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia 15 kwietnia

1999 r. [...] w przedmiocie zaniechania poboru podatku, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu AdministracyjnegoOśrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2000 r. [...]

o d d a l i ł rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie wyrokiem

z dnia 19 kwietnia 2000 r., po rozpoznaniu skargi Jana D. na decyzję Izby Skarbowej

w S. - Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia 15 kwietnia 1999 r. utrzymującej w mocy

decyzję organu skarbowego pierwszej instancji o odmowie zaniechania przez płatnika poboru zaliczek na podatek dochodowy, uchylił zaskarżoną decyzję.

Minister Sprawiedliwości w rozpatrywanej rewizji nadzwyczajnej zarzucił powyższemu wyrokowi rażące naruszenie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z

dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368

ze zm.) w związku z art. 22 § 2 pkt 2 lit. a i b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926) i z tego powodu wniósł o uchylenie za-

skarżonego wyroku i oddalenie skargi. Zakwestionowana przez Ministra Sprawiedliwości ocena prawna zawarta w zaskarżonym wyroku dotyczy interpretacji wskazanych wyżej przepisów Ordynacji podatkowej. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął,

że zwolnienie płatnika z obowiązku pobrania zaliczek na podatek może nastąpić na

wniosek podatnika także na warunkach określonych w art. 22 § 2 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej, to znaczy gdy pobranie zaliczki zagraża ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji. Natomiast zaskarżona do NSA decyzja wyrażała zasadniczo odmienny pogląd – że zwolnienie płatnika z obowiązku pobrania

zaliczek na podatek może nastąpić wyłącznie na warunkach określonych w art. 22 §

2 pkt 2 lit. b Ordynacji podatkowej, to jest „jeżeli podatnik uprawdopodobni, że pobrane zaliczki byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego za

rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy”.

Minister Sprawiedliwości zajmując stanowisko wyrażone w decyzji Izby Skarbowej podniósł, że w art. 22 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej uregulowane zostały odrębnie przesłanki zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania podatku (lit. a) oraz zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania zaliczek na podatek (lit. b). Świadczy to, zdaniem Ministra Sprawiedliwości, o tym, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obie sytuacje, co nie pozwala na uznanie interpretacji „słownikowej” z art. 3 pkt 3 Ordynacji

podatkowej, że regulacja dotycząca podatku odnosi się także do zaliczek na podatek.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 pkt 3 lit. a Ordynacji podatkowej ilekroć w tej ustawie jest

mowa o podatkach – rozumie się przez to również zaliczki na podatek. Ustawodawca

w ten sposób określił normy prawne w zakresie podatku i w zakresie zaliczek na podatek. To, że konkretny przepis w swym tekście bezpośrednio odnosi się do podatku

oznacza, że obejmuje swą regulacją także zaliczki na podatek, skoro ich pominięcie

wynika wyłącznie z przyjętego sposobu zredagowania ustawy. Na tle wynikającej z

art. 3 pkt 3 lit. a ustawy dyrektywy językowo-redakcyjnej stanowisko zaskarżonego

wyroku nie nasuwa zastrzeżeń. Wyrażona przez Naczelny Sąd Administracyjny interpretacja art. 22 § 2 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej przedstawia się jako prosta i

dokładna realizacja reguły interpretacyjnej określonej przez samego ustawodawcę.

Na tym tle nie jest przekonywający argument rewizji nadzwyczajnej, że w obrębie rozważanej jednostki redakcyjnej ustawy (art. 22 § 2 pkt 2) znajduje się uregulowanie przewidziane dla zaliczek na podatek, z czego – według rewidującego –

miałaby wynikać jakaś odrębność (specyficzność) tej regulacji. To specjalne uregulowanie w art. 22 § 2 pkt 2 lit. b przesłanki zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania

zaliczek na podatek odnosi się bowiem wyłącznie do warunku, który istotnie jest

przesłanką specyficzną, nie mającą odniesienia do podatku. Tylko charakterowi

prawnemu (cechom konstrukcyjnym) zaliczek na podatek odpowiada określona w

powyższym przepisie przesłanka uprawdopodobnienia przez podatnika, „że pobrane

zaliczki byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego za rok

podatkowy lub inny okres rozliczeniowy”. Nie ma natomiast podstaw do przyjęcia,

iżby nieodpowiednia do zaliczek na podatek była regulacja z art. 22 § 2 pkt 2 lit. a

Ordynacji podatkowej, wymieniającej podatek w brzmieniu tego przepisu. Ten ostatni

przepis określa przesłankę zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania podatku – „gdy

pobranie podatku zagraża ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji”. Rewidujący nie podał powodów, które wskazywałyby na specyficzną właściwość tej regulacji tylko dla zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania podatku, wyłączającą jej stosowanie do zaliczek na podatek, to jest w zakresie wynikającym z

art. 3 pkt 3 lit. a ustawy.

Sąd Najwyższy uznał, że ważne interesy podatnika, o których mowa w art. 22

§ 2 pkt 2 lit. a są – ze strukturalnie podobnych przyczyn – przesłanką możliwości, na

wniosek podatnika, zwolnienie płatnika nie tylko z obowiązku pobrania podatku, ale

także zaliczek na podatek. W konsekwencji takiego zwolnienia stosownie do art. 22 §

5 Ordynacji podatkowej w każdym z przypadków zwolnienia „na podstawie § 2 pkt 2

organ podatkowy określa termin wpłacenia przez podatnika podatku lub zaliczki na

podatek.”

Z powyższych przyczyn, stwierdzając że rewizja nadzwyczajna nie ma usprawiedliwionej podstawy, Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 39312 KPC odpowiednio zastosowanego.