Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III RN 14/98 Generato dall'IA

Supreme Court voids administrative court ruling for gross legal violation due to contradictory reasoning and verdict.

Numero d'incarto III RN 14/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared the contested administrative court ruling void because it grossly violated legal principles by contradicting its own reasoning with its final decision. The lower court found the administrative decision illegal in its justification but dismissed the appeal in its verdict, failing to address the legal defect. Consequently, the Supreme Court set aside the ruling and remanded the case for a new trial to ensure a lawful resolution.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 316 KPC; Art. 59, 16 ust. 1, 22 ust. 2, 27 ust. 1, 53 ust. 2 of the Act on the Supreme Administrative Court: A court ruling that grossly violates the law by containing a contradiction between its reasoning and its operative part must be set aside to uphold the rule of law.

Parole chiave

Generato dall'IA
contradictory reasoning gross legal violation void administrative ruling remand for retrial rule of law Supreme Administrative Court procedural defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 316 KPC
[...], że wyrok ten rażąco narusza art. 316 KPC, w
Art. 59 of the Act on the Supreme Administrative Court
związku z art. 59 oraz art.
Art. 16 ust. 1 of the Act on the Supreme Administrative Court
związku z art. 59 oraz art. 16 ust. 1, art. 22 ust. 2, art. 27 ust. 1 i art. 53 ust. 2 ustawy
Art. 22 ust. 2 of the Act on the Supreme Administrative Court
związku z art. 59 oraz art. 16 ust. 1, art. 22 ust. 2, art. 27 ust. 1 i art. 53 ust. 2 ustawy
Art. 27 ust. 1 of the Act on the Supreme Administrative Court
związku z art. 59 oraz art. 16 ust. 1, art. 22 ust. 2, art. 27 ust. 1 i art. 53 ust. 2 ustawy
Art. 53 ust. 2 of the Act on the Supreme Administrative Court
związku z art. 59 oraz art. 16 ust. 1, art. 22 ust. 2, art. 27 ust. 1 i art. 53 ust. 2 ustawy
Art. 30 of the Act on the Supreme Administrative Court
będąc w świetle art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym związanym
Art. 393 § 1 of the Code of Civil Procedure
Należało zatem orzec w myśl art. 39313 § 1 KPC w związku z art.
Art. 10 of the Act amending the Code of Civil Procedure
39313 § 1 KPC w związku z art. 10 ustawy z

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 5 marca 1998 r.

III RN 14/98

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, który rozstrzyga sprawę

sprzecznie z wyrażoną w uzasadnieniu oceną prawną rażąco narusza prawo.

Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Adam Józefowicz, Walerian Sanetra.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 marca 1998 r. sprawy ze skargi

Teresy L. na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia 18 września 1996 r. [...] w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego i pozbawienia jej

prawa do zasiłku, na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] od wyroku Naczelnego Sądu AdministracyjnegoOśrodka Zamiejscowego w Rzeszowie z dnia 2 września 1997 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu - Ośrodkowi Zamiejscowemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucił w rewizji nadzwyczajnej

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie z dnia 2 września 1997 r. [...], że wyrok ten rażąco narusza art. 316 KPC, w

związku z art. 59 oraz art. 16 ust. 1, art. 22 ust. 2, art. 27 ust. 1 i art. 53 ust. 2 ustawy

z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz.

368 ze zm.). Powołane przepisy zostały obrażone, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął rozpatrywaną skargę tak jakby była ona bezzasadna (oddalił ją),

tymczasem w uzasadnieniu wyroku przedstawił ustalenia wskazujące na to, że

skarga podlegała uwzględnieniu, gdyż zaskarżona przez nią decyzja administracyjna

została wydana niezgodnie z prawem. Wobec takiej sprzeczności między treścią

wyroku a jego uzasadnieniem. Wyrok ten, zdaniem Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, w istocie rzeczy nie rozstrzygnął kwestii legalności decyzji administracyjnej stanowiącej przedmiot sprawy. Organ administracji, którego wyrok dotyczy,

będąc w świetle art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym związanym

oceną prawną wyroku, nie może zadośćuczynić temu obowiązkowi i równocześnie

zastosować się do sentencji wyroku. Pozostawienie takiego wyroku w obrocie

prawnym jest nie do pogodzenia z wymogami porządku prawnego, skoro nie został

zrealizowany cel postępowania sądowoadministracyjnego dotyczący wyjaśnienia

przed sądem czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

W konsekwencji przedstawionych zarzutów Prezes Naczelnego Sądu

Administracyjnego wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy

Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według ustaleń Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, rozpatrywana w sprawie skarga Teresy

L. okazała się uzasadniona. NSA stwierdził bowiem, że decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia 18 września 1996 r., utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o pozbawieniu skarżącej z dniem 6 lipca 1996 r. statusu bezrobotnego i zasiłku dla bezrobotnych, z którego korzystała jako tzw. jedyny

żywiciel rodziny, wydana została na podstawie wadliwie zinterpretowanych przepisów

prawa materialnego i w związku z tym bez wyjaśnienia istotnych okoliczności

faktycznych NSA zakwestionował przyjęte w zaskarżonej decyzji stanowisko, że

Teresa L. nie stawiła się w rejonowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie bez

uzasadnionej przyczyny. Według tej decyzji niestawiennictwo z powodu choroby

mogłoby zostać usprawiedliwione tylko zaświadczeniem lekarskim wystawionym na

obowiązującym druku. Nie wchodziła natomiast w rachubę możliwość usprawiedliwienia niestawiennictwa bezrobotnego z powodu konieczności sprawowania opieki

nad dziećmi. Tymczasem - zdaniem NSA - powołane stanowisko organu administracji pozostaje w sprzeczności zarówno z zasadami postępowania administracyjnego, jak i wskazanymi przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i

przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst: Dz.U. z 1996 r. Nr 47, poz. 211 ze zm.) i

przepisami wykonawczymi do tej ustawy. Według orzekającego składu NSA: „Nie

można również w sposób automatyczny bez szczegółowego wyjaśnienia okoliczności

sprawy przekreślać możliwości usprawiedliwienia przez skarżącą swojego niestawiennictwa także przy pomocy zalegającego w aktach sprawy zaświadczenia lekarskiego wystawionego przecież przez organ do tego uprawniony i korzystającego z

domniemania prawdziwości jako dokument urzędowy”. W konkluzji uzasadnienia

wyroku zawarte zostały wskazania co do dalszego postępowania dowodowego przed

organem administracji, ze stwierdzeniem, że: „Dopiero tak uzupełniony materiał

dowodowy pozwoli na właściwą ocenę okoliczności sprawy i wydanie odpowiadającej

prawu decyzji”. Wbrew tym ustaleniom w sentencji wyroku NSA orzekł o oddaleniu

skargi.

Z powyższego wynika, że zaskarżony rewizją nadzwyczajną wyrok jest wewnętrznie sprzeczny. Oddalenie skargi oznacza bowiem jej nieuwzględnienie (art. 27

ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym) i w konsekwencji potwierdzenie prawomocnym orzeczeniem Sądu, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Natomiast według uzasadnienia tego wyroku oceniana decyzja narusza wskazane

przepisy prawa materialnego i procesowego i z tego powodu podlegała uchyleniu w

celu przeprowadzenia niewadliwego postępowania i prawidłowego zastosowania

wchodzących w rachubę regulacji prawnomaterialnych (art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 30

ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym). W tej sytuacji Sąd Najwyższy podzielił wyrażoną w rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego ocenę, że zaskarżony wyrok rażąco narusza powołane w tej rewizji przepisy

oraz zasady działania Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach skarg na

decyzje administracyjne.

Należało zatem orzec w myśl art. 39313 § 1 KPC w związku z art. 10 ustawy z

dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego... (Dz. U. Nr 43,

poz. 189).