Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PZ 5/19 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal regarding interest on unpaid wages, clarifying scope of appeal and value of dispute.

Numero d'incarto III PZ 5/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of the plaintiff's cassation appeal regarding statutory interest on unpaid wages. The plaintiff argued that the lower court incorrectly excluded the interest claim from the scope of the appeal and the value of the dispute. The court ruled that the interest claim was an accessory to the main wage claim and must be included in the scope of the appeal when the main claim is contested.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 368 § 1 pkt 1, 5 k.p.c.; Art. 20 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 15 k.p.c.: When a party appeals a judgment dismissing a main monetary claim, the accessory claim for interest on that sum is automatically included in the scope of the appeal, and the value of the dispute is determined solely by the main claim's amount.

Parole chiave

Generato dall'IA
scope of cassation appeal accessory monetary claim statutory interest on wages value of dispute main claim accessory ricalcolo del salario diritto al salario diminuzione di stipendio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.
3984 § 1 pkt 1 k.p.c.), jak i apelacji (art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c.) jest oznaczenie orzeczenia, od którego jest ona wniesiona oraz wskazanie zakresu zaskarżenia.
Art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.
3984 § 1 pkt 1 k.p.c.), jak i apelacji (art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c.) jest oznaczenie orzeczenia, od którego jest ona wniesiona oraz wskazanie zakresu zaskarżenia.
Art. 20 k.p.c.
Natomiast stosownie do art. 20 k.p.c. - znajdującego odpowiednie zastosowanie w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym - do wartości przedmiotu sporu nie dolicza się odsetek, pożytków i kosztów dochodzonych obok roszczenia głównego.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 15 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy uznał, że roszczenie powoda o odsetki ustawowe nie było objęte wyrokiem Sądu odwoławczego i nie mogło stanowić żądania skargi kasacyjnej, co skutkowało odrzuceniem skargi we wskazanym postanowieniem zakresie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
W tej sytuacji Sąd Okręgowy uznał, że roszczenie powoda o odsetki ustawowe nie było objęte wyrokiem Sądu odwoławczego i nie mogło stanowić żądania skargi kasacyjnej, co skutkowało odrzuceniem skargi we wskazanym postanowieniem zakresie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3981 § 1 k.p.c
w związku z art. 3981 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c
Ponadto wymaganiem konstrukcyjnym zarówno skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.), jak i apelacji (art.
art. 20 k.p.c
Natomiast stosownie do art. 20 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
podał dokładnie, co wchodzi w zakres zaskarżenia, to brak podstaw do przyjęcia, iż oddalenie apelacji obejmowało jednie wartość roszczenia głównego.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PZ 5/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Frańczak (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Rączka‎SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa P. S.‎przeciwko […] C. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. ‎o wynagrodzenie za pracę, wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 lipca 2019 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S.‎z dnia 6 listopada 2018 r., sygn. akt VI Pa […], 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda P. S. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 lutego 2018 r. oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 1 lutego 2017 r., którym oddalono powództwo przeciwko pozwanemu […] „C.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o zapłatę, w zakresie roszczenia o zasądzenie odsetek ustawowych od kwoty 47.460 zł za okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia zapłaty.Sąd Okręgowy w motywach orzeczenia podniósł, że powód zaskarżył apelacją wyrok Sądu Rejonowego co do punktu I w zakresie w jakim oddalono powództwo o zapłatę kwoty 47.460 zł tytułem wyrównania wypłaconego mu przez pozwanego wynagrodzenia do wysokości wynagrodzenia zgodnego ze stawkami minimalnymi za pracę świadczoną w okresie od maja do końca października 2006 r., w grudniu 2006 r. oraz w styczniu 2007 r. oraz w całości co do kosztów postępowania.

Natomiast w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu odwoławczego co do szczegółowego rozliczenia kwoty objętej zaskarżeniem w piśmie z dnia 24 listopada 2017 r. podał, że zaskarżył wyrok w zakresie w jakim Sąd Rejonowy oddalił powództwo o zapłatę kwoty 47.460 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2008 r., stanowiącej wyrównanie wypłaconego mu wynagrodzenia do wysokości wynagrodzenia należnego za wskazany okres zgodnie z obowiązującymi na terenie Niemiec stawkami minimalnymi za wszystkie przepracowane godziny, a zaskarżenie nie obejmuje jedynie diet i dodatku do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.

Z kolei w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 lutego 2018 r., oddalającego w całości apelację, powód określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 47.460 zł, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz o uchylenie w całości poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia 17 października 2018 r. powód sprostował ten wniosek wskazując, że wnosi o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego i o uchylenie w części poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w zakresie w jakim oddalono powództwo o zapłatę kwoty 47.460 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia zapłaty tytułem wyrównania wypłaconego wynagrodzenia do wynagrodzenia należnego za wskazany okres zgodnie z obowiązującymi na terenie Niemiec stawkami minimalnymi za wszystkie przepracowane godziny (bez dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych i bez diet) oraz o przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

W tej sytuacji Sąd Okręgowy uznał, że roszczenie powoda o odsetki ustawowe nie było objęte wyrokiem Sądu odwoławczego i nie mogło stanowić żądania skargi kasacyjnej, co skutkowało odrzuceniem skargi we wskazanym postanowieniem zakresie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3981 § 1 k.p.c. Powód nie zaskarżył apelacją wyroku w zakresie oddalenia powództwa o odsetki ustawowe od kwoty 47.460 zł, a zatem wyrok w części oddalającej to roszczenie uprawomocnił się z dniem 20 marca 2017 r. Wprawdzie w trakcie postępowania apelacyjnego powód uściślił, że zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w zakresie w jakim oddalono jego powództwo o zapłatę kwoty 47.460 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 1 kwietnia 2008 r., jednak zaskarżenie wyroku w tej części było już niedopuszczalne z uwagi na art. 363 § 1 i 3 k.p.c. i apelacja powoda w tym zakresie podlegała odrzuceniu.

Niewydanie przez Sąd Okręgowy takiego rozstrzygnięcia nie wpływa na prawomocność wyroku Sądu pierwszej instancji w zakresie oddalenia powództwa o roszczenie o odsetki ustawowe.Powód w całości zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego zażaleniem, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie skargi kasacyjnej w zakresie roszczenia o zasądzenie odsetek ustawowych od kwoty 47.460 zł do dalszego procedowania oraz o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.W zażaleniu zarzucono naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3981 § 1 k.p.c. w związku z art. 363 § 1 i 3 k.p.c., przez przyjęcie, że roszczenie o zasądzenie odsetek ustawowych nie zostało objęte zakresem zaskarżenia wyroku Sądu Rejonowego i uznanie, iż niedopuszczalna jest skarga kasacyjna od wyroku Sądu Okręgowego w zakresie tego roszczenia, a w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej w zakresie roszczenia o zasądzenie o odsetek, podczas gdy roszczenie to zostało objęte zakresem zaskarżenia, a apelacja w całości została prawomocnie oddalona.

Tym samym skarga kasacyjna w zakresie roszczenia o odsetki była dopuszczalna, czyli nie było podstaw do jej odrzucenia.Powód stwierdził, że pismem z dnia 24 listopada 2017 r. doprecyzował apelację podając, że zaskarża wyrok Sądu Rejonowego w zakresie w jakim oddalono powództwo o zapłatę kwoty 47.460 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2008 r. z tytułu normalnego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych oraz że zakres zaskarżenia nie obejmuje diet i dodatku do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe. Tak doprecyzowana apelacja nie została przez Sąd Okręgowy odrzucona w żadnym zakresie, lecz rozpatrzona merytorycznie - również w zakresie odsetek - przez orzeczenie o jej oddaleniu w całości z uwagi na uwzględnienie zarzutu przedawnienia.

Sąd Okręgowy nie miał zatem wątpliwości, że apelacją zostały zaskarżone również odsetki, gdyż inaczej odrzuciłby apelację w tym zakresie. Co więcej, w uzasadnieniu wyroku zamieścił, że pismo z dnia 24 listopada 2017 r. określa, iż zakresem zaskarżenia objęta jest kwota 47.460 zł wraz z odsetkami. W apelacji powód skoncentrował się na wyjaśnieniu w jaki sposób ustalił wysokość należności głównej, wskazując, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi zgłoszone pozwem żądanie pomniejszone o wynagrodzenie za kwiecień, uznając za naturalne, iż skoro nie zrzeka się dochodzenia należności głównej z odsetkami, to również przed Sądem drugiej instancji dochodzi zapłaty odsetek.

Nie jest zatem zasadne twierdzenie, jakoby roszczenie o odsetki ustawowe nie było objęte wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 27 lutego 2018 r. i nie mogło stanowić żądania wywiedzionej od tego wyroku skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., strona może wnieść skargę kasacyjną od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim „przepisem szczególnym” jest między innymi art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., według którego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.

Ponadto wymaganiem konstrukcyjnym zarówno skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.), jak i apelacji (art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c.) jest oznaczenie orzeczenia, od którego jest ona wniesiona oraz wskazanie zakresu zaskarżenia. Określenie przedmiotu i zakresu zaskarżenia wyznacza granice rozpoznania sprawy. Skarżący może dokonać oznaczenia zakresu zaskarżenia w dowolny sposób, z tym zastrzeżeniem, że powinno ono być precyzyjne i nie budzić wątpliwości, co do granic, w jakich kwestionowane jest zaskarżone orzeczenie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, LEX nr 687013; z dnia 13 stycznia 2012 r., I CSK 210/11, LEX nr 1215811; z dnia 15 czerwca 2012 r., II CSK 641/11, LEX nr 1232235).

Ma to istotne znaczenie nie tylko dla skarżącego, ale i dla jego przeciwników procesowych.W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że roszczenie o odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego dochodzone było przez powoda od pozwanego nie samodzielnie, lecz jako uboczne dla roszczenia o zapłatę wyrównania wypłaconego wynagrodzenia do wynagrodzenia należnego za okres od maja do końca października 2006 r., za grudzień 2006 r. oraz styczeń 2007 r, zgodnie z obowiązującymi na terenie Niemiec stawkami minimalnymi za wszystkie przepracowane godziny w łącznej kwocie 47.460 zł.

Taki też charakter roszczenie to zachowało w postępowaniu apelacyjnym, co wynika z pisma procesowego powoda z dnia 24 listopada 2017 r. a apelacja w całości została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 27 lutego 2018 r., który to wyrok w całości zaskarżył powód skargą kasacyjną. Natomiast stosownie do art. 20 k.p.c. - znajdującego odpowiednie zastosowanie w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym - do wartości przedmiotu sporu nie dolicza się odsetek, pożytków i kosztów dochodzonych obok roszczenia głównego. To zatem jedynie wartość kwotowa roszczenia głównego decyduje o wartości przedmiotu zaskarżenia, niezależnie od tego jaka jest wysokość odsetek dochodzonych obok roszczenia głównego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2018 r., IV CZ 115/17, LEX nr 2558275 i orzeczenia tam powołane).Rację ma zatem powód zarzucając, że błędne jest stanowisko Sądu Okręgowego, iż roszczenie o odsetki ustawowe nie było objęte wyrokiem Sądu odwoławczego i skarga kasacyjna w zakresie roszczenia o zasądzenie odsetek ustawowych od kwoty 47.460 zł jest niedopuszczalna.

Skoro powód wskazał w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia według reguł z art. 20 k.p.c. w związku z art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c. a na wezwanie Sądu odwoławczego w piśmie procesowym z dnia 24 listopada 2017 r. podał dokładnie, co wchodzi w zakres zaskarżenia, to brak podstaw do przyjęcia, iż oddalenie apelacji obejmowało jednie wartość roszczenia głównego.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.Sąd Najwyższy nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego podzielając stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 8 września 2010 r., II CZ 67/10 (LEX nr 1380906), w którym zaprezentowano pogląd, że w postanowieniach rozstrzygających kwestie incydentalne nie orzeka się w ogóle o zwrocie kosztów tych postępowań, następuje to dopiero w orzeczeniu kończącym całe postępowanie, koszty postępowania incydentalnego ponosi zaś strona, która ostatecznie przegrała sprawę (por. także postanowienia z dnia 10 października 2007 r., II PZ 36/07, OSNP 2008 nr 21-22, poz. 319 oraz z dnia 3 marca 2011 r., II UZ 6/11, LEX nr 846583 i powołane w nich orzeczenia). aw