Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PZ 3/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against lower court's decision to transfer a civil service periodic assessment case to the district court.

Numero d'incarto III PZ 3/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's appeal against the District Court's decision to transfer a periodic assessment dispute to the District Court. The District Court found the regional court lacked jurisdiction because the matter concerns the employee's personal status and should be heard by the District Court. The Supreme Court ruled that the appeal was inadmissible because the appealed decision merely transferred the case without annulling the first-instance judgment, which falls outside the scope of appealable acts under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1, § 2 k.p.c.; Appeals to the Supreme Court are admissible only against final rulings or specific annulment decisions, not against procedural transfers that do not annul the original judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure code jurisdiction transfer periodic assessment civil service law admissibility of appeal procedural transfer first instance court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3941 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego
art. 3941 § 2 k.p.c.
Stosownie do art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 386 § 2 k.p.c.
związku z czym – zarzucając naruszenie art. 386 § 2 k.p.c., art.
art. 386 § 6 k.p.c.
kasatoryjne (art. 386 § 6 k.p.c.), a więc z przekazaniem sprawy do ponownego
art. 83 ust. 5 ustawy o służbie cywilnej
takiego znaczenia art. 83 ust.
art. 379 pkt 6 k.p.c
378 § 1 w związku z art. 379 pkt 6 k.p.c., wskazując, że
art. 262 § 1 pkt 1 k.p
art. 386 § 2 k.p.c
związku z czym – zarzucając naruszenie art. 386 § 2 k.p.c., art.
art. 17 pkt 1 k.p.c
386 § 2 k.p.c., art. 17 pkt 1 k.p.c.
art. 3941 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 3941 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 28/96
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 28/96, OSNC 1997 nr 4,
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 września 1936 r., C.II.835/36
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 1936 r., C.I.2154/36
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 1937 r., C.II.53/37
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1948 r., Po.C.226/48

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PZ 3/13

POSTANOWIENIE

Dnia 12 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B. K.

przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w […]

o zmianę oceny okresowej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 czerwca 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Z.

z dnia 6 lutego 2013 r.,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2012 r. Sąd Rejonowy, Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych oddalił powództwo B. K. o uchylenie oceny okresowej

wystawionej powodowi przez jego pracodawcę – pozwaną Izbę Skarbową w […] –

w trybie art. 81 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227,

poz. 1505 ze zm.) i przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8

maja 2009 r. w sprawie warunków i sposobu przeprowadzania ocen okresowych

członków korpusu służby cywilnej (Dz. U. Nr 74, poz. 633) za okres od dnia 4

sierpnia 2009 r. do dnia 23 marca 2011 r.

Sąd Okręgowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał, że ocena

okresowa dotycząca wykonywania pracy jest ściśle związana z osobą pracownika i

sprawa o jej zmianę lub uchylenie należy do spraw poddanych właściwości sądu

okręgowego jako sądu pierwszej instancji. Stwierdził nieważność postępowania na

podstawie art. 378 § 1 w związku z art. 379 pkt 6 k.p.c., wskazując, że

sąd

rejonowy orzekł w sprawie, w której właściwy był bez względu na wartość

przedmiotu sporu sąd okręgowy i wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. uchylił

zaskarżony wyrok, zniósł postępowanie przed Sądem Rejonowym i przejął sprawę

do rozpoznania.

Izba Skarbowa wniosła zażalenie, podnosząc, że zasadą wynikającą z art.

262 § 1 pkt 1 k.p. jest rozpoznawanie spraw w pierwszej instancji przez sąd

rejonowy, a sąd okręgowy jest właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej

instancji wówczas, gdy przepis szczególny przyznaje mu tę właściwość. Nie ma

takiego znaczenia art. 83 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie

cywilnej. Wynika z niego, że do rozpoznania sprawy o zmianę oceny okresowej

właściwy jest sąd pracy, sąd rejonowy. Odwołanie do sądu pracy w przedmiocie

oceny okresowej wykazuje większe podobieństwo do spraw o uchylenie kary

porządkowej lub sprostowanie świadectwa pracy, będących sprawami o prawa

niemajątkowe rozpatrywane przez sądy rejonowe, niż do spraw o ochronę dóbr

osobistych, rozpoznawanych przez sądy okręgowe jako sądy pierwszej instancji, w

związku z czym – zarzucając naruszenie art. 386 § 2 k.p.c., art. 17 pkt 1 k.p.c. oraz

art. 379 pkt 6 k.p.c., wniosła o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną

oraz na postanowienia sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W sprawach, w

których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na inne

postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie (art. 3941 §

2 k.p.c.).

Zasada, że środki odwoławcze przysługują od orzeczeń kończących

postępowanie w sprawie, zamykających pewną całość poddaną pod osąd (por.

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 28/96, OSNC 1997 nr 4,

poz. 44, z glosą S. Dalki, OSP 1997 nr 6, poz. 116; analogiczny pogląd był

ugruntowany w judykaturze Sądu Najwyższego także pod rządem art. 424 § 2

dawnego k.p.c. np. w orzeczeniu z dnia 17 września 1936 r., C.II.835/36, "Przegląd

Sądowy" 1937 nr 1, poz. 14, z dnia 20 listopada 1936 r., C.I.2154/36, Zb. Urz. 1937

poz. 437, z dnia 31 maja 1937 r., C.II.53/37, OSP 1938 nr 5-6, poz. 227, albo z dnia

13 maja 1948 r., Po.C.226/48, "Przegląd Notarialny" 1949 nr 4, s. 312) doznała

jednego wyjątku. Po zmianie wprowadzonej od dnia 3 maja 2012 r. przez dodanie

art. 3941 § 11 k.p.c. (art. 1 pkt 39 lit. b) ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie

ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr

233, poz.1381) w przepisie tym przewidziano zażalenie do Sądu Najwyższego w

razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i

przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Objęto nim tylko uchylenie

kasatoryjne (art. 386 § 6 k.p.c.), a więc z przekazaniem sprawy do ponownego

rozpoznania, a nie uchylenie wyroku z innego powodu, którego w tym przepisie się

nie wymienia. W związku z tym zaskarżony zażaleniem wyrok w przedmiocie

uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji, zniesienia postępowania przed tym

sądem i przejęcia sprawy do rozpoznania (art. 386 § 2 k.p.c.) nie należy do

orzeczeń zaskarżalnych do Sądu Najwyższego.

Mając

to

niedopuszczalne.

na

względzie

Sąd

Najwyższy

odrzucił

zażalenie

jako