Supreme Court dismisses appeal for labor dispute where claim value was under statutory 10,000 PLN threshold.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a labor dispute claim. The appellant argued the dispute value was 28,000 PLN, but the court found this assertion factually incorrect as the appellant had consistently stated the value was 9,800 PLN in both the appeal and cassation petition. The court ruled that the cassation appeal was inadmissible under Article 3982 § 1 of the Code of Civil Procedure because the disputed value fell below the 10,000 PLN threshold required for such appeals in labor matters.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: A cassation appeal in labor and social security property disputes is inadmissible if the value of the subject matter is lower than 10,000 PLN, and the appellant bears the consequences of failing to correct a lower valuation within the statutory deadline.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III PZ 1/10
POSTANOWIENIE
Dnia 14 kwietnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Małgorzata Gersdorf
SSN Andrzej Wróbel
w sprawie z powództwa B. M.
przeciwko Zarządowi Nieruchomości Komunalnych […]
o przywrócenie do pracy ewentualnie odszkodowanie, wynagrodzenie za czas
pozostawania bez pracy oraz ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2010 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 12 stycznia 2010 r.,
oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz strony
pozwanej kwotę 325 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego.
Uzasadnienie
Powód B. M. w sprawie przeciwko Zarządowi Nieruchomości Komunalnych
wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych z dnia 12 stycznia 2010 r., którym odrzucono jego skargę kasacyjną
odnoszącą się do wyroku tego Sądu z dnia 6 października 2009 r. oraz do
postanowień Sądu Okręgowego z dnia 6 października 2009 r. w sprawach VII Pz
47/09 i VII Pz 48/09. Skarga kasacyjna powoda została odrzucona między innymi z
tego powodu, że wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana przez powoda
zarówno w apelacji jak i w samej skardze była niższa niż 10.000 zł. Powód w obu
tych pismach oznaczył ją na 9.800 zł.
W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o jego oddalenie i
zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa
procesowego w wysokości prawem przewidzianej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zawarta w zażaleniu polemika skarżącego z rozstrzygnięciem Sądu
Okręgowego sprowadza się głównie do stwierdzenia, że skarżący, wbrew temu co
podniósł Sąd, wskazał w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu sporu na kwotę
28.000 zł, która została w ten sposób oznaczona przez Sąd pierwszej instancji.
Godzi się zauważyć, iż takie działanie powoda należy kwalifikować jako celowe
wprowadzanie w błąd Sądu Najwyższego, twierdzenia powoda mijają się bowiem
całkowicie ze stanem, który wynika z akt sprawy. Nie ulega żadnej wątpliwości, że
zarówno w apelacji, jak i w skardze kasacyjnej sam powód oznaczył wartość
przedmiotu zaskarżenia na kwotę 9.800 zł. Niezależnie od tego, że wartość ta jest
w istocie błędna, to powód jako wnoszący skargę, który jej nie sprostował w
otwartym dla wniesienia skargi kasacyjnej terminie ponosi wszystkie skutki prawne
dokonanej czynności (tak również postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26
listopada 1999 r., III CZ 135/99, LEX nr 528190 oraz postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 12 stycznia 2005 r., I PZ 24/04, niepubl.). W związku z
powyższym należało stwierdzić, że orzeczenie Sądu Okręgowego o odrzuceniu
skargi było prawidłowe, w myśl bowiem art. 3982 § 1 k.p.c. niedopuszczalna jest
skarga kasacyjna w sprawach o prawa majątkowe z zakresu prawa pracy i
ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa
niż 10.000 zł. Wobec powyższego odnoszenie się do pozostałych zarzutów
skarżącego jest zbędne.
Z tych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z 3941 § 3 k.p.c.
orzeczono, jak w sentencji.
O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 98 k.p.c.