Supreme Court dismisses appeal when appellant withdraws it, citing procedural rules on withdrawal of extraordinary remedies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by an insured person against a final labor court judgment regarding police pension amounts. The appellant's lawyer subsequently withdrew the complaint, prompting the pension authority to request the proceedings be terminated. The court ruled that the withdrawal of extraordinary remedies is a procedural act not subject to judicial review, thereby ending the case without further examination.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 12 k.p.c.; Art. 398 § 21 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.: The withdrawal of extraordinary remedies is a procedural act that does not require judicial verification and leads to the termination of proceedings before the Supreme Court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III PUNP 5/23 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda w sprawie z odwołania M. R. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawieo wysokość emerytury policyjnej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 lipca 2024 r.,na skutek skargi odwołującej się o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lubliniez dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt III AUa 723/21, umarza postępowanie wywołane wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 grudnia 2021 r., III AUa 723/21.
UZASADNIENIE
Ubezpieczona M. R. wniosła do Sądu Najwyższego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 grudnia 2021 r., III AUa 723/21. W piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącej cofnął jednak tę skargę.Z kolei pełnomocnik organu rentowego w piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2024 r., powołując się na wydanie decyzji z dnia 9 lipca 2024 r. w całości zaspokajającej żądanie skarżącej w przedmiocie przywrócenia emerytury policyjnej ustalonej w wysokości obowiązującej do dnia 30 września 2017 r. (z uwzględnieniem wszystkich przysługujących od tego dnia waloryzacji oraz ze stosownym wyrównaniem tego świadczenia), wniósł o umorzenie postępowania w sprawie i nieobciążanie organu rentowego kosztami postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 42412 k.p.c. w wypadkach nieuregulowanych przepisami działu dotyczącego postępowania w sprawach ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do postępowania wywołanego wniesieniem tej skargi stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast w myśl art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Odpowiednie zastosowanie zarówno w postępowaniu kasacyjnym, jak i w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zastosowanie znajduje więc między innymi art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c., zgodnie z którym w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne (tu: postępowanie wywołane wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia) i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.Wypada też zaznaczyć, że cofnięcie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania przed Sądem Najwyższym.
Choć bowiem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych cofnięcie środków odwoławczych podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 469 k.p.c., a zatem nie może być skuteczne wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika (ubezpieczonego), to cofnięcie nadzwyczajnych środków zaskarżenia nie podlega takiej ocenie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 października 2021 r., I USK 486/21, LEX nr 3520343 z dnia 22 marca 2022 r., I PSK 11/22, LEX nr 3405597).Kierując się przedstawionymi motywami oraz opierając się na podstawie art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. i art. 42412 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.[SOP][ał]