Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 83/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses severance claim when dismissal stems solely from employer's organizational restructuring.

Numero d'incarto III PK 83/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal regarding a dismissal claim against the Agricultural Real Estate Agency. The plaintiff argued for severance pay based on a company regulation, claiming the dismissal was due to employer-initiated reasons. The court determined that the sole cause of dismissal was the employer's decision to refresh the workforce, which falls exclusively under employer-side reasons. Consequently, the statutory right to severance pay was not triggered, and the case was remanded for a new ruling on costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o grupowych zwolnieniach; § 15 ust. 2 regulaminu wynagradzania: The right to severance pay under the collective dismissal act arises only when the sole cause of termination is unrelated to the employee, whereas compensation under internal regulations applies only when the cause relates to the employer.

Parole chiave

Generato dall'IA
group dismissals act severance pay entitlement employer side reasons organizational restructuring cassation appeal dismissal workplace compensation termination causation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o grupowych zwolnieniach z dnia 13 marca 2003 r.
podstawie art. 8 w związku z art.
§ 15 ust. 2 i 3 regulaminu wynagradzania Agencji Nieruchomości Rolnych
art. 39815 k.p.c.
Z tego względu na podstawie art. 39815 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
art. 39815 k.p.c
Z tego względu na podstawie art. 39815 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PR 319/90 (OSNCP 1992 nr 11, poz. 204)
października 1990 r., I PR 319/90 (OSNCP 1992 nr 11, poz. 204), w którym

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 83/06

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Herbert Szurgacz

w sprawie z powództwa H. G.

przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych w W.

o odszkodowanie i odprawę pieniężną,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 6 grudnia 2006 r.,

skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w L. z dnia 18 lipca 2006 r.,

uchyla

zaskarżony

wyrok

i

sprawę

przekazuje

Sądowi

Okręgowemu w L. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o

kosztach postępowania.

Uzasadnienie

Powódka H. G. w sprawie przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych w W. o

odszkodowanie i odprawę pieniężną wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu

Okręgowego w L. z dnia 18 lipca 2006 r. Zaskarżonym wyrokiem zmieniono wyrok

Sądu pierwszej instancji (zasądzający oba świadczenia) w ten sposób, że oddalono

powództwo.

Swe żądania powódka wywodzi z faktu odwołania jej ze stanowiska zastępcy

dyrektora Oddziału Terenowego strony pozwanej w L. Odprawy domagała się na

podstawie art. 8 w związku z art. 10 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych

zasadach

rozwiązywania

z

pracownikami

stosunków

pracy

z

przyczyn

niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844 ze zm., dalej: ustawa o

grupowych zwolnieniach). Zdaniem powódki prawo do odszkodowania wynika z §

15 ust. 2 i3 obowiązującego u pozwanej regulaminu wynagradzania. Istotą sporu

jest interpretacja dwóch określeń będących przesłankami prawa do dochodzonych

świadczeń. Ustawa o grupowych zwolnieniach w art. 10 ust. 1 przyznaje prawo do

odprawy, gdy rozwiązanie umowy z pracownikiem nastąpiło wyłącznie z przyczyn

jego

niedotyczących,

natomiast

regulamin

wynagradzania

przewiduje

odszkodowanie w razie rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących

pracodawcy.

W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie art. 10 ust. 1 w związku

z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o grupowych zwolnieniach oraz § 15 ust. 2 regulaminu

wynagradzania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Z przepisu art. 10 ust. 1 ustawy o grupowych zwolnieniach wynika wprost,

że w razie rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę zatrudniającego co

najmniej 20 pracowników (co niespornie zachodzi w rozpoznawanej sprawie) z

przyczyn niedotyczących pracownika, to jeżeli przyczyny te były wyłącznym

powodem rozwiązania stosunku pracy, ma on prawo do odprawy z art. 8 tej ustawy.

Natomiast odnoszące się do powódki przepisy § 15 ust. 2 i 3 regulaminu

wynagradzania stanowią:

„2. Pracownikom Agencji, zatrudnionym na stanowiskach innych, niż wymienione w

ust. 1, w razie rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, w

szczególności

zatrudnienia

wskutek

i

odszkodowawcze

zmian

likwidację

w

organizacyjnych

stanowisk

wysokości

pracy,

trzykrotności

powodujących

zmniejszenie

przysługuje

świadczenie

zasadniczego

wynagrodzenia

miesięcznego.

3. Świadczenia określone w ust. 1 i 2 przysługują niezależnie od świadczeń z tytułu

rozwiązani stosunku pracy, przewidzianych w odrębnych przepisach”.

2. Przyczyną odwołania powódki był zamiar strony pozwanej odmłodzenia

kadry przez zwalnianie pracowników mających możliwość przejścia na emeryturę,

do której prawo powódki ustalił ZUS dnia 9 listopada 2004 r.

3. Przyczyna ta leży wyłącznie po stronie pracodawcy. Sąd Najwyższy

podziela w tym zakresie pogląd tegoż Sądu wyrażony w wyroku z dnia 10

października 1990 r., I PR 319/90 (OSNCP 1992 nr 11, poz. 204), w którym

stwierdzono, że przez wyłączny powód uzasadniający rozwiązanie przez

pracodawcę stosunku pracy należy rozumieć sytuacje, w których bez jego

zaistnienia nie zostałaby podjęta indywidualna decyzja o zwolnieniu pracownika. W

rozpoznawanej sprawie dotyczy to decyzji pracodawcy o odmłodzeniu kadry

pracowników.

Z tego względu na podstawie art. 39815 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.