Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 80/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal; teacher transfer within school group without rank change does not require consent under Teacher's Charter.

Numero d'incarto III PK 80/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against a regional court ruling that rejected her claim to be transferred to a gymnasium within a public school group. The plaintiff argued for a specific appointment act and full-time transfer, while the court found her status as a titled teacher already established by the Education Inspectorate in 1990. The court held that transferring a titled teacher between schools in the same group without changing their rank does not require the teacher's consent under the Teacher's Charter. Consequently, the plaintiff's request to confirm a specific appointment and force a transfer was deemed legally unfounded.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 10 ust. 5b Karty Nauczyciela; Art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela: Transferring a titled teacher between schools within the same group without changing their rank does not require the teacher's consent and is not subject to the restrictions of Article 18(1) of the Teacher's Charter.

Parole chiave

Generato dall'IA
Teacher's Charter titled teacher status school group transfer employment relationship consent requirement appointment act full-time hours

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 10 ust. 5b Karty Nauczyciela
stosownie do postanowień art. 10 ust. 5b Karty Nauczyciela z dniem 1 października
art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela
przepis art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela dotyczy przeniesienia na inne stanowisko w
art. 95 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela
mianowanym w rozumieniu art. 95 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela.
art. 14 ustawy Karta Nauczyciela
wskazane (zgodnie z art. 14 ustawy Karta Nauczyciela): stanowisko i miejsce
art. 398 § 14 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, na podstawie art. 398 14
art. 383 k.p.c
przepisu postępowania - art. 383 k.p.c.
art. 3 k.p
pracowników ma Zespół Szkół (art. 3 k.p.), a Szkoła Podstawowa i Gimnazjum

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 80/10

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło (przewodniczący)

SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

SSN Maciej Pacuda

w sprawie z powództwa G. P.

przeciwko Zespołowi Szkół Publicznych […]

o ustalenie treści stosunku pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 czerwca 2011 r.,

skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 23 kwietnia 2010 r.,

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa . P. przeciwko

Zespołowi Szkół Publicznych o: 1. zobowiązanie pozwanego do potwierdzenia na

piśmie faktu przekształcenia się stosunku pracy nawiązanego na podstawie umowy

o pracę na czas nieokreślony w stosunek pracy na podstawie mianowania

stosownie do postanowień art. 10 ust. 5b Karty Nauczyciela z dniem 1 października

2000 r. z uwzględnieniem, że powódka jest zatrudniona na stanowisku nauczyciela

w Gimnazjum; 2. zobowiązanie strony pozwanej do sporządzenia aneksu do Aktu

mianowania sporządzonego według stanu na dzień 1 października 2007 r.; 3.

uznanie, że przeniesienie powódki do pracy w Szkole Podstawowej w Zespole

Szkół jest nieuzasadnione; 4. zobowiązania pozwanego do zatrudnienia powódki

na stanowisku nauczyciela Gimnazjum w Zespole Szkół w pełnym wymiarze godzin

- wyrokiem z dnia 29 stycznia 2010 r. oddalił powództwo i zasądził od powódki na

rzecz pozwanego kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Rejonowy ustalił, że Inspektor Oświaty i Wychowania pismem z dnia 8 maja

1990 r. stwierdził, że powódka z dniem 1 września 1987 r. stała się nauczycielem

mianowanym w rozumieniu art. 95 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela. Powódka

została zatrudniona w Szkole Podstawowej od dnia 31 sierpnia 1997 r. w pełnym

wymiarze godzin na czas określony. Pismem z dnia 29 maja 2000 r. dyrektor

Gimnazjum zwrócił się do dyrektora Szkoły Podstawowej o przeniesienie powódki z

tejże szkoły do Gimnazjum z dniem 1 września 2000 r. na mocy porozumienia

stron. Następnie Zarząd Gminy pismem z dnia 17 lipca 2000 r. nałożył na powódkę

obowiązek podjęcia pracy od 1 września 2000 r. w Szkole Podstawowej w

wymiarze 4/18 etatu w celu uzupełnienia tygodniowego obowiązkowego wymiaru

zajęć. Powódka miała zawarte ze Szkołą Podstawową umowy o pracę na czas

określony od 1 września 2000 r. do 31 sierpnia 2001 r., od 1 września 2001 r. do 31

października 2001 r., od 1 listopada 2001 r. do 31 sierpnia 2007 r. Na mocy

uchwały Rady Gminy z dnia 18 marca 2004 r. został założony Zespół Szkół

Publicznych. Powódka została poinformowana, że z dniem 1 września 2004 r. stała

się nauczycielem Gimnazjum w Zespole Szkół Publicznych. Od 1 wrześnią 2007 r.

został zatrudniony nauczyciel kontraktowy - magister informatyki i techniki, do

nauczania techniki i informatyki i do chwili obecnej uczy tych przedmiotów.

Powódka jest magistrem matematyki, a w gimnazjum jest tylko 14 godzin

matematyki. Z uwagi na to, że jest ona nauczycielem mianowanym, uzupełnia etat

w szkole podstawowej w wymiarze 4 godzin. W ocenie Sądu stosunek pracy z

powódką został nawiązany na podstawie mianowania w rozumieniu ustawy z dnia

26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, gdyż powódka spełniała warunki określone

w art. 10 ust. 2 tej ustawy. Każde następne zatrudnienie powódki odbywało się z

uwzględnieniem faktu, że jest ona nauczycielem mianowanym. Na prośbę powódki

pracodawca pismem z dnia 9 listopada 2009 r. potwierdził, że powódka jest

zatrudniona na podstawie mianowania.

W świetle tych ustaleń w ocenie sądu bezzasadne było żądanie powódki

zobowiązania pozwanego do potwierdzenia na piśmie faktu przekształcenia jej

stosunku pracy nawiązanego na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w

stosunek pracy na podstawie mianowania stosownie do postanowień art. 10 ust. 5b

Karty Nauczyciela z dniem 1 października 2000 r. z uwzględnieniem, że powódka

została zatrudniona na stanowisku nauczyciela w Gimnazjum. Bezzasadne także

zdaniem Sądu jest żądanie zobowiązania strony pozwanej do sporządzenia aneksu

do Aktu mianowania sporządzonego według stanu na dzień 1 października 2007 r.

Powódka przez cały czas była i jest zatrudniona jako nauczyciel mianowany. Jeżeli

chodzi o żądanie powódki w postaci uznania, że przeniesienie powódki do pracy w

Szkole Podstawowej w Zespole Szkół jest nieuzasadnione oraz zobowiązania

pozwanego do zatrudnienia powódki na stanowisku nauczyciela Gimnazjum w

Zespole Szkół w pełnym wymiarze godzin, uznać należało te roszczenia za

nieuzasadnione. Od 2007 r. na skutek zmiany art. 10 ust. 1 Karty Nauczyciela

nauczyciel może być zatrudniony w zespole szkół na podstawie umowy o pracę lub

mianowania. Powódka jak to wyżej ustalono jest zatrudniona w Zespole Szkół

Publicznych na podstawie mianowania.

Na powyższe orzeczenie powódka wniosła apelację.

Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu oddalił apelację powódki. Sąd stwierdził,

że w apelacji powódka domagała się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez:

zobowiązanie pozwanego do wydania jej aktu mianowania, w którym zostanie

wskazane (zgodnie z art. 14 ustawy Karta Nauczyciela): stanowisko i miejsce

pracy: nauczyciel, Zespół Szkół Publicznych, termin rozpoczęcia pracy: 1 września

1997 r., wynagrodzenie lub zasady jego ustalania, typ szkoły, w której pracuje, jako

nauczyciel: Gimnazjum Publiczne; przywrócenie jej do pracy w Gimnazjum w

pełnym wymiarze godzin na stanowisku nauczyciela matematyki i informatyki.

Sformułowane w ten sposób żądanie zostało przez Sąd potraktowane jako jego

zmiana na etapie postępowania apelacyjnego. Taka zmiana zgodnie z art. 383 zd.

1 k.p.c. była niedopuszczalna i oznaczała zakaz badania takiego roszczenia pod

kątem jego merytorycznych podstaw. Ponadto powódka w apelacji zarzucała

naruszenie prawa materialnego art. 18 Karty Nauczyciela mającego istotny wpływ

na treść rozstrzygnięcia. Sąd przyjął, że na tle rozpoznawanego stanu faktycznego

przepis art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela dotyczy przeniesienia na inne stanowisko w

tej samej szkole, dotyczy przeniesienia do innej szkoły, w granicach tej samej

miejscowości, oraz przeniesienia do innej szkoły w innej miejscowości, przy czym w

obu ostatnich przypadkach przeniesienie może nastąpić na to samo lub inne

stanowisko. Istotne przy tym jest, że dotyczy to przeniesienia do innej szkoły, a nie

przeniesienia do innego oddziału tej samej szkoły. Jeżeli dana szkoła ma kilka

oddziałów w danej miejscowości, a nawet w kilku miejscowościach, to przepis art.

18 ust. 1 Karty Nauczyciela ma zastosowanie tylko wtedy, gdy przeniesienie z

jednego oddziału szkoły do innego jej oddziału połączone jest ze zmianą

stanowiska danego nauczyciela. Mając na uwadze fakt, że ubezpieczona była

zatrudniona w Zespole Szkół, wykonywanie pracy w dwóch oddziałach wyżej

wymienionego zespołu tj. szkoły podstawowej i gimnazjum w charakterze

nauczyciela matematyki nie naruszało przepisu art. 18 ust. 1 powołanej ustawy.

Na powyższe orzeczenie powódka wniosła skargę kasacyjną zaskarżając

wyrok Sądu Okręgowego z dnia 23 kwietnia 2010 r. w całości, podnosząc

naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisu art. 18 ust. 1

ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela (j.t. Dz.U. z 2006 r. Nr 97,

poz. 674) polegającą na przyjęciu przez Sąd drugiej instancji stanowiska, że

przeniesienie nauczyciela mianowanego z gimnazjum do szkoły podstawowej

funkcjonujących w ramach zespołu szkół nie jest przeniesieniem do innej szkoły, na

inne stanowisko, w rozumieniu art. 18 ust. 1 wskazanej ustawy oraz naruszenie

przepisu postępowania - art. 383 k.p.c. polegającego na tym, że Sąd Okręgowy w

P. przyjął, że powódka na etapie postępowania apelacyjnego dokonała zmiany

roszczenia, przy czym uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem

doprowadziło do oddalenia apelacji powódki. Wskazując na powyższe powódka

wnosi: o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w całości i

przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania; ewentualnie o

uchylenie w całości poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego z dnia 29

stycznia 2010 r. i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania i

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za wszystkie instancje; ewentualnie, o

uchylenie zaskarżonych wyroków (jak w pkt 1 i 2) i orzeczenie co do istoty sprawy

poprzez: - zobowiązanie pozwanego do wydania aktu mianowania, w którym

zostanie wskazane (zgodnie z art. 14 Karty Nauczyciela): stanowisko i miejsce

pracy: Nauczyciel, Zespół Szkół Publicznych; termin rozpoczęcia pracy: 1 września

1997 r.; wynagrodzenie lub zasady jego ustalania: 2.616 zł; typ (rodzaj) szkoły w

której pracuje nauczyciel: Gimnazjum Publiczne; przywrócenie powódki do pracy w

Gimnazjum w pełnym wymiarze godzin.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona. Sąd Najwyższy podziela pogląd

Sądu drugiej instancji, że Zespół Szkół był pracodawcą powódki. Powstał on z

dniem 18 marca 2004 r. ze Szkoły Podstawowej i Gimnazjum, na podstawie art. 62

ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z art. 62 ust. 2 tej ustawy dyrektor

zespołu jest dyrektorem szkoły w rozumieniu ustawy. Wynika stąd, iż jest on

upoważniony do dokonywania czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w

imieniu pracodawcy będącego jednostką organizacyjną (art. 3 1 § 1 KP). Jednostką

tą jest Zespół Szkół Publicznych, jego dyrektor dokonuje więc tych czynności

wobec nauczycieli Szkoły Podstawowej i Gimnazjum. Zdolność do zatrudniania

pracowników ma Zespół Szkół (art. 3 k.p.), a Szkoła Podstawowa i Gimnazjum

stanowią miejsce (placówkę) wykonywania pracy. Nadto obie te jednostki posiadają

ten sam organ prowadzący - Gminę. Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w

wyroku z dnia 19 kwietnia 1979 r., I PR 16/79 (OSNCP 1979 z. 10, poz. 205,

OSPiKA 1981 z. 1, poz. 19 z glosą Z.Hajna oraz z. 9, poz. 158 z glosą J.Kuleszy),

przyjmując,

że

zespół

opieki

zdrowotnej

będący

samodzielną

jednostką

organizacyjną zespalającą wszystkie lub niektóre placówki służby zdrowia

działające na określonym obszarze, jest pracodawcą w rozumieniu art. 3 k.p.. Nie

są natomiast pracodawcami jednostki organizacyjne wchodzące w skład zespołu,

chyba że w statucie tego zespołu przewidziane są - i w praktyce stosowane - dla

kierowników tych jednostek organizacyjnych uprawnienia do nawiązywania, zmiany

i rozwiązywania stosunku pracy; wówczas są one pracodawcami w rozumieniu

przepisów Kodeksu pracy. Wobec tego ani szkoła podstawowa, ani gimnazjum nie

są odrębnymi jednostkami organizacyjnymi. Jednostką organizacyjną w myśl art. 3 1

§ 1 k.p. jest zespół szkół. Bezsporną okolicznością było to, że w gimnazjum

powódka w ramach pensum przydzielone miała 14 godzin matematyki. Do

uzupełnienia pełnego wymiaru 18 godzin tygodniowo pracodawca zmuszony był

powierzyć powódce 4 godziny w szkole podstawowej. Decyzja ta nie była

sprzeczna, wbrew twierdzeniom powódki, z obowiązującymi przepisami prawa.

Wykonywanie pracy przez powódkę w gimnazjum i szkole podstawowej stwarzało

możliwość podjęcia przez nią pracy w pełnym wymiarze zajęć. Powódka posiadała

kwalifikacje do uzupełnienia brakujących 4 godzin tygodniowo do pełnego pensum

dydaktycznego w szkole podstawowej, a powierzone jej tam obowiązki nie

podlegały ograniczeniom przewidzianym w art. 18 ust. 1 ustawy - Karta

Nauczyciela, bowiem wiązało się z wykonywaniem pracy na takich samych

stanowiskach jakie powódka piastowała w gimnazjum. W niniejszej sprawie nie

został naruszony przepis art. 18 Karty Nauczyciela, skoro jednostką organizacyjną

zatrudniającą powódkę był zespół szkół w skład którego wchodziły dwie placówki

szkolne: szkoła podstawowa i gimnazjum nie mające w świetle przepisów prawa

pracy zdolności zatrudniania pracowników. Strona pozwana przeniosła powódkę

bez wskazywania, że czyni to na podstawie art. 18 Karty Nauczyciela. Ustalony w

niniejszej sprawie stan faktyczny nie jest objęty ani hipotezą i dyspozycją art. 18

Karty Nauczyciela. W myśl art. 18 ust. 1 tej Karty, nauczyciel mianowany może być

przeniesiony na własną prośbę lub z urzędu za jego zgodą na inne stanowisko w tej

samej lub innej szkole, w tej samej lub innej miejscowości, na takie samo lub inne

stanowisko. Przepis ten dotyczy przeniesienia na inne stanowisko w tej samej

szkole, dotyczy przeniesienia do innej szkoły, w granicach tej samej miejscowości,

oraz przeniesienia do innej szkoły w innej miejscowości, przy czym w obu ostatnich

przypadkach przeniesienie może nastąpić na to samo lub inne stanowisko. Istotne

przy tym jest to, że - pomijając przypadek przeniesienia na inne stanowisko, gdyż

nie dotyczy on powódki – przepis ten dotyczy przeniesienia do innej szkoły bądź

innego zespołu szkół, a nie dotyczy przeniesienia do innego oddziału tej samej

szkoły bądź tego samego zespołu szkół. Zespół Szkół Publicznych składał się z

dwóch placówek szkolnych, zatem w niniejszej sprawie przepis art. 18 ust. 1 Karty

Nauczyciela miał by zastosowanie tylko wtedy, gdy przeniesienie z jednej placówki

do drugiej połączone było ze zmianą stanowiska nauczyciela. Takiej zaś zmiany w

przypadku powódki nie było. Ponadto z uwagi na większą stabilność stosunku

pracy nauczycieli zatrudnionych na podstawie mianowania, w porównaniu z

zatrudnieniem „umownym", pracodawca powinien mieć większą swobodę w

„dysponowaniu" jego osobą (większą możliwość przenoszenia go), a to prowadzi

do wniosku, iż zasadniczo nie należy tej swobody ograniczać przez „wiązanie"

miejsca

pracy

nauczyciela

tylko

z

określoną

placówką

danej

jednostki

organizacyjnej. Ten ogólniejszy wzgląd, obok racji wypływających z analizy

językowo-logicznej przepisów art. 18 Karty Nauczyciela, przemawia dodatkowo za

słusznością poglądu, że przenoszenie mianowanych nauczycieli w ramach zespołu

szkół, nawet jeżeli łączy się ze zmianą miejsca wykonywania pracy (ale bez zmiany

stanowiska), nie podlega ograniczeniom przewidzianym w art. 18 ust. 1 Karty

Nauczyciela i może nastąpić bez zgody nauczyciela.

Wskazać należy także, odnosząc się do dalszych zarzutów skargi

kasacyjnej, że treść żądań powódki przedstawionych w apelacji w postaci

zobowiązania pozwanego do wydania jej aktu mianowania, w którym zostanie

wskazane (zgodnie z art. 14 ustawy Karta Nauczyciela): stanowisko i miejsce

pracy: nauczyciel, Zespół Szkół Publicznych, termin rozpoczęcia pracy: 1 września

1997 r., wynagrodzenie lub zasady jego ustalania, typ szkoły, w której pracuje, jako

nauczyciel: Gimnazjum Publiczne; przywrócenie jej do pracy w Gimnazjum Nr 2 w

pełnym wymiarze godzin na stanowisku nauczyciela matematyki i informatyki - nie

była uzasadniona, skoro nie było potrzeby potwierdzania statusu prawnego

powódki jako nauczyciela, bowiem z prawidłowo poczynionych przez Sąd

Rejonowy ustaleń wynikało, że Inspektor Oświaty i Wychowania pismem z dnia 8

maja 1990 r. stwierdził, że powódka z dniem 1 września 1987 r. stała się

nauczycielem mianowanym w rozumieniu art. 96 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela, a

więc z mocy samej ustawy. Każde zatrudnienie powódki odbywało się z

uwzględnieniem faktu, że jest ona nauczycielem mianowanym. Na jej prośbę

pracodawca pismem z dnia 9 listopada 2009 r. potwierdził, że jest ona zatrudniona

na podstawie mianowania, na stanowisku nauczyciela w Zespole Szkół

Publicznych. Wymieniono przy tym typy szkół wchodzące w skład tego Zespołu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, na podstawie art. 398 14

k.p.c., jak sentencji orzeczenia.