Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 8/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of grievance regarding the reduced damage award.

Numero d'incarto III PK 8/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal against a court ruling that halved the employee's liability for stolen company property. The appellant argued the lower court failed to hold the employee fully responsible, but the court noted the appeal only challenged the reduction of damages while accepting the remainder. The court ruled the appeal inadmissible because the appellant had no legal grievance regarding the portion of the judgment that remained unchanged.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 373 k.p.c.; Art. 398 ust. 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant lacks a legal grievance (gravamen) against the judgment, as the appeal must target only the part of the ruling that is unfavorable to the appellant.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal grievance requirement partial judgment appeal employee liability reduction property damage compensation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 373 k.p.c.
Z tych względów na podstawie art. 373 w związku z art.
Art. 398 ust. 1 k.p.c.
373 w związku z art. 398 21 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 404/97
wyrażone w postanowieniu z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC
I CKN 207/97
z dnia 13 sierpnia 1997 r., I CKN 207/97 (niepubl.) i z dnia 5 września 1997 r.,
III CKN 152/97
Supreme Court allows appeal by municipality against administrative contract termination, ruling it has standing and legal interest.
I CKN 1139/97
III CKN 152/97 (LEX nr 50615) oraz wyrok z dnia 20 maja 1999 r., I CKN 1139/97

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 8/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Jerzy Kwaśniewski

w sprawie z powództwa P.H.P "Polski Tytoń" Spółki Akcyjnej

przeciwko B.U.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 lipca 2008 r.,

skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych […]

z dnia 8 listopada 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powód P.H.P „Polski Tytoń” Spółka Akcyjna wniósł w sprawie przeciwko B.

U. pozew o wydanie nakazu zapłaty nakazującego pozwanemu zapłatę 26.628,71

zł z odsetkami liczonymi od tej kwoty od 7 listopada 2004 r. do dnia wniesienia

pozwu.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że pozwany był zatrudniony u strony

powodowej na podstawie umowy o pracę z dnia 1 czerwca 2001 r. na stanowisku

referent

zbytu

–

przedstawiciel

handlowy.

Pozwany

przyjął

na

siebie

odpowiedzialność materialną za szkodę wyrządzoną pracodawcy podpisując dnia 1

czerwca 2001 r. umowę o odpowiedzialności materialnej za powierzone mu mienie.

Nadto w tym samym dniu zawarł umowę o wspólnej odpowiedzialności materialnej,

która nakładała na niego odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną stronie

powodowej do wysokości 50% powstałej szkody. Pozwany w dniu 11 kwietnia 2003

r. wykonując swoje obowiązki pracownicze pozostawił samochód oraz mienie

pracodawcy w nim się znajdujące przed sklepem bez prawidłowego zabezpieczenia

i udał się do klienta. Samochód został skradziony. Pracownik wezwany do

naprawienia szkody odmówił zapłaty kwoty wskazanej przez pracodawcę.

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2007 r., (wydanym po wniesieniu

przez pozwanego sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego przez ten Sąd w dniu 3

lutego 2005 r): I. zasądził od pozwanego B. U. na rzecz powoda kwotę 26.628,71 zł

wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi w stosunku rocznym od dnia 25 lutego

2005 r. do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie powództwo oddalił; III. zasądził

od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.764 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu.

Sąd Okręgowy po rozpoznaniu apelacji pozwanego, zaskarżającego

powyższe orzeczenie w punkcie I, wyrokiem z dnia 8 listopada 2007 r.,: I. zmienił

zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że zasądzoną od pozwanego B.U. na

rzecz P.H.P „Polski Tytoń” Spółki Akcyjnej kwotę w wysokości 26.628,71 zł

zmniejszył do kwoty 13.314,35 zł; II. w pozostałym zakresie apelację oddalił, III.

zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez pozwanego w skardze kasacyjnej

wyłącznie w punkcie pierwszym rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszym rzędzie należy podkreślić, iż Sąd Najwyższy w składzie

rozpoznającym

skargę

kasacyjną

podziela

stanowisko

Sądu Najwyższego

wyrażone w postanowieniu z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC

1998, nr 4, poz. 59, uznając je za aktualne także w odniesieniu do skargi

kasacyjnej, zgodnie z którym nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia

kasacji, gdyż powinna ona być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych

wątpliwości interpretacyjnych.

W przedmiotowej sprawie w skardze kasacyjnej wyraźnie wskazano, iż

zaskarża ona wyrok Sądu Okręgowego jedynie w tej części, w której Sąd obniżył

kwotę zasądzoną wyrokiem Sądu pierwszej instancji. Jedynie z uzasadnienia skargi

wynika, iż skarżący podważa rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji w zakresie w

jakim Sąd ten nie zwolnił pozwanego z obowiązku zapłaty na rzecz powodowej

Spółki całości zasądzonej przez Sąd pierwszej instancji kwoty, a jedynie zmniejszył

ją o połowę. Rzecz jednak w tym, iż cel uzyskania rozstrzygnięcia oddalającego

powództwo pracodawcy w całości, nie może być osiągnięty poprzez zaskarżenie

wyroku Sądu Okręgowego wyłącznie w części obejmującej jego punkt pierwszy.

Rozstrzygnięcie zawarte w tym punkcie stanowi bowiem zmianę wyroku Sądu

pierwszej instancji na korzyść pozwanego, gdyż zasądzoną od pozwanego B. U. na

rzecz P.H.P „Polski Tytoń” Spółki Akcyjnej kwotę w wysokości 26.628,71 zł

zmniejsza do kwoty 13.314,35 zł, a zatem uwzględnia w części apelację

pozwanego pracownika. Rozstrzygnięcie niekorzystne dla wnoszącego skargę, bo

nie uwzględniające jego apelacji co do pozostałej części kwoty zasądzonej od

niego na rzecz pracodawcy, zawarte jest zaś w punkcie drugim wyroku Sądu

drugiej instancji, w którym oddalono jego apelację w pozostałej części. Ten punkt

rozstrzygnięcia Sądu rozpoznającego apelację pracownika nie został jednak przez

niego w skardze kasacyjnej zaskarżony.

Według przeważającego poglądu doktryny warunkiem zaskarżalności

orzeczenia jest interes skarżącego w takim zaskarżeniu, zachodzący w wypadku

tzw. gravamen. Gravamen polega na niezgodności orzeczenia z żądaniem. Dlatego

też przyjąć należy, że interes w zaskarżeniu orzeczenia zachodzący w razie

niezgodności orzeczenia z żądaniem, czyli w wypadku gravamen, stanowi warunek

dopuszczalności zaskarżalności orzeczenia. Oznacza to, że środek zaskarżenia

jest dopuszczalny w zasadzie tylko od orzeczenia niekorzystnego dla strony.

Na stanowisku takim stoi też Sąd Najwyższy, czego wyrazem są np. postanowienia

z dnia 13 sierpnia 1997 r., I CKN 207/97 (niepubl.) i z dnia 5 września 1997 r.,

III CKN 152/97 (LEX nr 50615) oraz wyrok z dnia 20 maja 1999 r., I CKN 1139/97

(OSNC 2000, nr 1, poz. 6). Skarga kasacja wniesiona przez pozwanego w części

dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego, którym obniżona została kwota zasądzona

wyrokiem sądu pierwszej instancji, jest zatem niedopuszczalna i jako taka

podlegała odrzuceniu.

Z tych względów na podstawie art. 373 w związku z art. 398 21 k.p.c.

orzeczono, jak w sentencji.