Supreme Court dismisses claim for damages against former mayor due to lack of causal link to town council's wrongful dismissal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the former mayor's liability for damages claimed by the town office regarding a former secretary's compensation. The court found no causal link between the mayor's past actions and the loss, as the dismissal was legally invalid and executed by the town council, not the mayor. Consequently, the obligation to pay arose from the council's illegal act and the plaintiff's voluntary payment, not the defendant's conduct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAUstawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, art. 18 ust. 1 pkt 3; Kodeks cywilny, art. 115: A defendant bears liability only for normal consequences of their actions, and no liability exists if there is no normal causal link between the defendant's conduct and the damage sustained.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III PK 45/06
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lipca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Beata Gudowska
SSA Jolanta Strusińska-Żukowska
w sprawie z powództwa Urzędu Gminy w D.
przeciwko J.B.
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 lipca 2006 r.,
skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L.
z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt VII Pa …/05,
oddala skargę.
Uzasadnienie
Powód – Urząd Gminy w D. w sprawie przeciwko J. B. o odszkodowanie
wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 7 grudnia 2005
r., VII Pa …/05. Zaskarżonym wyrokiem oddalono jego apelację od wyroku Sądu
pierwszej instancji oddalającego powództwo.
Pozwany był wójtem Gminy D. do dnia 19 listopada 2002 r. Dnia 31
października 2002 r. wypowiedział stosunek pracy sekretarzowi Gminy, który był
zatrudniony na podstawie powołania. Sekretarz nie odwołał się od tego
wypowiedzenia. Następnie dnia 29 listopada tegoż roku rada Gminy odwołała tego
sekretarza ze stanowiska w sposób równoznaczny z rozwiązaniem stosunku pracy
bez wypowiedzenia z jego winy. Skutkiem zaskarżenia przez sekretarza tego
odwołania było zasądzenie na jego rzecz od powodowego Urzędu odszkodowania
w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, nagrody jubileuszowej za 30 lat
pracy i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wraz z odsetkami i
kosztami procesu (wyrok Sądu Rejonowego w C. z 19 września 2003 r., IV P
…/03), Te należności zostały wypłacone przez powodowy Urząd, który zapłacił
sekretarzowi także dodatkowe wynagrodzenie roczne z odsetkami. Odszkodowania
w wysokości równowartości tych wszystkich świadczeń wypłaconych sekretarzowi
dochodzi od byłego wójta powodowy Urząd.
W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie art. 114 w związku z art.
122 i art. 115 k.p. oraz art. 100 § 2 pkt 4 k.p., a także art. 233 § 1 w związku z art.
282 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna jest oczywiście bezzasadna. Oddalając żądania powoda
oba Sądy trafnie wskazały, że nie ma normalnego związku przyczynowego między
bezprawnym zachowaniem pozwanego a powstała szkodą. Wypowiedzenie przez
pozwanego stosunku pracy z powołania było sprzeczne z prawem, gdyż
rozwiązanie stosunku pracy z sekretarzem gminy należy do
kompetencji rady
gminy (art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
jednolity tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591).
Z
przepisu
art.
k.p.
wynika
wprost,
że
pracownik
ponosi
odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z
którego wynika szkoda. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie nie ma nie tylko
normalnego
związku
przyczynowego
między
zachowaniem
pozwanego,
a
obowiązkiem powoda zapłaty sekretarzowi Gminy kwot spornych w niniejszej
sprawie. Obowiązek zapłaty części z nich wynikał bowiem z bezprawnego działania
Rady Gminy – co stwierdził Sąd Rejonowy w powołanej sprawie, a następne
świadczenie zostało przez powoda dobrowolnie wypłacone w czasie, gdy pozwany
nie był wójtem.
Z tych względów na podstawie art. 39314 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.