Supreme Court dismisses teacher's appeal for reinstatement due to lack of obvious merit under Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the teacher's cassation appeal seeking reinstatement to his teaching position. The lower court had rejected the claim, finding the employer's reorganization of the school schedule valid and the dismissal based on objective criteria. The Supreme Court ruled that the appellant's argument regarding the 'obvious merit' of his appeal failed because it relied on a subjective assessment rather than a comprehensive review of the second-instance judgment's reasoning.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal for substantive review unless it meets specific statutory requirements, including the existence of an obvious merit of the appeal which requires a comprehensive evaluation of the lower court's decision rather than a subjective assertion.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III PK 17/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa G. J.przeciwko Szkole Podstawowej […] w H.o przywrócenie do pracy,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R.z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt IV Pa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża powoda kosztami pełnomocnika pozwanego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt IV Pa […], Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. – w sprawie z powództwa G. J. przeciwko Szkole Podstawowej […] w H. o przywrócenie do pracy – oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt IV P […], w którym Sąd Rejonowy oddalił powództwo G. J. (powód domagał się uznania za bezskuteczne dokonanego mu wypowiedzenia umowy o pracę i nakazanie dalszego zatrudnienia na dotychczasowym stanowisku, do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy).Powyższy wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył skargą kasacyjną.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano na przyczynę przyjęcia skargi określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Uzasadniając wskazaną przyczynę przyjęcia skargi przedstawiono, że w sytuacji, gdy „Sądy obu instancji nie określiły na czym miała polegać w rozpoznawanej sprawie reorganizacja planu nauczania w kontekście przyznanych powodowi godzin na świetlicy, to zarzut naruszenia dyspozycji art. 30 § 1 w zw. z art. 45 § 1 k.p. w zw. z art. 27 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela w zw. z art. 91c ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.
Karta Nauczyciela jawi się jako oczywiście uzasadniony. Reorganizacja, o której mowa w wypowiedzeniu ma bowiem charakter fikcyjny, skoro zadania niegdyś przypisane powodowi nadal istnieją i są realizowane przez pozwaną szkołę”.W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona przeciwna wniosła o:
1. wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; z ostrożności procesowej o:
2. oddalenie skargi kasacyjnej;
3. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony w ten sposób, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Nie można jednak uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) – jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – wymagałoby przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06 LEX nr 198531, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035, z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205, z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08).
Podczas, gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274, z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134).
W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, LEX nr 1380967).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyższych wymogów; nie wykazuje, aby w sprawie występował stan „oczywistej zasadności” skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Autor rozpatrywanej skargi twierdzenia o oczywistej zasadności jego skargi określa w założeniu o fikcyjności reorganizacji, o której mowa w wypowiedzeniu dokonanemu skarżącemu – w sytuacji, gdy zadania niegdyś przypisane powodowi (zajęcia na świetlicy) nadal istnieją i są realizowane przez pozwaną szkołę.Taka konstrukcja uzasadnienia wniosku – poza tylko subiektywną oceną stanowiska zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w R.
– nie przedstawia przekonującej argumentacji polemicznej, którą autor skargi wykazałby walor oczywistej zasadności jego skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Przede wszystkim uzasadnienie wniosku nie uwzględnia kompleksowej oceny zasadności roszczeń powoda przez Sąd drugiej instancji, oceny przedstawionej szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd drugiej instancji – w swojej ocenie zasadności dokonanego powodowi wypowiedzenia umowy o pracę – stwierdził, że przyczyna określona przez pozwanego pracodawcę była rzeczywista i znana powodowi.
Pracodawca określił przyczynę dostatecznie konkretną. Sąd drugiej instancji uwzględnił w swojej ocenie kontekst sytuacyjny zaistniały u pozwanego - rezygnacja A. T. z funkcji wicedyrektora i konieczność zwiększenia mu wymiaru godzin nauczania (nauczania matematyki - przedmiotu, którego uczył także powód). Powyższe powodowało zmiany organizacyjne - zmiany planu nauczania. Niemożność pozostawienia powoda w zatrudnieniu wynikała z braku możliwości przydzielenia mu godzin nauczania matematyki. Sąd drugiej instancji stwierdził, że zajęcia w świetlicy niejako uzupełniały zasadniczy czas pracy dydaktycznej powoda - nauczania matematyki.
Przyznawane były aneksem do umowy o pracę w ilości godzin odzwierciedlającej faktyczną potrzebę działającej w Szkole świetlicy. W ocenie Sądu drugiej instancji istotne jest także to, że pozostawienie w zatrudnieniu nauczyciela na 1/18 etatu (do zagospodarowania pozostawała jedna godzina matematyki) nie miałoby dla Szkoły ekonomicznego uzasadnienia. W zatrudnieniu u strony pozwanej pozostali nauczyciele potrzebni do realizacji podstawy programowej a ewentualne godziny pracy w świetlicy uzupełnią ich pensum. Powyższe okoliczności determinowały wybór skarżącego do zwolnienia.
Dokonany wybór uwzględniał kryteria obiektywne, prawdziwe i jasne a zmieniony sposób organizacji miał zapewnić prawidłowe i najbardziej optymalne wykonywanie realizowanych przez Szkołę zadań.Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. (pkt 1.). Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2. ma swoją podstawę w art. 102 k.p.c. aw