Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 165/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding low compensation for death of close relative due to workplace accident.

Numero d'incarto III PK 165/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by plaintiffs seeking higher compensation for their father's death in a workplace accident. The plaintiffs argued the awarded sum was symbolically low given the tragic circumstances, while the defendant contended the amount was appropriate. The court ruled that compensation for the death of a close relative must be assessed individually and that cassation requires proof of a flagrant violation of criteria, which was not demonstrated here.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 385 § 1 k.p.c.; Compensation for the death of a close relative must be assessed individually, and cassation is only admissible if the awarded amount is flagrant or the court's criteria were clearly violated.

Parole chiave

Generato dall'IA
workplace accident compensation death of close relative cassation appeal dismissal flagrant violation criteria individual assessment of damages symbolic compensation labor law liability infortunio sul lavoro

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 385 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Sądu Najwyższy z 7 października 2014 r., I PK 39/14
wyrok Sądu Najwyższy z 5 grudnia 2006 r., II PK 102/06
postanowienie Sądu Najwyższy z 20 czerwca 2011 r., I PK 38/11
I PK 39/14
Supreme Court dismissed appeal on death compensation, ruling no clear error in lower court's award.
II PK 102/06
Supreme Court dismissed cassation appeal regarding civil compensation for occupational disease under Art. 445 § 1 k.c.
I PK 38/11
11; postanowienie Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2011 r., I PK 38/11, niepublikowane).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 165/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa A.D. oraz małoletnich A.D. i P.D.‎przeciwko A.O. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą ,,B.” A.O. w K.‎o zadośćuczynienie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 czerwca 2020 r.,‎skargi kasacyjnej powódek od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R.‎z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt IV Pa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 25 kwietnia 2019 r., IV Pa […] Sąd Okręgowy w R. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w R. z 11 stycznia 2019 r., IV P […] w ten sposób, że zasądził od A.O. (pozwany) prowadzącego działalność gospodarczą pod Firmą ,,B.” A.O. w K. na rzecz A. i P.D. (powódki) kwoty po 15.000 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od 7 października 2014 r., oddalił apelację w pozostałym zakresie i rozstrzygnął o kosztach postępowania.Skargę kasacyjna od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniosły powódki, zaskarżając go w zakresie w odejmującym oddalenie dalej idącej apelacji powódek.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której powódki upatrują w symbolicznej wartości zasądzonego przez Sąd Okręgowy zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w wyniku śmierci ojca w wyniku wypadku przy pracy, który zaistniał z uwagi na nieprawidłowe przygotowanie stanowiska pracy zmarłego (ustawienie kilkusetkilogramowego silnika autobusu na drewnianej palecie), co skutkowało jego przewróceniem się i zmiażdżeniem głowy zmarłego.

Sąd najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Kwestia wyliczania kwoty zadośćuczynienia za krzywdę w postaci śmierci bliskiej osoby była już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego. W orzecznictwie wskazuje się, że przeliczenie krzywdy wywołanej śmiercią bliskiej osoby na pieniądze nie jest rzeczą prostą. Dlatego też każdy przypadek musi być rozważany indywidualnie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy oraz swobodnej oceny sądu. Szczególna rola sądu wynika w tym przypadku także z tego, że ustawodawca nie wskazał na kryteria ustalania wysokości zadośćuczynienia z tytułu śmierci bliskiej osoby (wyrok Sądu Najwyższego z 7 października 2014 r., I PK 39/14, LEX nr 1544220).

W licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że kwestionowanie wysokości zadośćuczynienia jest możliwe jedynie w przypadku, gdy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy jest ono niewspółmiernie nieodpowiednie, czyli albo rażąco wygórowane albo rażąco niskie.W ocenie Sądu Najwyższego, Sąd Okręgowy uwzględnił całokształt okoliczności niniejszej sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku rzeczowo i logicznie wskazał kryteria jakimi kierował się przy ustalaniu wysokości zasądzonego zadośćuczynienia.

W tej sytuacji nie można było przyjąć, że Sąd okręgowy dopuścił się naruszenia w miarkowaniu wysokości zadośćuczynienia.Ponadto Sąd Najwyższy zaznacza, że kwestionowanie wysokości zadośćuczynienia w skardze kasacyjnej wymaga wykazania, że zasądzone w zaskarżonym wyroku zadośćuczynienie jest rażąco nieodpowiednie i nastąpiło oczywiste naruszenie kryteriów jego ustalania (wyrok Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2006 r., II PK 102/06, OSNP 2008 nr 1-2, poz. 11; postanowienie Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2011 r., I PK 38/11, niepublikowane).

Skarżące nie wykazał rażącego naruszenia kryteriów ustalenia wysokości zadośćuczynienia przez Sąd Okręgowy ani nie uzasadniły jego rażącego zaniżenia. Tak więc mając na uwadze, że Sąd Najwyższy może ingerować w kwestii wysokości zasądzonego zadośćuczynienia jedynie w wyjątkowych przypadkach wystąpienia oczywistych i rażących naruszeń należało uznać zaskarżony wyrok za zgodny z prawem. Skarżące nie wykazał bowiem oczywistych naruszeń prawa materialnego lub procesowego, które warunkowałyby uznanie skargi za oczywiście uzasadnioną.

Nie było więc podstaw by zasądzenie zadośćuczynienia za śmierć najbliższej osoby w wysokości 15.000 zł samoistnie umożliwiało przyjęcie, iż doszło do ustalenia rażąco niskiego i nieuzasadnionego ustalenia jego wysokości.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzeka jak w sentencji.