Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III PK 140/16 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed due to monetary value below statutory threshold for labor law cases.

Numero d'incarto III PK 140/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal regarding a mobbing claim because the disputed monetary value was under 10,000 zł. Although the lower court awarded a partial compensation of 6,256.68 zł, the law prohibits cassation appeals in labor property disputes with values below this limit. The court rejected the request for state-funded legal aid costs because the lawyer's actions were futile since the appeal was inadmissible from the outset.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, § 3 k.p.c.: A cassation appeal in labor law property disputes is inadmissible if the value of the subject matter is less than 10,000 zł.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility labor law monetary threshold mobbing compensation claim state funded legal aid value of subject matter

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3982 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach z zakresu prawa pracy o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł.
art. 3986 § 3 w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.
151), wobec czego skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.).
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
Oddalając wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej Sąd Najwyższy zważył, że rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015 r., poz.
art. 3982 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach z zakresu prawa pracy o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł.
art. 3986 § 2 k.p.c
3986 § 3 w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 r., I PZP 3/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia 1997 r., II CZ 88/97
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia 1997 r., II CZ 88/97, OSNC 1998 nr 3, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98
też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999 nr 6, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2000 r., I PZ 86/99
123, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2000 r., I PZ 86/99, LEX nr 460165, czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., II PK 242/06, LEX nr 950403).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., II PK 242/06
123, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2000 r., I PZ 86/99, LEX nr 460165, czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., II PK 242/06, LEX nr 950403).
II PK 242/06
123, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2000 r., I PZ 86/99, LEX nr 460165, czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., II PK 242/06, LEX nr 950403).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III PK 140/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z powództwa G. B. ‎przeciwko Centrum [...] w D. ‎o zadośćuczynienie w związku z mobbingiem,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 września 2016 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. ‎z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII Pa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. oddala wniosek adwokata W.

M. o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu. UzasadnieniePowódka G. B. wnosiła o zasądzenie od pozwanego Centrum […] w D. kwoty 45.000 zł tytułem zadośćuczynienia w związku ze stosowanym wobec niej mobbingiem. Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dnia 4 grudnia 2015 r. zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 6.256,68 zł z ustawowymi odsetkami tytułem zadośćuczynienia (pkt 1), oddalając powództwo w pozostałym zakresie (pkt 2). Od wyroku Sądu pierwszej instancji apelację wniosła jedynie strona pozwana, skarżąc wyrok w części uwzględniającej powództwo.

Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z 6 kwietnia 2016 r. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w pkt 1 i powództwo oddalił. Powódka wywiodła skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji, skarżąc go w całości. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła więc 6.256, 68 zł i tak została określona w skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach z zakresu prawa pracy o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł. Roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia pieniężnego ma charakter majątkowy (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 r., I PZP 3/06, OSNP 2007 nr 11-12, poz. 151), wobec czego skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.).

Oddalając wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej Sąd Najwyższy zważył, że rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015 r., poz. 1801) określa szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc (§1).

Pomoc ta jednak powinna być udzielana zgodnie z wymaganiami stawianymi profesjonaliście (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia 1997 r., II CZ 88/97, OSNC 1998 nr 3, poz. 40). W niniejszej sprawie „pomoc prawna" udzielona powódce polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej niespełniającej - jak to już wyjaśniono - podstawowego warunku jej dopuszczalności, jaką jest minimalna wartość przedmiotu zaskarżenia, co spowodowało konieczność jej odrzucenia na posiedzeniu niejawnym. Te okoliczności, w ocenie Sądu Najwyższego, upoważniają do wniosku, że czynności podjęte przez adwokata ustanowionego przez Sąd nie miały charakteru pomocy prawnej, o jakiej mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., a zatem brak jest podstaw, aby przyznać adwokatowi ze środków Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999 nr 6, poz. 123, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2000 r., I PZ 86/99, LEX nr 460165, czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., II PK 242/06, LEX nr 950403).

Z tych wszystkich względów należało postanowić jak w sentencji.