Supreme Court dismisses appeal against refusal to provide judgment reasoning due to late filing after defense counsel participation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense attorney's appeal against the appellate court's refusal to grant the defendant's request for a written judgment reasoning. The defendant, represented by appointed counsel who participated in the appeal hearing, filed the request for reasoning after the statutory deadline had expired. The court held that the defense attorney's participation did not extend the deadline for requesting reasoning, as the obligation to act ends upon the conclusion of proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 422 § 3 k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.; Art. 84 § 2 k.p.k.: The appointment of defense counsel does not extend the time limit for requesting a written judgment reasoning, which runs from the date of service if the accused was absent despite a request for counsel.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 90/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie G. Z. skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 lutego 2017 r., zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącej V Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 listopada 2017 r., odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt V Ka …/16 p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIESąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt V Ka …/16, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K …/13, skazujący trzech oskarżonych, w tym G. Z. za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. W rozprawie odwoławczej pozbawiony wolności oskarżony nie wziął udziału (pouczony o takiej możliwości, nie złożył wniosku o doprowadzenie go na rozprawę), natomiast uczestniczył w niej jego obrońca wyznaczony z urzędu. W dniu 5 października 2016 r. aktualnie skazany G.
K. złożył w administracji zakładu karnego wniosek o wysłanie mu „sentencji wyroku” wydanego przez Sąd odwoławczy, niezależnie od tego na rozprawie wydano zarządzenie o doręczeniu mu odpisu wyroku, co nastąpiło 17 października 2016 r. (k. 1746). Następnie, w dniu 18 października 2016 r. skazany złożył wniosek o wysłanie mu wyroku wraz z uzasadnieniem.Zarządzeniem z dnia 9 listopada 2017 r. Przewodnicząca V Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. na podstawie art. 422 § 3 w zw. z art. 457 § 2 k.p.k. odmówiła przyjęcia wniosku, wskazując, że został złożony po upływie ustawowego terminu oraz że nie ma w tym wypadku zastosowania przepis art. 422 § 2a k.p.k., bowiem skazany korzystał z pomocy obrońcy z urzędu i nie wnosił o doprowadzenie go na termin rozprawy odwoławczej.
Zarządzenie to zażaleniem zaskarżył w całości obrońca skazanego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zarządzenia, a to art. 422 § 1 k.p.k. w zw. z art. 84 § 1 k.p.k. i art. 16 § 2 k.p.k. poprzez niezasadną odmowę przyjęcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w stosunku do G. Z. wobec jego złożenia po upływie ustawowego terminu w sytuacji, gdy prawidłowa wykładnia naruszonego przepisu wskazuje, że obowiązek działania obrońcy z urzędu kończy się z chwilą uprawomocnienia wyroku, a zatem powoduje sytuację, iż oskarżony pozostaje po uprawomocnieniu się wyroku bez obrońcy, a zatem należy mu udzielać niezbędnych pouczeń, w tym o zmianach w przepisach dotyczących sposobu doręczania wyroków, a brak takiego pouczenia nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania.
Podnosząc ten zarzut, autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyjęcie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wniesionego przez G. Z .Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne, jakkolwiek ma rację jego autor, gdy podnosi, iż w zaskarżonym zarządzeniu wyrażono, w kontekście art. 422 § 2a k.p.k., błędny pogląd co do korzystania przez skazanego z pomocy obrońcy. Istotnie, fakt, że obrońca z urzędu skazanego wziął udział w rozprawie odwoławczej nie może przesłaniać okoliczności, iż z chwilą wydania wyroku skazany nie mógł być traktowany jako nadal posiadający obrońcę, bowiem zgodnie z art. 84 § 2 k.p.k. (ten przepis powinien zostać przywołany w zażaleniu) wyznaczenie obrońcy z urzędu nakłada na niego obowiązek podejmowania czynności procesowych tylko do prawomocnego zakończenia postępowania.
Tym niemniej należy zauważyć, że według art. 422 § 2a k.p.k. termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku biegnie oskarżonemu od daty doręczenia mu wyroku wtedy, gdy oskarżony nie tylko nie ma obrońcy, ale też pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok, nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku. Jak wcześniej wspomniano, takiego wniosku skazany nie złożył. Trzeba też zaznaczyć, że chodzi o takie doręczenie wyroku, do którego sąd był zobowiązany, tymczasem w niniejszej sprawie, w której akt oskarżenia wpłynął do sądu przed 1 lipca 2015 r., wydana na rozprawie decyzja o doręczeniu G.
K. wyroku nie miała umocowania prawnego, wobec wcześniejszej zmiany art. 100 § 3 k.p.k.Ma rację skarżący, że procesowe realia przedmiotowej sprawy są takie, iż w toku jej rozpoznania miały miejsce zmiany proceduralne, w tym dotyczące doręczania wyroku. Zarazem obrońca nie neguje, iż w tym względzie mają zastosowanie przepisy nowe, jednak podkreśla, że w takim wypadku na podstawie art. 16 § 2 k.p.k. należy – w miarę potrzeby – udzielić stronom informacji o zmianie zasad doręczania wyroku oraz że Sąd powinien tak postąpić w przypadku G.
K., który nie powinien ponosić konsekwencji braku pouczenia. Rzecz jednak w tym, że ta argumentacja (inną sprawą jest, że zdaje się pomijać rolę obrońcy w procesie) nie podważa prawidłowości wydanego zarządzenia, które opiera się na niekwestionowanym ustaleniu, iż stosowny wniosek skazany złożył po upływie ustawowego terminu, co w świetle powołanych w zarządzeniu przepisów musiało skutkować odmową przyjęcia wniosku. Nie jest za to wykluczone, że wspomniana argumentacja odniosłaby skutek, gdyby została przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. kc