Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 85/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against appellate court's refusal to accept a late request for retrial.

Numero d'incarto III KZ 85/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's order refusing to accept a late request for a retrial. The appellant argued for a retrial based on a legal error, but the appellate court correctly noted that such a request was barred by the one-year time limit for initiating proceedings on the appellant's detriment. The Supreme Court upheld this decision, ruling that the late submission constituted an inadmissible appeal under the relevant procedural code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 542 § 5 k.p.k.; Art. 547 § 1 k.p.k.: A request for a retrial initiated after the expiration of the one-year period following the final judgment is inadmissible, and appeals against orders refusing such requests are not permitted.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial procedure one year time limit inadmissible appeal appellate court order procedural bar

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 542 § 5 k.p.k.
Oznacza bowiem odpowiedzialność karną za występek – a zgodnie z treścią art. 542 § 5 k.p.k. niedopuszczalne jest wznowienie z urzędu postępowania na niekorzyść oskarżonego po upływie roku od daty uprawomocnienia się orzeczenia, co nastąpiło w niniejszej sprawie 29 listopada 2012 r.
Art. 547 § 1 k.p.k.
Jednocześnie, z uwagi na treść art. 547 § 1, musiał odmówić jego przyjęcia – albowiem przepisy nie dopuszczają zażalenia od postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania, wydanego przez sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy.
art. 254 § 3 k.p.k
II AKo (…) Sąd Apelacyjny w (…) stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania w trybie art. 254 § 3 k.p.k., gdyż zastosowana przez Sądy orzekające w sprawie kwalifikacja prawna czynu – tj.
art. 542 § 5 k.p.k
Oznacza bowiem odpowiedzialność karną za występek – a zgodnie z treścią art. 542 § 5 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 85/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Buliński w sprawie S. S., skazanego z art. 286 § 1 kk. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 18 stycznia 2017 r. zażalenia na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt II Ako (…) o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie z dnia 12.10.2016 r. o stwierdzeniu braku podstaw do wznowienia postępowania z urzędu p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

S. S. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 25 lipca 2011 r. sygn.. akt. II K (…) z art. 286 § 1 kk. w zw. z art. 270 § 2 kk. w zw. z art. 11 § 2 kk. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 150 stawek dziennych, przy czym wysokość stawki ustalono na 20 zł. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 29 listopada 2011 r. sygn. XI Ka (…). Pismem z dnia 1 sierpnia 2016 r. S. S. wskazał na konieczność wznowienia z urzędu przez Sąd Apelacyjny w (…) postępowania w przedmiotowej sprawie z uwagi na wystąpienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej – tj. art. 439 § 1 pkt. 4 k.p.k., w związku z przyjęciem błędnej kwalifikacji prawnej popełnionego przez niego czynu.

Postanowieniem z dnia 12 października 2016 r. w sprawie sygn. akt. II AKo (…) Sąd Apelacyjny w (…) stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania w trybie art. 254 § 3 k.p.k., gdyż zastosowana przez Sądy orzekające w sprawie kwalifikacja prawna czynu – tj. art. 270 § 2 kk. - nawet jeśli błędna, jest korzystniejsza dla skazanego. Oznacza bowiem odpowiedzialność karną za występek – a zgodnie z treścią art. 542 § 5 k.p.k. niedopuszczalne jest wznowienie z urzędu postępowania na niekorzyść oskarżonego po upływie roku od daty uprawomocnienia się orzeczenia, co nastąpiło w niniejszej sprawie 29 listopada 2012 r.

Dnia 19 października 2016 r. do Sądu Apelacyjnego w (…) wpłynęło pismo procesowe, w którym S. S. wniósł o zmianę postanowienia z dnia 12 października 2016 r. Pismo to, z uwagi na treść petitum, zostało uznane za zażalenie i poddane kontroli dopuszczalności formalnej, w wyniku czego Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) odmówił jego przyjęcia. W piśmie z dnia 2 listopada 2016 r. S. S. zaskarżył zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie z dnia 12.10.2016 r. o stwierdzeniu braku podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, zarzucając mu arbitralność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie z dnia 2 listopada 2016 r. na zarządzenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zastępca Przewodniczącego słusznie uznał pismo procesowe z dnia 19 października 2016 r. za środek odwoławczy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 października 2016 r. w sprawie sygn. akt. II AKo (…), ponieważ autor wnosił w nim o zmianę zapadłego orzeczenia. Jednocześnie, z uwagi na treść art. 547 § 1, musiał odmówić jego przyjęcia – albowiem przepisy nie dopuszczają zażalenia od postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania, wydanego przez sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy.

Z powyższych względów, należało orzec jak we wstępie.