Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 82/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for late filing due to misinterpretation of statutory time limit rules.

Numero d'incarto III KZ 82/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to accept a request for retrial. The appellant argued that a one-day delay was negligible and that the seven-day deadline should exclude non-working days, but the court found no legal basis for this interpretation. Consequently, the appeal was rejected because it was filed after the statutory deadline had expired.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 123 k.p.k.; Art. 120 § 2 k.p.k.: A time limit expires on the last day unless it falls on a non-working day, in which case it extends to the next day; a party's belief that non-working days are excluded does not extend the deadline if the notice did not specify 'working days'.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline non-working days time limit calculation retrial request appeal dismissal legal notice statutory interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 123 k.p.k.
Zgodnie z art. 123 k.p.k. do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin, natomiast jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia.
art. 120 § 2 k.p.k.
akt II AKo (...)] na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia przedmiotowego wniosku.
art. 118 k.p.k
akt II Ko (…) (tak wynika z uzasadnienia jego pisma zatytułowanego jako wniosek o unieważnienie orzeczenia, natomiast intencja wznowienia postępowania odczytywana na podstawie art. 118 k.p.k.
art. 120 § 2 k.p.k
akt II AKo (...)] na podstawie art. 120 § 2 k.p.k.
art. 123 k.p.k
Zgodnie z art. 123 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 82/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 grudnia 2016 r. zażalenia G. D.na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Sądu Apelacyjnego z dnia 22 października 2016 r., sygn. akt II AKo (…), o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sąd Okręgowego w W. z dnia 5 grudnia 2015 r., II Ko (…), postanowił: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIEG. D. pismem z dnia 14 lipca 2016 r. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt II Ko (…) (tak wynika z uzasadnienia jego pisma zatytułowanego jako wniosek o unieważnienie orzeczenia, natomiast intencja wznowienia postępowania odczytywana na podstawie art. 118 k.p.k. wynika z ostatniego akapitu pisma). Wnioskodawcy nie przydzielono pełnomocnika z urzędu, w związku z czym wezwano go do uzupełnienia braku formalnego jego wniosku przez sporządzenie go i podpisanie przez adwokata.

Wobec braku wywiązania się z tego obowiązku, zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 30 września 2016 r. [sygn. akt II AKo (...)] na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia przedmiotowego wniosku. Zarządzenie zawierało pouczenie o prawie do odwołania. G. D. wniósł zażalenie na to zarządzenie, wskazując m.in. na błędy zawarte w orzeczeniu Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 grudnia 2008 r., a nadto kwestionując brak przyznania mu pełnomocnika z urzędu.Powyższe zażalenie nie zostało przyjęte, z uwagi na to, że zostało złożone po terminie [zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 22 października 2016 r., sygn. akt II AKo (...)].

Od tego zarządzenia zażalenie (choć formułuje je jako wniosek o przywrócenie terminu) wniósł G. D. wskazując, że uchybił terminowi jedynie o 1 dzień oraz nie zrozumiał pouczenia i był przekonany, że 7 dniowy termin oblicza się z pominięciem dni wolnych od pracy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 123 k.p.k. do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin, natomiast jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia.

W niniejszym przypadku błąd wnioskodawcy polegał zapewne na tym, że uznał dzień wolny od pracy za niewliczany do terminu niezależnie od tego, czy wyznacza on koniec 7 dniowego terminu, czy nie. W pouczeniu, które dołączone było do zarządzenia z dnia 30 września 2016 r. wprawdzie nie zacytowano brzmienia przepisu art. 123 k.p.k., lecz nie posłużono się także zwrotem „w terminie 7 dni roboczych” albo synonimicznym. Stąd przekonanie wnioskodawcy nie było uzasadnione. Nie oznacza to jednak zamknięcia drogi wnioskodawcy do wznowienia postępowania, którego się domaga.

Nie oznacza to jednak zamknięcia drogi wnioskodawcy do ponownego złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wystarczy, że wniosek taki zostanie złożony w przewidzianej przepisami prawa formie – tj. zostanie sporządzony i podpisany przez adwokata. Wobec powyższego należało orzec jak na wstępie. r.g.