Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 81/12 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed because the defendant filed the appeal after the strict 30-day statutory deadline expired.

Numero d'incarto III KZ 81/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the Chief Judge's order refusing to accept a criminal appeal. The defendant argued that the appeal was valid despite being filed late, claiming the document was not a proper appeal but rather a protest against an unjust verdict. The court ruled that the appeal was clearly filed after the mandatory 30-day period following service of the judgment, and no valid excuse for the delay was provided.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k.; The appeal must be filed within the strict 30-day period; any filing after this deadline is ineffective unless a valid excuse is proven.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal appeal statutory deadline strict time limit ineffective filing procedural default

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k.
285).Należy zauważyć, że przewidziany przepisem art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k. termin wniesienia kasacji jest terminem zawitym, co oznacza, że czynność podjęta z uchybieniem tego terminu jest bezskuteczna.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 81/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie A. K.‎skazanego z art. 157 § 2 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 listopada 2012 r.,‎zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego . Wydziału Karnego Sądu Okręgowego z dnia 17 września 2012 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 kwietnia 2012 r. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEW zażaleniu złożonym na przytaczane na wstępie zarządzenie skarżący A.

K. podnosi, że „nie odgrywa roli termin" wniesienia przez niego kasacji, a właściwie szeregu pism procesowych, z których wynikało, iż wydanie wobec niego, jako osoby niewinnej, („niezgodnego z prawdą") wyroku skazującego stanowiło przestępstwo, naruszające dobro wymiaru sprawiedliwości i znieważające Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści zażalenia można wyczytać, że skazanemu chodzi o spowodowanie kasacyjnej kontroli wyroku Sądu Okręgowego, traktowanego przez niego jako „nieważny".Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie może zostać uwzględnione.W rozważanym piśmie procesowym nie podnosi się żadnego sensownego argumentu zdolnego zwalczyć zajęte w zaskarżonym zarządzeniu stanowisko, że pismo procesowe skazanego A. K., potraktowane jako kasacja, zostało przez niego wniesione po upływie przewidzianego ustawą, 30- dniowego terminu, liczonego od daty doręczenia odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem. Fakt przekroczenia tego terminu przez skazanego nie nasuwa wątpliwości, skoro rzeczony odpis wyroku z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 30 kwietnia 2012 r. (notatka urzędowa - k. 291), a pismo procesowe, w którym najwcześniej zakwestionował zasadność tego wyroku zostało przez niego złożone (pod adresem Prezesa Sądu Okręgowego w O.) w dniu 8 czerwca 2012 r. (k. 247), kolejne zaś w dniu 20 czerwca 2012 r. (k. 233, por. też k. 285).Należy zauważyć, że przewidziany przepisem art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k. termin wniesienia kasacji jest terminem zawitym, co oznacza, że czynność podjęta z uchybieniem tego terminu jest bezskuteczna.

W przedstawionej powyżej sytuacji, Przewodniczący Wydziału miał więc obowiązek odmówić przyjęcia wniesionej przez skazanego skargi kasacyjnej, zważając i na to, że w pismach procesowych - poza własną oceną skarżącego co do braku znaczenia dochowania terminu - nie wskazano żadnej przyczyny usprawiedliwiającej jego przekroczenie.Z tych zatem względów, nie znajdując podstaw do podważenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.