Supreme Court dismisses appeal for restoring a time limit due to lack of independent cause and formal defects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the convicted person's appeal against the District Court's refusal to restore a procedural time limit. The convicted person argued that his absence from the appellate hearing was due to severe mental illness and thyroid issues, yet he had previously engaged in extensive correspondence regarding court costs. The court ruled that the convicted person failed to prove the delay was caused by independent circumstances beyond his control, as his lawyer actively participated in the proceedings and he had demonstrated awareness of the case through his own actions.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 126 § 1 k.p.k.; art. 122 § 1 k.p.k.: A request to restore a time limit is inadmissible if the party fails to demonstrate that the delay resulted from independent causes and that the party could not have prevented the breach despite exercising due diligence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 77/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie R. T. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2015 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 8 września 2015 r., sygn. akt II Ka 974/14 o nieuwzględnieniu wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II Ka 974/14 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIEZażalenie skazanego nie jest trafne i nie zasługuje na uwzględnienie.W przedmiotowej sprawie koniecznym jest przytoczenie pokrótce okoliczności faktycznych, które legły u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia.Na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego R.T. od wyroku Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt II K 416/14, Sąd Okręgowy w Zamościu wyrokiem z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn. akt II Ka 974/14, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie uznając apelację za oczywiście bezzasadną.
Jak wynika z protokołu rozprawy apelacyjnej skazany będąc prawidłowo zawiadomionym o jej terminie nie stawił się. Przed Sądem odwoławczym był reprezentowany przez aplikantkę adwokacką M. Z. występującą z substytucji adw. S. S. (k. 136). Skazany w dniu 1 kwietnia 2015 r. nadesłał do Sądu wniosek odnośnie kosztów sądowych i od tego momentu prowadził bogatą korespondencję z właściwym Sądem dotyczącym tego aspektu sprawy (k. 144 i n.). W dniu 21 kwietnia 2015 r. (k. 160) nadesłał do Sądu Okręgowego pismo zatytułowane „sprzeciw”, z którego wynikało, iż żąda przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia, albowiem chciałby złożyć w tej sprawie kasację.
W rzeczonym wniosku podniósł, iż nie jest zadowolony z obrony przez substytuta, gdyż nie miał on świadomości, że od wielu lat zmaga się z chorobą dwubiegunową oraz pozbawieniem tarczycy, co powoduje ciągłą zmienność nastrojów, a ta okoliczność w jego odczuciu prowadziłaby do umorzenia postępowania.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II Ka 974/14.
Z treścią tego postanowienia nie zgodził się skazany.Na podstawie przytoczonych powyżej okoliczności faktycznych – niezależnie od tego, co twierdzi skarżący – decyzja Sądu Okręgowego była w pełni uprawniona. Zgodnie z treścią art. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana. Bezspornym jest także, że niedopełnienie tego warunku stanowi brak formalny wniosku o przywrócenie terminu, który stosownie do treści art. 122 § 1 k.p.k. powoduje, że czynność procesowa dokonana po upływie tego terminu jest bezskuteczna.
Merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu zawitego, np. do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, musi poprzedzać badanie spełnienia warunków formalnych tego wniosku, w tym zachowania siedmiodniowego terminu zawitego od ustania przeszkody uniemożliwiającej jego zgłoszenie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., III KZ 43/14, LEX nr 1493988). Warunkiem przywrócenia terminu zawitego jest więc uznanie, że owo niedotrzymanie nastąpiło z przyczyn od wnioskodawcy niezależnych.
Wnioskujący musi wiec wykazać, że uchybienie przedmiotowemu terminowi nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, którym przy dołożeniu należytej staranności nie mógłby przeciwdziałać dokonując wymaganej czynności. Jak trafnie skonstatował Sąd Okręgowy, R. T. w złożonym wniosku, nie przedstawił żadnych racjonalnych argumentów i okoliczności, które w przekonywający sposób wyjaśniałby uchybienie zawitemu terminowi. Wprawdzie nie był on obecny na terminie rozprawy apelacyjnej, jednakowoż był reprezentowany przez obrońcę, który – wbrew jego twierdzeniom - aktywnie uczestniczył w jej przebiegu.
Nadto, wnioskować należy, że skoro sam podejmował czynności procesowe w sprawie zasądzonych kosztów sądowych, to tym samym miał świadomość treści wydanego wyroku, ale także sposobu jego zaskarżenia. Takiej oceny nie są w stanie skutecznie podważyć przedstawiane przez skazanego w zażaleniu argumenty, ale także te dotyczące jego rzekomej choroby.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na sentencji postanowienia.