Supreme Court dismissed appeal against refusal of personal cassation due to formal defect and lack of legal grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower court's order refusing the defendant's personal cassation appeal. The defendant initially submitted a letter treated as a personal cassation, which was rejected due to formal defects and a subsequent opinion from a court-appointed lawyer stating no legal grounds existed for the appeal. The defendant failed to appoint a chosen lawyer within the 30-day period to draft and file the cassation despite being informed of this right. The court ruled that the appeal was inadmissible because the statutory requirement for a lawyer-signed cassation was not met and the defendant's arguments regarding procedural errors in the final judgment could not override this formal deficiency.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 526 § 2 k.p.k.; The personal cassation must be drafted and signed by a lawyer or representative; if no legal grounds exist, a court-appointed lawyer's opinion stating this, combined with a 30-day notice to appoint a chosen lawyer, renders a subsequent personal submission inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 74/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie Z. D. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2016 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Sądu Okręgowego w R. z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt V Ka (…), w przedmiocie odmowy przyjęcia osobistej kasacji skazanego, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIEW dniu 28 czerwca 2016 r. do Sądu Okręgowego w R. wpłynęło pismo Z.
D. , które potraktowano jako osobistą kasację wraz z wnioskiem o wyznaczenie temu skazanemu obrońcy z urzędu dla postępowania kasacyjnego. Po uzupełnieniu braku formalnego powyższego wniosku, wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu, który złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia kasacji w niniejszej sprawie. O powyższym Sąd Okręgowy w R. poinformował Z.D., pouczając go przy tym, że przysługuje mu prawo do ustanowienia obrońcy z wyboru celem sporządzenia i wniesienia kasacji w terminie 30 dni od daty doręczenia mu tegoż pouczenia.
Pomimo tego, Z. D. nie złożył we wskazanym terminie kasacji sporządzonej i podpisanej przez obrońcę z wyboru. W związku z powyższym, wskazanym wcześniej zarządzeniem z dnia 21 września 2016 r., odmówiono skazanemu przyjęcia jego osobistej skargi.Na zarządzenie to zażalenie w terminie złożył Z.D. Wskazał w nim, że sporządzona przez obrońcę wyznaczonego mu z urzędu opinia jest „dalece niezadawalająca”, a przy tym Sądy orzekające w prawomocnie zakończonym procesie dopuściły się jego zdaniem szeregu uchybień. Z. D. podał również, że nie popełnił przypisanych mu prawomocnie przestępstw.
W konkluzji skarżący wniósł o „wnikliwe i bardzo skrupulatne przeanalizowanie jego sprawy”.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Zażalenie to jest całkowicie niezasadne i jako takie nie mogło zostać uwzględnione. W pełni prawidłowo odmówiono bowiem przyjęcia osobistej kasacji skazanego.Przepis art. 526 § 2 k.p.k. wyraźnie stanowi, że kasacja stron powinna być sporządzona i podpisana przez obrońcę lub pełnomocnika. W sprawie niniejszej, wobec treści opinii obrońcy wyznaczonego z urzędu o braku podstaw prawnych do sporządzenia i wniesienia kasacji, prawidłowo poinformowano Z.
D. o stanowisku zawartym w tej opinii i pouczono o przysługującym mu prawie do ustanowienia obrońcy z wyboru celem sporządzenia i wniesienia tej skargi w terminie 30 dni od doręczenia powyższej opinii wraz z pouczeniem (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lutego 2002 r., III KZ 87/01, LEX nr 51806, z dnia 6 maja 2008 r., II KZ 16/08, LEX nr 393947, czy z dnia 18 listopada 2009 r., II KZ 54/09, LEX nr 533584). Powyższe pouczenie skazany odebrał w dniu 4 sierpnia 2016 r. Pomimo tego we wskazanym 30-dniowym terminie do Sądu Okręgowego w R. nie wpłynęła kasacja sporządzona i podpisana przez obrońcę skazanego z wyboru.
Dlatego też zaskarżonym zarządzeniem w pełni prawidłowo odmówiono przyjęcia osobistej kasacji skazanego.Oceny tej nie może zmienić wniesione obecnie przez skarżącego zażalenie i podawana w nim argumentacja. Wyznaczenie skazanemu obrońcy z urzędu nie ma bowiem na celu zaspokojenia jego oczekiwań związanych z wniesieniem kasacji, lecz spowodowanie, aby fachowy podmiot rozważył, czy in concreto wystąpiły podstawy do wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Zapewnienie skazanemu pomocy prawnej z urzędu nie musi więc w każdym wypadku oznaczać sporządzenia i wniesienia kasacji w jego sprawie.
Pomoc ta – jak w sprawie niniejszej - może zostać zrealizowana także poprzez sporządzenie przez takiego obrońcę opinii o braku podstaw do sporządzenia kasacji, gdy takowych on się nie dopatruje. Zauważyć tu przy tym trzeba, że podstawy kasacji są ściśle, i stosunkowo wąsko określone przepisami prawa procesowego. W sprawie tej nie stwierdzono przy tym, aby wyznaczony z urzędu obrońca niewłaściwie zrealizował nałożone nań obowiązki procesowe. Po zapoznaniu się z aktami sprawy sporządził on bowiem obszerną opinię, którą złożył następnie Sądowi Okręgowemu w R.Nie można też zapominać, że kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku objętego domniemaniem prawidłowości przyjętych w nim ustaleń faktycznych.
Podnoszenie obecnie w zażaleniu, że doszło do rzekomych uchybień w procedowaniu Sądów orzekających w prawomocnie zakończonym procesie oraz wskazywanie przez skarżącego, że nie popełnił przypisanych mu przestępstw nie może przynieść zakładanego przez niego efektu. Okoliczności te w żadnej mierze nie podważają bowiem prawidłowości zaskarżonego zarządzenia.Mając na uwadze wcześniejsze wywody, zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia osobiście sporządzonej i podpisanej przez skazanego kasacji jest prawidłowe w następstwie uznania, że to pismo procesowe dotknięte jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie mu biegu.
Jako że zarządzenie to wydano zgodnie z prawem, Sąd Najwyższy utrzymał je w mocy.Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.