Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 73/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against denial of time extension for serving judgment to detained defendant.

Numero d'incarto III KZ 73/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the District Court's decision to reject the defendant's request for an extended deadline to receive the appellate judgment. The defendant, while detained, failed to request her presence at the appellate hearing and did not file a timely request for the judgment's service, despite being properly notified of the hearing date. The court ruled that since she had a defense attorney present at the hearing and did not request her absence, the statutory deadline for requesting service began on the day the judgment was pronounced, and her delay was not excusable.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 2a k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.: The obligation of the appellate court to serve a judgment on a detained defendant arises only if the defendant was absent from the hearing despite requesting attendance and had no defense attorney present.

Parole chiave

Generato dall'IA
detained defendant service of judgment time limit extension defense attorney presence appellate procedure procedural default Kodeks postępowania karnego

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 422 § 2a k.p.k.
W tej sytuacji musiała znaleźć zastosowanie norma z art. 422 § 2a k.p.k. (w zw.
art. 457 § 2 k.p.k.
z art. 457 § 2 k.p.k.), w rezultacie czego termin do złożenia wniosku o doręczenie wyroku oraz sporządzenie na piśmie i doręczenie jego uzasadnienia rozpoczął swój bieg z dniem ogłoszenia wyroku przez Sąd II instancji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanej A.
art. 451 k.p.k.
została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy odwoławczej, oraz pouczona o treści art. 451 k.p.k. (k.
art. 419 § 1 k.p.k.
Zgodnie bowiem z art. 419 § 1 k.p.k., niestawiennictwo strony na ogłoszenie wyroku – niezależnie od przyczyny niestawiennictwa, a więc także w wypadku niedoprowadzenia oskarżonego pozbawionego wolności – nie stoi na przeszkodzie jego ogłoszeniu.
art. 126 § 1 k.p.k.
Takie jednak uzasadnienie w żaden sposób nie stanowi przesłanki, o której mowa w art. 126 § 1 k.p.k. i nie może być podstawą do przywrócenia tego terminu.W tej sytuacji należało uznać, że postanowienie Sądu Okręgowego w G.
art. 534 § 1 k.p.k
akt III KZ 73/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka na posiedzeniu w trybie art. 534 § 1 k.p.k.
art. 126 § 3 k.p.k
z art. 126 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 listopada 2016 r.
art. 437 § 1 k.p.k
z dnia 21 czerwca 2016 r., w sprawie V Ka (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 451 k.p.k
została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy odwoławczej, oraz pouczona o treści art. 451 k.p.k.
art. 457 § 2 k.p.k
z art. 457 § 2 k.p.k.), w rezultacie czego termin do złożenia wniosku o doręczenie wyroku oraz sporządzenie na piśmie i doręczenie jego uzasadnienia rozpoczął swój bieg z dniem ogłoszenia wyroku przez Sąd II instancji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanej A.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 73/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka na posiedzeniu w trybie art. 534 § 1 k.p.k. w zw. z art. 126 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 listopada 2016 r. w sprawie A. K. zażalenia skazanej A.K. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 26 września 2016 r., o odmowie przywrócenia terminu dla złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 czerwca 2016 r., w sprawie V Ka (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIESąd Okręgowy w G., na mocy wyroku z dnia 21 czerwca 2016 r., w sprawie o sygn. akt V Ka (…), utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt II K (…). Skazana A.K. nie był obecna na rozprawie odwoławczej, ani na ogłoszeniu wyroku, bowiem w tym czasie przebywała w zakładzie karnym. W dniu 2 maja 2016 r. została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy odwoławczej, oraz pouczona o treści art. 451 k.p.k. (k. 717, 720, 732), jednak nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wzięcia udziału w tej rozprawie.

Na rozprawę odwoławczą nie stawił się zawiadomiony prawidłowo obrońca oskarżonej (k. 730). Dopiero w dniu 22 sierpnia 2016 r. skazana A.K. złożyła wniosek o doprowadzenie na rozprawę odwoławczą w sprawie o sygn. akt V Ka (…) (k. 745). Wniosek ten nie został uwzględniony, bowiem wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 21 czerwca 2016 r., o czym A. K. została poinformowana stosownym pismem (k. 748).Następnie w dniu 3 września 2016 r. skazana złożyła wniosek o przesłanie wyroku Sądu odwoławczego z dnia 21 czerwca 2016 r., składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku (k. 750).Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 26 września 2016 r. odmówił uwzględnienia wniosku skazanej (k. 756 - 757).

W uzasadnieniu podkreślono, że A.K. została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy odwoławczej, jednak nie złożyła wniosku, o którym mowa w art. 451 k.p.k. Również jej obrońca został o terminie rozprawy prawidłowo powiadomiony, jednak na niej nie stawił się. W tej sytuacji musiała znaleźć zastosowanie norma z art. 422 § 2a k.p.k. (w zw. z art. 457 § 2 k.p.k.), w rezultacie czego termin do złożenia wniosku o doręczenie wyroku oraz sporządzenie na piśmie i doręczenie jego uzasadnienia rozpoczął swój bieg z dniem ogłoszenia wyroku przez Sąd II instancji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanej A.

K. należy ocenić jako niezasadne. W pierwszej kolejności wypada przypomnieć, że od dnia 15 kwietnia 2016 r. obowiązuje w Kodeksie postępowania karnego nowy paragraf 2a artykułu 422. Przepis ten reguluje zasady doręczania wyroku sądu I instancji oskarżonemu pozbawionemu wolności. Zgodnie jednak z treścią art. 457 § 2 k.p.k., przepis ten stosuje się odpowiednio również do trybu doręczania wyroku sądu odwoławczego. A zatem wyrok sądu odwoławczego podlega doręczeniu z urzędu oskarżonemu pozbawionemu wolności tylko wówczas, gdy nie ma on obrońcy, a jednocześnie, pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie na termin rozprawy – nie był obecny na ogłoszeniu wyroku.

Konieczne jest więc łączne spełnienie dwóch przesłanek, by taki obowiązek sądu odwoławczego powstał. Po pierwsze, oskarżony musi być nieobecny na rozprawie, mimo złożenia wniosku o doprowadzenie na nią. Zgodnie bowiem z art. 419 § 1 k.p.k., niestawiennictwo strony na ogłoszenie wyroku – niezależnie od przyczyny niestawiennictwa, a więc także w wypadku niedoprowadzenia oskarżonego pozbawionego wolności – nie stoi na przeszkodzie jego ogłoszeniu. Po drugie, w art. 422 § 2a k.p.k. obowiązek doręczenia wyroku został powiązany z faktem nieposiadania obrońcy przez oskarżonego pozbawionego wolności.

Jeżeli natomiast oskarżony korzysta z pomocy obrońcy, to nie ma znaczenia, czy obrońca był obecny na ogłoszeniu wyroku, przy czym okoliczność ta dotyczy nie tylko obrońcy z wyboru, ale także obrońcy z urzędu. Jeżeli więc oskarżony pozbawiony wolności nie złożył wniosku o doprowadzenie na rozprawę i w związku z tym nie był obecny na ogłoszeniu wyroku, a na ogłoszeniu nie był obecny również jego obrońca, termin do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem biegnie od daty jego ogłoszenia. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że treść nowego art. 422 § 2 a k.p.k. uniemożliwiała doręczenie skazanej wyroku przez Sąd odwoławczy z urzędu, a także powodowała, iż termin do złożenia wniosku o doręczenie jego odpisu wraz z uzasadnieniem biegł od chwili ogłoszenia tego wyroku, to jest, od dnia 21 czerwca 2016 r.

A. K. nie tylko nie złożyła wniosku w trybie art. 451 k.p.k. o doprowadzenie na rozprawę odwoławczą, ale także posiadała obrońcę z wyboru. Należy przy tym podkreślić, że z akt sprawy wynika wprost, iż oskarżona została prawidłowo powiadomiona zarówno o prawie do złożenia wniosku o doprowadzenie na rozprawę apelacyjną, jak i o terminie tej rozprawy. Ponadto, o terminie rozprawy odwoławczej został prawidłowo zawiadomiony jej obrońca z wyboru, który jednak na rozprawę nie stawił się. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego w G., że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego nastąpiło z winy skazanej.

Gdyby wykazała należytą staranność, to mogłaby uzyskać stosowne informacje w terminie umożliwiającym złożenie wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.Zgodnie natomiast z art. 126 § 1 k.p.k. sąd może przywrócić zawity termin na wniosek strony, jeżeli niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Jest rzeczą oczywistą, że wykazanie tej przesłanki obciąża stronę, która wnosi o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie skazana A.K. nie wykazała, by zaistniały jakiekolwiek przyczyny od niej niezależne, które spowodowały uchybienie terminowi.

W treści zażalenia podniosła jedynie, że o fakcie wydania wyroku przez Sąd odwoławczy dowiedziała się dopiero w odpowiedzi na jej wniosek dotyczący doprowadzenia na rozprawę. Takie jednak uzasadnienie w żaden sposób nie stanowi przesłanki, o której mowa w art. 126 § 1 k.p.k. i nie może być podstawą do przywrócenia tego terminu.W tej sytuacji należało uznać, że postanowienie Sądu Okręgowego w G. odmawiające uwzględnienia wniosku skazanej było w pełni zasadne, co w konsekwencji prowadziło do jego utrzymania w mocy.