Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 7/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for late request to receive judgment reasoning as filed after deadline.

Numero d'incarto III KZ 7/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a lower court order refusing to provide a written judgment reasoning. The defendant argued he submitted his request orally during the hearing, but the court found no evidence in the trial record to support this claim. The court ruled the request was time-barred because the defendant was not detained and the statutory deadline had clearly expired.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 1, 2 k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.; Art. 524 § 1 k.p.k.: A request for a written judgment reasoning filed after the statutory deadline is inadmissible, and oral submissions made before the judgment is pronounced do not constitute a valid request.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal procedure judgment reasoning statutory deadline oral submission time-barred request appeal procedure written record

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 422 § 1 k.p.k.
akt V Ka (…), odmówiła przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 grudnia 2011r., jako złożonego z uchybieniem terminowi określonemu w art. 422 § 1 k.p.k.
Art. 422 § 2 k.p.k.
akt V Ka (…), odmówiła przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 grudnia 2011r., jako złożonego z uchybieniem terminowi określonemu w art. 422 § 1 k.p.k.
Art. 457 § 2 k.p.k.
Art. 524 § 1 k.p.k.
uznana została za oczywiście bezzasadną) oraz o doręczenie mu orzeczenia z uzasadnieniem w związku z „zapowiedzią kasacji” (art. 524 § 1 zd.
Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
9521).Po uchyleniu tego zarządzenia postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2014 r., III KZ 75/14, z przyczyn określonych w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., i ponownym rozpoznaniu sprawy, upoważniony sędzia Sądu Okręgowego w G.
art. 291 § 1 k.k
skazanego z art. 291 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2015 r.
art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k
9521).Po uchyleniu tego zarządzenia postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2014 r., III KZ 75/14, z przyczyn określonych w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., i ponownym rozpoznaniu sprawy, upoważniony sędzia Sądu Okręgowego w G.
art. 422 § 1 k.p.k
akt V Ka (…), odmówiła przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 grudnia 2011r., jako złożonego z uchybieniem terminowi określonemu w art. 422 § 1 k.p.k.
art. 457 § 2 k.p.k
art. 422 § 2 k.p.k
Co więcej, nawet potwierdzenie takiej okoliczności, do czego w niniejszej sprawie – jak zauważono – nie doszło, nie miałoby znaczenia dla oceny zasadności wydanego zarządzenia.Z treści przepisu art. 422 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 19 lutego 2013 r., II KZ 5/13
postanowienie z dnia 19 lutego 2013 r., II KZ 5/13, LEX nr 1277732 oraz powołane tam judykaty).Wreszcie nie może umknąć uwadze, że przedmiotowy wniosek pisemny o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a więc jedyny udokumentowany, został przez A.
III KZ 75/14
Supreme Court quashes judge's refusal to serve judgment copy due to lack of recusal and procedural error.
II KZ 5/13
Supreme Court dismissed appeal for failure to request court reasoning within 7 days after verdict announcement.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 7/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie A. C. skazanego z art. 291 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2015 r. zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt V Ka (…), o odmowie przyjęcia wniosku skazanego sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt V Ka (…), Sąd Okręgowy w G. utrzymał w mocy m.in. w odniesieniu do A.

C. wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II K (…), uznając apelację wniesioną przez oskarżonego za oczywiście bezzasadną.W dniu 14 lipca 2014 r. do Sądu Okręgowego w G. wpłynął wniosek skazanego A. C. o doręczenie wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem celem złożenia kasacji (k. 9518).Zarządzeniem z dnia 21 lipca 2014 r., sygn. akt V Ka (…), Przewodnicząca Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w G. odmówiła przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, po stwierdzeniu, że wniosek został złożony po terminie (k. 9521).Po uchyleniu tego zarządzenia postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2014 r., III KZ 75/14, z przyczyn określonych w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., i ponownym rozpoznaniu sprawy, upoważniony sędzia Sądu Okręgowego w G. zarządzeniem z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt V Ka (…), odmówiła przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 grudnia 2011r., jako złożonego z uchybieniem terminowi określonemu w art. 422 § 1 k.p.k.

Zarządzenie to zaskarżył skazany, który w złożonym zażaleniu – nawiązując do swojego wcześniejszego zażalenia – podniósł, że wniosek o przesłanie wyroku z uzasadnieniem złożył ustnie w czasie rozprawy w dniu 15 grudnia 2011, albowiem ogłoszenie wyroku zostało odroczone do dnia 19 grudnia 2011 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skarżącego uznać należało za bezskuteczne.W sprawie niniejszej jest poza sporem, że wniosek skazanego o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu drugiej instancji (art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k.

– bowiem apelacja oskarżonego A. C. uznana została za oczywiście bezzasadną) oraz o doręczenie mu orzeczenia z uzasadnieniem w związku z „zapowiedzią kasacji” (art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k.), złożony został po terminie, który upłynął w dniu 27 grudnia 2011 r. Przewidziany w takim wypadku 7 – dniowy termin zawity biegł dla skazanego od dnia ogłoszenia orzeczenia przez Sąd Okręgowy w G. (w dniu 19 grudnia 2011 r.), gdyż A. C. nie był pozbawiony wolności i osobiście brał udział w rozprawie apelacyjnej.Twierdzenie skazanego, że w dniu rozprawy przed Sądem odwoławczym złożył ustnie wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem nie znajduje jakiegokolwiek odzwierciedlenia ani w protokole tej rozprawy, ani w żadnym innym dokumencie procesowym.

Co więcej, nawet potwierdzenie takiej okoliczności, do czego w niniejszej sprawie – jak zauważono – nie doszło, nie miałoby znaczenia dla oceny zasadności wydanego zarządzenia.Z treści przepisu art. 422 § 2 k.p.k. wynika bowiem, że obowiązek doręczenia odpisu wyroku i liczony od daty tego doręczenia termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, stosuje się wyłącznie w wypadku oskarżonego pozbawionego wolności, który nie miał obrońcy i nie był obecny na ogłoszeniu wyroku. Skazany A.

C. w dacie wyrokowania przez Sąd drugiej instancji pozbawiony wolności nie był, tak więc w jego wypadku 7 – dniowy termin do złożenia wniosku biegł od daty ogłoszenia orzeczenia przez Sąd odwoławczy.Nie jest również skuteczne złożenie wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem przed ogłoszeniem orzeczenia. W tym zakresie podzielić należy w całej rozciągłości pogląd wyrażany w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienie z dnia 19 lutego 2013 r., II KZ 5/13, LEX nr 1277732 oraz powołane tam judykaty).Wreszcie nie może umknąć uwadze, że przedmiotowy wniosek pisemny o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a więc jedyny udokumentowany, został przez A.

C. złożony dwa i pół roku po upływie terminu zawitego, co nie może pozostać bez wpływu na ocenę wiarygodności jego twierdzeń związanych z brakiem, przez tak długi czas, jakiejkolwiek inicjatywy w kierunku wyjaśnienia swojej sytuacji procesowej.Ponieważ skarżący w swoim zażaleniu nie podważył zasadności wydanego zarządzenia, które znajduje podstawę prawną w powołanych w nim przepisach prawa karnego procesowego, należało orzec jak na wstępie.