Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 69/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses prisoner's request to restore cassation deadline due to lack of proven independent obstacles.

Numero d'incarto III KZ 69/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's decision declaring the prisoner's request to restore the cassation deadline ineffective. The prisoner argued he relied on his lawyer and only recently learned of the judgment's flaws, but failed to prove any independent obstacle preventing him from filing the appeal earlier. The court ruled that since the prisoner served the sentence and had access to case files, he could not claim ignorance of the judgment's errors, thus the seven-day restoration period had already expired.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k. in conjunction with Art. 466 § 1 and 2 k.p.k.: A request to restore a missed deadline must be filed within seven days of the obstacle ceasing; failure to demonstrate an independent obstacle or specify when it ended renders the request inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
missed cassation deadline restoration of time limit independent obstacle prisoner rights procedural default access to case files supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 126 § 1 k.p.k.
W zaskarżonym zarządzeniu trafnie wskazano, że przepis art. 126 § 1 k.p.k. przewiduje, że wniosek o przywrócenie terminu zawitego zgłosić należy w terminie 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dotrzymanie terminu.
Art. 437 § 1 k.p.k.
postanowił na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 466 § 1 k.p.k.
z art. 466 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 466 § 2 k.p.k.
z art. 466 § 1 i 2 k.p.k.
art. 279 § 1 k.k
skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
postanowił na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k
W zaskarżonym zarządzeniu trafnie wskazano, że przepis art. 126 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 69/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie R. K. skazanego z art. 279 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 listopada 2013 r. zażalenia skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 sierpnia 2013 r., o uznaniu za bezskuteczny wniosku skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 maja 2001 r. postanowił na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 i 2 k.p.k. utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIER. K. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 19 lipca 2000 r. Po rozpoznaniu apelacji jego obrońcy zaskarżony wyrok utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 lutego 2001 r. R. K. był prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej, ale nie stawił się na niej. Nie był wówczas pozbawiony wolności. W rozprawie apelacyjnej brał udział jego obrońca. Skazany w latach 2001 do 2005 odbył karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 19 lipca 2000 r., a nadto w 2003 r. odbył karę zastępczą pozbawienia wolności za grzywnę orzeczoną tym wyrokiem.

W dniu 24 maja 2013 r. skazany sporządził wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 lutego 2001 r. We wniosku tym nie wskazał okoliczności, które uniemożliwiły mu wywiedzenie kasacji w terminie. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu wniosku ograniczyła do wywodów wskazujących na wadliwość zapadłych orzeczeń z uwagi na błędy w ustaleniach faktycznych i niewłaściwą ocenę poszczególnych dowodów.Zaskarżonym zarządzeniem wniosek skazanego uznany został za bezskuteczny. W zażaleniu R.

K. podniósł, że zdał się w sprawie na swego obrońcę, a dopiero w maju 2013 r. po lekturze akt sprawy uzyskał wiedzę na temat wadliwości wyroku sądu odwoławczego, który zapadł w jego sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. W zaskarżonym zarządzeniu trafnie wskazano, że przepis art. 126 § 1 k.p.k. przewiduje, że wniosek o przywrócenie terminu zawitego zgłosić należy w terminie 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dotrzymanie terminu. Skazany w żaden sposób nie wykazał, aby przeszkoda taka w ogóle zaistniała.

Ocena, czy niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych należałaby do sądu rozstrzygającego zasadność wniosku. Elementem niezbędnym wniosku jest jednak wskazanie, że doszło do sytuacji, w której istniała przeszkoda uniemożliwiająca dotrzymanie terminu i podanie, kiedy przeszkoda ta ustała. Tymczasem we wniosku skazanego okoliczności te w ogóle nie są przedstawione, zarówno wniosek, jak i zażalenie ograniczają się do kwestionowania podstaw wydanych w tej sprawie orzeczeń. Orzeczenia te były znane skazanemu, trudno przyjąć inaczej w sytuacji, w której skazany odbywał kary w nich orzeczone.

Uznać należy, że w każdym razie skazany dysponował wszelkimi możliwościami zapoznania się zarówno z utrzymanym w mocy przez sąd odwoławczy wyrokiem i jego uzasadnieniem, jak i z aktami sprawy w okresie ponad dwunastu lat od czasu wydania wyroku przez Sąd Okręgowy. Za czas ustania przeszkody nie można zatem uznawać deklarowanej przez skazanego chwili zapoznania się z aktami sprawy w maju 2013 r. W tym stanie rzeczy, termin, o którym mowa w art. 126 § 1 k.p.k. nie mógł rozpocząć biegu w maju 2013 r., a znacznie wcześniej, przynajmniej w czasie, gdy skazany odbywał karę orzeczoną w tej sprawie.

To powoduje, że omawiany siedmiodniowy termin nie został zachowany, a wniosek skazanego nie spełnia wymogów określonych we wskazanych w zaskarżonym zarządzeniu przepisach.W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie jest w pełni zasadne i należało orzec o utrzymaniu go w mocy.