Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 66/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for lack of jurisdiction over second-instance appeal rejection orders.

Numero d'incarto III KZ 66/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared itself incompetent to hear the appellant's appeal against the appellate court's refusal to accept a second appeal. The appellant argued for judicial review of the administrative order denying the appeal, but the court found no statutory basis for such jurisdiction. Consequently, the case was returned to the appellate court to handle the procedural matter.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 27 k.p.k.; Art. 35 § 1 k.p.k.: The Supreme Court lacks jurisdiction to hear appeals against orders refusing the acceptance of second-instance appeals, as it is not a court of appeal in relation to ordinary courts.

Parole chiave

Generato dall'IA
Supreme Court jurisdiction second instance appeal procedural inadmissibility court of appeal status criminal procedure law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 27 k.p.k.
Zgodnie z art. 27 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje oraz środki odwoławcze i inne sprawy w wypadkach określonych w ustawie.
Art. 35 § 1 k.p.k.
z art. 35 § 1 k.p.k. stwierdzić niewłaściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania zażalenia J.
Art. 429 § 1 k.p.k.
akt II Akzw 1382/15, Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 429 § 2 k.p.k.
Na zarządzenie odmawiające przyjęcia środka odwoławczego przysługuje bowiem zażalenie (art. 429 § 2 k.p.k.).
Art. 460 k.p.k.
akt II AKzw 1382/15, wobec wniesienia go z przekroczeniem 7-dniowego terminu wskazanego w art. 460 k.p.k.Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone przez J.
Art. 530 § 3 k.p.k.
przedkasacyjnym (art. 530 § 3 k.p.k.) lub wznowieniowym (art.
Art. 544 § 2 k.p.k.
530 § 3 k.p.k.) lub wznowieniowym (art. 544 § 2 k.p.k., art.
Art. 547 § 3 k.p.k.
544 § 2 k.p.k., art. 547 § 3 k.p.k.), Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do rozpoznania środka odwoławczego od niej wniesionego (por.
Art. 93 § 2 k.p.k.
przez prezesa Sądu odwoławczego (względnie przewodniczącego wydziału lub upoważnionego sędziego Sądu odwoławczego - art. 93 § 2 k.p.k.).
Art. 1 § 2 k.k.w.
z art. 1 § 2 k.k.w. odmówiła przyjęcia zażalenia skazanego J.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KZ 41/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2011 r., II KZ 41/11, LEX nr 960539; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2007 r., V KZ 66/07, OSNwSK 2007/1/2404).
V KZ 66/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2011 r., II KZ 41/11, LEX nr 960539; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2007 r., V KZ 66/07, OSNwSK 2007/1/2404).
III KZ 30/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2000 r., III KZ 30/00, Prok.i Pr.-wkł.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 66/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie J. Z.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 13 listopada 2015 r.,‎zażalenia na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II AKzw 1382/15, odmawiające przyjęcia zażalenia, postanowił stwierdzić niewłaściwość Sądu Najwyższego do podjęcia decyzji w przedmiocie wniesionego zażalenia i akta sprawy zwrócić Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt V Kow 470/15/pr, Sąd Okręgowy w Bydgoszczy odmówił J. Z. udzielenia przerwy w odbywaniu kary 15 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 17 października 2012 r. w sprawie III K 122/11.Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła obrońca skazanego – adw. A.W-S.Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II AKzw 1250/15, Sąd Apelacyjny w Gdańsku zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.W dniu 24 czerwca 2015 r. do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wpłynęło zażalenie oskarżonego J.

Z. na postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt V Kow 470/15/pr, w przedmiocie odmowy udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności.Postanowieniem z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt II AKzw 1382/15, Sąd Apelacyjny w Gdańsku zażalenie J.Z. pozostawił bez rozpoznania wobec zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany J. Z..Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II Akzw 1382/15, Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. odmówiła przyjęcia zażalenia skazanego J.

Z. na postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 14 lipca 2015 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, wydane w sprawie o sygn. akt II AKzw 1382/15, wobec wniesienia go z przekroczeniem 7-dniowego terminu wskazanego w art. 460 k.p.k.Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone przez J. Z..Zarządzeniem z dnia 17 września 2015 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, akta sprawy przesłała Sądowi Najwyższemu do rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W sprawie brak podstaw do rozpoznania przedmiotowego zażalenia przez Sąd Najwyższy.

Zgodnie z art. 27 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje oraz środki odwoławcze i inne sprawy w wypadkach określonych w ustawie. Rozpoznawanie przez Sąd Najwyższy środków zaskarżenia, innych niż kasacja, ma zatem charakter wyjątkowy i wymaga wyraźnego przepisu kompetencyjnego. Brak jest szczególnej regulacji, która wskazywałaby wprost na kognicję Sądu Najwyższego do rozpoznawania zażalenia na zarządzenie sądu odwoławczego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności.

Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest sądem odwoławczym w relacji do sądu powszechnego. Jeżeli bowiem decyzja sądu powszechnego nie została wydana w trybie tzw. przedkasacyjnym (art. 530 § 3 k.p.k.) lub wznowieniowym (art. 544 § 2 k.p.k., art. 547 § 3 k.p.k.), Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do rozpoznania środka odwoławczego od niej wniesionego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2011 r., II KZ 41/11, LEX nr 960539; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2007 r., V KZ 66/07, OSNwSK 2007/1/2404).

Na marginesie Sąd Najwyższy zauważa, że wniesienie środka odwoławczego od orzeczenia sądu odwoławczego, wydanego na skutek odwołania (z wyjątkiem orzeczeń wymienionych w art. 426 § 3 k.p.k.), nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a zwłaszcza nie obliguje sądu do podjęcia jakichkolwiek czynności procesowych. Brak w szczególności podstawy prawnej do wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia omawianego środka odwoławczego w trybie określonym w art. 429 § 1 k.p.k. przez prezesa Sądu odwoławczego (względnie przewodniczącego wydziału lub upoważnionego sędziego Sądu odwoławczego - art. 93 § 2 k.p.k.).

Przytoczony przepis zawiera wyraźną dyspozycję w tym względzie, adresowaną wyłącznie do odpowiednich organów Sądu pierwszej instancji. Trudno zresztą nie dostrzec, że wydana - na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. - odmowa przyjęcia środka odwoławczego od orzeczenia Sądu odwoławczego wydanego na skutek odwołania, automatycznie uruchamia dodatkowy, nieprzewidziany w ustawie, a zatem niedopuszczalny w procesie karnym tryb kontroli odwoławczej. Na zarządzenie odmawiające przyjęcia środka odwoławczego przysługuje bowiem zażalenie (art. 429 § 2 k.p.k.).

Należy zatem stwierdzić, że po wpłynięciu odwołania od orzeczenia Sądu odwoławczego wydanego na skutek odwołania - o ile orzeczenie to nie należy do postanowień wymienionych w art. 426 § 3 k.p.k. - wystarczające jest poprzestanie na wydaniu przez przewodniczącego wydziału Sądu odwoławczego stosownego zarządzenia o charakterze administracyjno-porządkowym (np. o załączeniu pisma do akt sprawy, zwróceniu nadawcy, przesłaniu innemu właściwemu organowi itp.) i poinformowaniu nadawcy o sposobie załatwienia pisma (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2000 r., III KZ 30/00, Prok.i Pr.-wkł. 2000/7-8/16).Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 27 k.p.k. w zw. z art. 35 § 1 k.p.k. stwierdzić niewłaściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania zażalenia J.

Z. i akta sprawy zwrócić Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku.