Supreme Court dismisses appeal upholding dismissal of request to restore deadline for appeal reasoning due to formal defects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal, upholding the lower court's decision to declare the request for restoring a deadline ineffective. The appellant argued that the lower court ignored the procedural history regarding the request for the appellate court's reasoning, which had already been resolved by the Supreme Court. The court ruled that the appellant failed to cure the formal defects specified in the lower court's order, specifically by not explaining the reason for the missed deadline or submitting the required appeal reasoning.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 126 § 1 k.p.k.; The court must not presume facts necessary to extend a deadline; a request to restore a missed deadline is ineffective if the party fails to specify the cause of the delay and submit the required procedural acts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 64/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski na posiedzeniu w dniu 14 października 2016 r. w sprawie J. P. po rozpoznaniu zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w S. z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt II Ka (…), w przedmiocie uznania za bezskuteczny wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2016 r., upoważniony sędzia Sądu Okręgowego w S. uznał za bezskuteczny wniosek skazanego J. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie II Ka (…). Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany wskazując, że przesłanki uznania wniosku o przywrócenie terminu za bezskuteczny nie są zasadne, a argumentacja przywołana w uzasadnieniu zarządzenia, pomija przebieg całego postępowania w przedmiocie żądania uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
To ostatnie zakończyło się postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2016 r., III KZ 39/16.W tej sytuacji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i „nakazanie rozpoznania wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku sądu odwoławczego”.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wywody skarżącego nie mogły doprowadzić do zmiany zaskarżonego zarządzenia. Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2016 r., na podstawie art. 120 § 1 k.p.k w zw. z art. 126 § 1 k.p.k. wezwano skazanego J. P. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego w tej sprawie.
Wymieniono przy tym czynności jakie skazany w ramach tego uzupełnienia powinien wykonać, tj. wskazać przyczynę uniemożliwiającą zachowanie terminu zawitego oraz określić termin jej ustania, a także złożyć pisemny wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Jednocześnie, w treści zarządzenia zawarto pouczenie, że brak wykonania w/w czynności spowoduje uznanie za bezskuteczny wniosku o przywrócenie terminu – stosownie do dyrektywy zawartej w art. 120 § 2 zd. drugie k.p.k. W odpowiedzi skazany nadesłał jedynie ponowny wniosek o przywrócenie terminu (k.
– 1056). Tym samym, nie ulega wątpliwości, że nie zostały uzupełnione te braki, które wskazano w zarządzeniu z dnia 16 sierpnia 2016 r. Tymczasem, stosownie do dyspozycji zamieszczonej w przepisie art. 126 § 1 k.p.k., warunkiem przywrócenia terminu zawitego jest wyraźne sprecyzowanie przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu i wykazanie, że przyczyna ta była niezależna od strony występującej z takim wnioskiem, zachowanie kolejnego - siedmiodniowego terminu zawitego liczonego od daty ustania przeszkody oraz dopełnienie czynności, która miała być wykonana w terminie, którego wniosek o przywrócenie dotyczy.
Żadne z tych działań nie zostało wykonane przez skazanego. Nie wyjaśniono bowiem ani przyczyny przekroczenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, ani nie dołączono wniosku dotyczącego tej materii do wniosku o przywrócenie terminu, jak tego wymaga przywołany przepis art. 126 § 1 k.p.k., ani nie wykazano zachowania terminu zawitego wskazanego w tym przepisie. Okoliczności, które z mocy ustawy są podstawami decyzji o przełamaniu upływu terminu zawitego i jego ewentualnym przywróceniu nie można domniemywać ani wnioskować o ich istnieniu w oparciu o inne działania strony procesowej.Powyższe prowadzi do konkluzji, że wywody zaprezentowane w zażaleniu nie dostarczyły argumentów przekonujących o tym, iż uznanie za bezskuteczny wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego nastąpiło z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Kontestowana obecnie decyzja procesowa jest bowiem konsekwencją – wprost wynikającą z ustawy – zaniechania usunięcia braków formalnych wskazanych skazanemu w zarządzeniu z dnia 16 sierpnia 2016 r. W tej sytuacji nie został spełniony ustawowy wymóg przystąpienia do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu zawitego przewidziany w art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 126 § 1 k.p.k.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.