Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 63/17 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal court order rejecting retrial request due to formal defects and procedural timing errors.

Numero d'incarto III KZ 63/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appeal court's order rejecting the applicant's retrial request for failing to meet formal requirements and procedural timing. The applicant argued the appeal court lacked jurisdiction, but the court found the appeal court was the only competent body under the Code of Criminal Procedure. The decision was reversed because the appeal court prematurely issued a rejection without first addressing the applicant's request for a court-appointed lawyer, violating procedural safeguards.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 437 § 1 k.p.k.; art. 120 § 1 k.p.k.; art. 545 § 1 k.p.k.; art. 545 § 3 k.p.k.; art. 120 § 2 k.p.k.; art. 429 § 1 k.p.k.: A ruling rejecting a request for retrial based on formal defects is invalid if the court fails to first address a timely request for the appointment of a defender, as this omission renders the rejection premature and procedurally flawed.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request formal defects court appointed defender premature procedural ruling jurisdiction appeal court procedural timing errors quashing of order code criminal procedure ritiro dell'istanza giudiziaria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 1 k.p.k.
art. 120 § 1 k.p.k.
Co więcej, skoro Sąd Apelacyjny zdecydował się na zarządzenie w trybie art. 120 § 1 k.p.k. w zw.
art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k., to oznacza, że sam wniosek nie był przez ten organ traktowany, jako oczywiście bezzasadny, gdyż wówczas wydane zostałoby postanowienie na podstawie art.
art. 545 § 3 k.p.k.
545 § 1 k.p.k., to oznacza, że sam wniosek nie był przez ten organ traktowany, jako oczywiście bezzasadny, gdyż wówczas wydane zostałoby postanowienie na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.Skoro zaś tak, to w sytuacji, gdy wnioskodawca w terminie określonym w art.
art. 120 § 2 k.p.k.
Co więcej, skoro Sąd Apelacyjny zdecydował się na zarządzenie w trybie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k. i art.
art. 544 § 1 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
art. 544 § 1 k.p.k
art. 120 § 1 k.p.k
Co więcej, skoro Sąd Apelacyjny zdecydował się na zarządzenie w trybie art. 120 § 1 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 63/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M.W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 grudnia 2017 r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 26 października 2017 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu w [...] do dalszego procedowania.

UZASADNIENIEDo Sądu Apelacyjnego w [...] przekazany został, zgodnie z właściwością, wniosek M.W. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w P. o sygn. II K ../03, zakończonej orzeczeniem Sądu Okręgowego w R. (V Ka 1…/08).Zarządzeniem z dnia 21 września 2017 r., (doręczonym w dniu 2 października 2017 r. (k. 44), wezwano wnioskodawcę do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę lub pełnomocnika w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku.W piśmie nadanym w dniu 8 października 2017 r.

M. W. wniósł o zawieszenie rozpoznania wniosku o wznowienie do czasu jak to określił „wprowadzenia ustawy przez Rząd Prawa i Sprawiedliwości dotyczącej wydanych fikcyjnych wyroków Sądowych w Polsce i ich ponownego rozpoznania przez Sądy Niezawisłe, a przekazanie tego wniosku do takiego Sądu w W.” (tak w oryginale – uwaga SN), oraz o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu „adw. M. M. z Ł. lub J. W. adw. z Prawa i Sprawiedliwości”. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 26 października 2017 r. (k.

54) odmówiono przyjęcia wniosku M.W. o wznowienie postępowania wobec nie usunięcia braku formalnego jego osobiście sporządzonego wniosku.Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca. Podważając kompetencję do orzekania w jego sprawie przez sędziów Sądu Apelacyjnego w [...], a także sędziów Sądu Najwyższego w Warszawie, wskazał, że wniosku swojego nie kierował do sądów, lecz do Ministra Sprawiedliwości, wnosząc o wyłączenie sędziego, który wydał zaskarżone zarządzenie. Jednocześnie wniósł o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu do rozpoznania zażalenia przed Sądem Najwyższym w osobie adw.

M.M., zauważając, że wniosek o wyznaczenie takiego pełnomocnika zgłaszał już w toku wcześniejszego postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie okazało się zasadne, chociaż większość z podnoszonych przez skarżącego okoliczności pozostawała irrelewantna dla wydanego rozstrzygnięcia.Dotyczy to w pierwszym rzędzie tych wszystkich okoliczności, które stanowią wyraz subiektywnych, a przy tym bardzo emocjonalnych reakcji M.W. na zapadające w stosunku do niego decyzje procesowe. Jedynie na marginesie, bo tego zdaje się autor zażalenia nie zauważa, sprawa z jego wniosku zawisła przed Sądem Apelacyjnym w [...] nie za przyczyną tego sądu, lecz wcześniejszej decyzji zapadłej w Prokuraturze Krajowej, która jego wystąpieniu nadała bieg procesowy przekazując wszystkie pisma kierowane przez niego do Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego oraz do Prokuratury Krajowej, do Sądu Okręgowego w R., nie zauważając przy tym, że do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem sądu okręgowego wyłącznie właściwy jest sąd apelacyjny (art. 544 § 1 k.p.k.).Przed przystąpieniem do wskazania przyczyn, które skutkowały wydanym przez Sąd Najwyższy orzeczeniem, zauważyć także należy, iż zbędne było na tym etapie postępowania rozpoznawanie wniosku M.W. o wyznaczenie pełnomocnika do jego reprezentowania przed tym Sądem, bowiem w obecnym stanie prawnym do złożenia zażalenia na tego rodzaju jak w niniejszym wypadku decyzję procesową nie istnieje już przymus adwokacki, w związku z tym środek odwoławczy wniesiony przez samą stronę wywołuje takie same skutki prawne, jak tego rodzaju zażalenie złożone np. przez obrońcę.Trafne jest natomiast to stwierdzenie skarżącego, w którym zauważa przedwczesność wydanego w jego sprawie zarządzenia.

Jak to zasygnalizowano na wstępie niniejszego uzasadnienia, M. W. po doręczeniu mu w dniu 2 października 2017 r. zarządzenia z dnia 21 września 2017 r., pismem nadanym w dniu 8 października 2017 r., a więc z zachowaniem terminu 7-dniowego, zwrócił się m.in. z wnioskiem o wyznaczenie pełnomocnika w osobie konkretnego adwokata. Pomijając w tym miejscu samą treść, czy też zasadność tego rodzaju wniosku, oczywistym jest, że bez jego rozpoznania – skoro został złożony w terminie – nie było prawnej możliwości wydania ostatecznej decyzji o odnowie przyjęcia wniosku, który nie spełniał wymogów formalnych właśnie z uwagi na nie sporządzenie go i nie podpisanie przez obrońcę lub pełnomocnika.Podkreślić jednocześnie należy, że tego rodzaju wniosek, co do wyznaczenia przedstawiciela procesowego z urzędu, zawierały również niektóre z wcześniejszych pism wnioskodawcy pierwotnie adresowanych do innych organów, które ostatecznie przekazane zostały przez Sąd Okręgowy w R. zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. do Sądu Apelacyjnego, jako załączniki do wniosku o wznowienie postępowania.

Co więcej, skoro Sąd Apelacyjny zdecydował się na zarządzenie w trybie art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., to oznacza, że sam wniosek nie był przez ten organ traktowany, jako oczywiście bezzasadny, gdyż wówczas wydane zostałoby postanowienie na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.Skoro zaś tak, to w sytuacji, gdy wnioskodawca w terminie określonym w art. 120 § 1 k.p.k., zgłosił żądanie ustanowienia mu obrońcy (pełnomocnika) z urzędu, konieczne było bądź wezwanie go do należytego wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny z zakreśleniem kolejnego terminu w oparciu o przepis art. 120 § 1 k.p.k., lub też, jeżeli wniosek taki z innych powodów nie mógł być uwzględniony, wydanie w tym przedmiocie zarządzenia o odmowie wyznaczenia przedstawiciela procesowego z urzędu.Niewykonanie powyższych, koniecznych w takim wypadku czynności, spowodowało, że wydane na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 545 § 1 k.p.k. zarządzenie jest w sposób oczywisty przedwczesne.Implikowało to jego uchyleniem i przekazaniem sprawy do Sądu Apelacyjnego w [...] w celu dopełnienia niezbędnych czynności procesowych. kc