Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 60/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to send judgment reasoning due to formal defect in prisoner's request.

Numero d'incarto III KZ 60/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the prisoner's appeal against the District Court's refusal to send the judgment's reasoning. The prisoner had filed a request for the reasoning but failed to specify the scope within the required seven-day period after being warned of the consequence. The court held that the prisoner's failure to act within the deadline, despite his later admission of misunderstanding the term, constituted a formal defect that justified the refusal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k.; A request for judgment reasoning is invalid if it contains a formal defect and the party fails to cure it within the prescribed time limit after being warned.

Parole chiave

Generato dall'IA
judgment reasoning formal defect time limit prisoner rights Kodeks postępowania karnego difetto di legittimazione del ministero pubblico carenza di credibilità oggettiva difetto di motivazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 422 § 3 k.p.k.
na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw.
art. 120 § 2 k.p.k.
z art. 120 § 2 k.p.k. odmówiła sporządzenia i przesłania skazanemu uzasadnienia wspomnianego wyroku tego Sądu z dnia 22 sierpnia 2019 r.
art. 422 § 3 k.p.k
na podstawie art. 422 § 3 k.p.k.
art. 120 § 2 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 60/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie J.M. skazanego z art. 54 § 1 i 2 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 listopada 2019 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 września 2019 r., odmawiające sporządzenia i przesłania uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II Ka (…) p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy S. wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 marca 2019 r., sygn. akt II K (…), skazujący J.M. za przestępstwo skarbowe z art. 54 § 1 i 2 k.k.s. na karę grzywny.Pismem datowanym 26 sierpnia 2019 r. J.M. zwrócił się do Sądu Okręgowego o przysłanie mu wyroku wraz z uzasadnieniem, po czym został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku przez wskazanie zakresu uzasadnienia w terminie 7 dni, pod rygorem bezskuteczności wniosku. Upoważniona osoba odebrała pismo w dniu 4 września 2019 r., jednak skazany pozostawił je bez reakcji.

Wobec tego Przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Okręgowego w S. zarządzeniem z dnia 18 września 2019 r. na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. odmówiła sporządzenia i przesłania skazanemu uzasadnienia wspomnianego wyroku tego Sądu z dnia 22 sierpnia 2019 r. Zarządzenie to zażaleniem zaskarżył skazany. Nie podniósł zarzutu naruszenia prawa, natomiast wywodził, że cyt. „jako człowiek bez wykształcenia prawniczego nie rozumiałem zobowiązania Sądu, do tej pory wystarczał krótki wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, nie rozumiem pojęcia »wskazanie zakresu uzasadnienia«.

Nie wiem o jaki zakres chodzi, wnoszę aby Sąd wydał mi uzasadnienie do zapadłego orzeczenia, chcę aby uzasadnienie dotyczyło całości orzeczenia, wszystkich jego elementów”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Przepisy powołane jako podstawa prawna zaskarżonego zarządzenia obligowały do wydania decyzji o takiej właśnie treści, w sytuacji, gdy złożony przez skazanego wniosek był dotknięty brakiem formalnym, a mimo wezwania do usunięcia braku w zakreślonym terminie i pouczenia o konsekwencjach jego niedotrzymania, skazany nie podjął w terminie koniecznej czynności.

Tłumaczenie, dlaczego tego nie uczynił, nie rzutuje na ocenę prawidłowości kwestionowanego zarządzenia, jest zresztą zupełnie nieprzekonujące. Deklarując, że nie rozumie pojęcia „wskazanie zakresu uzasadnienia”, J.M. w zażaleniu całkiem poprawnie podał jednak ten zakres, widać zatem, że nie było przeszkód, by uczynił to zaraz po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku formalnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Trudno też przyjąć, że nie otrzymałby stosownej informacji, gdyby, cały czas bacząc na dotrzymanie zakreślonego terminu, zgłosił się do Sądu i poprosił o wyjaśnienie ewentualnych wątpliwości.

Nie można również nie dostrzec, że gdy skazany ubiegał się o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w S., w podpisanym przez siebie wniosku sprecyzował, że „zgodnie z art. 422 § (niewątpliwie chodziło o § 2 – uwaga SN) Kodeksu postępowania karnego wskazuję, że przedmiotowy wniosek dotyczy całości wyroku” (k. 510 akt sprawy). Podważa to twierdzenie skarżącego, że nie zrozumiał wezwania skierowanego do niego przez Sąd Okręgowy w S..Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.as