Supreme Court dismisses appeal to restore deadline for written judgment request due to lack of prior medical evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal to restore the deadline for requesting a written judgment and its reasoning. Although the defendant claimed memory loss and neurological treatment caused the delay, the court noted that psychiatric examinations during the trial already confirmed his capacity to participate. The court ruled that new medical facts raised only in the appeal could not justify restoring the deadline, as they were not presented in the original request.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 438 § 1 k.p.k.: A request to restore a deadline based on medical incapacity is inadmissible if the defendant's capacity was previously confirmed by expert opinions during the proceedings and the new facts were not raised in the original request.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 57/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w dniu 17 września 2015 r. po rozpoznaniu w sprawie K. C. skazanego z art. 158 § 1 k.k. i in. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. II Ka 289/15, o nieuwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II Ka 289/15 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIEW dniu 25 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim uznał K. C. za winnego przestępstwa z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. i za przestępstwo to wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 3 lat próby, oddając oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora oraz wymierzając na podstawie art. 71 § 1 k.k. karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych (sprawa o sygn. II K 30/15).Po rozpoznaniu apelacji prokuratora Sąd Okręgowy w Siedlcach, wyrokiem z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II Ka 289/15, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną karę podwyższył do roku, uchylając jednocześnie orzeczenie o jej warunkowym zawieszeniu oraz orzeczenia o oddaniu oskarżonego pod dozór kuratora i o wymierzeniu kary grzywny.K.
C. był obecny na rozprawie apelacyjnej, a w dniu 24 czerwca 2015 r., w zakładzie karnym, w którym przebywał, doręczono mu odpis wyroku Sądu Okręgowego. W dniu 3 lipca 2015 r. K. C. złożył w zakładzie karnym wnioski o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II Ka 289/15 oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. We wniosku tym oświadczył, że nie zna się na prawie i nie zapoznał się z pismem jakie otrzymał z sądu.Zaskarżonym postanowieniem odmówiono przywrócenia terminu.W zażaleniu K.
C. zaznaczył, że cierpi na zaniki pamięci i leczy się neurologicznie, co było powodem uchybienia terminu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. W toku postępowania w przedmiotowej sprawie K. C. poddany został badaniom psychiatrycznym, w trakcie których brano pod uwagę deklarowane przez oskarżonego zaniki pamięci. Wnioski niekwestionowanej w toku procesu opinii biegłych sprowadzały się do uznania braku podstaw do kwestionowania poczytalności oskarżonego i stwierdzenia, że może on uczestniczyć w postępowaniu karnym.
Podnoszony, dopiero w zażaleniu, fakt leczenia i zaników pamięci nie może być w tej sytuacji uznany za podstawę przywrócenia terminu, tym bardziej, że okoliczności te nie zostały podane w wniosku o przywrócenie terminu. Uznać należy za trafne wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Nie można przyjąć, aby niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn niezależnych K. C., a czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest czynnością bezskuteczną.Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.